16 Ιουλ 2017

Ford Anglia 105E

H τελευταία και πιο επιτυχημένη γενιά των Αnglia, με τη χαρακτηριστική κλίση προς τα μέσα του πίσω παρμπρίζ, που σταδιοδρόμησε με επιτυχία για οκτώ χρόνια μέχρι να αντικατασταθεί από το Ford Escort Mk1.

Ως Anglia είναι γνωστή μια σειρά μοντέλων της Ford Μεγάλης Βρετανίας, που παρέμειναν στη γκάμα της για τρεις σχεδόν δεκαετίες, από το 1939 έως το 1967. Η ονομασία τους έχει σχέση με ένα από τα πιο συγκλονιστικά επεισόδια της ιστορίας του Μεγάλου Νησιού, την κήρυξη του πολέμου κατά της ναζιστικής Γερμανίας τον Σεπτέμβριο του 1939. Τις ημέρες εκείνες ξεκινούσε η παραγωγή του πρώτου χρονολογικά αυτοκινήτου της σειράς και, με τον πατριωτισμό σε έξαρση, δεν θα μπορούσε να βαφτιστεί αλλιώς. Τα Anglia είχαν πάντα μια στενή συγγενική σχέση με άλλα δύο μοντέλα του βρετανικού εργοστασίου, επίσης δημοφιλή, τα Prefect και Popular. Συνολικά αρίθμησαν τέσσερις γενιές και παρήχθησαν σε 1.594.486 μονάδες, επίδοση που δίκαια τα κατατάσσει μεταξύ των πιο επιτυχημένων μοντέλων της βρετανικής αυτοκινητοβιομηχανίας. Η τελευταία τους γενιά, η οποία έμεινε στην αλυσίδα παραγωγής από το 1959 μέχρι το 1967, κατασκευάστηκε σε 1.004.737 μονάδες, δίνοντας την καλύτερη πάσα στο διάδοχό τους, που δεν ήταν άλλος από το Ford Escort.

Σχεδιασμός που ξαφνιάζει

Η τέταρτη γενιά του Anglia, με το διακριτικό 105Ε, παρουσιάστηκε το 1959. Ακολουθώντας τις εμπορικές επιταγές της εποχής, κατασκευάστηκε σε τρεις τύπους αμαξωμάτων (δίθυρο saloon, τρίθυρο estate, τρίθυρο panel van). Η ιδιαίτερη εξωτερική εμφάνισή του, παρά το γεγονός ότι κρίθηκε ελκυστική και όπως αποδείχτηκε έγινε αποδεκτή, προκαλεί ποικίλα σχόλια ακόμα και σήμερα. Ξεκινώντας από το εμπρός μέρος, το βλέμμα στέκεται στη λοξή χρωμιωμένη μάσκα, που εκτείνεται στο χώρο μεταξύ των προβολέων, οι οποίοι βρίσκονταν σε περίοπτη θέση και παρέπεμπαν έντονα σε ανθρώπινο μάτι. Ο συγκεκριμένος σχεδιασμός φαινόταν να εμπνέεται από ένα μοντέλο της αμερικανικής Studebaker των αρχών της δεκαετίας του '50, ενώ ομοιότητες υπήρχαν και με το Ford Thunderbird πρώτης γενιάς. Όμως, αυτό που εντυπωσίαζε ακόμη περισσότερο, ήταν το κεκλιμένο προς τα μέσα πίσω παρμπρίζ. Ο κόσμος της Aυτοκίνησης είχε δει κάτι αντίστοιχο σε κάποια σύγχρονα σχεδόν με το Anglia μοντέλα της Lincoln και της Mercury. Θα το έβλεπε ξανά ύστερα από δύο χρόνια (1961) και σε ένα άλλο ευρωπαϊκό αυτοκίνητο, που παραγόταν στην απέναντι όχθη της Μάγχης, στο επίσης γνωστό μας στην Ελλάδα Citroen Ami 8. Ποιά ήταν η εξήγηση γι αυτή την επιλογή; Μα φυσικά το τμήμα του marketing, που υποστήριζε πως ένα τετράτροχο απαλλαγμένο από τις ενίοτε αγχωτικές σταγόνες της βροχής στο πίσω παρμπρίζ του που περιόριζαν την ορατότητα, πουλιόταν καλύτερα και ευκολότερα.

Κινητήρες και κιβώτια

Το νέο στιλ σχεδιασμού συνδυάστηκε και με καινούργιο κινητήρα, τετρακύλινδρο σε σειρά των 997 κυβικών εκατοστών, που τον είχαν ανάγκη τα μικρά μοντέλα της Ford για να βελτιώσουν τις επιδόσεις τους στο δρόμο. Με αυτόν κάτω από το εμπρός καπό, η επιτάχυνση του μοντέλου αν και παρέμεινε υποτονική, ήταν πολύ καλύτερη από εκείνη της προηγούμενης γενιάς (100Ε). Επίσης νέο για το βρετανικό αυτοκίνητο ήταν το χειροκίνητο κιβώτιο ταχυτήτων των τεσσάρων σχέσεων, από τις οποίες μόνο μία ήταν ασυγχρόνιστη. Όμως και αυτή ακολούθησε τις υπόλοιπες σε... συνήθειες από τον Σεπτέμβριο του 1962, όταν ανέλαβε υπηρεσία στο μοντέλο ο κινητήρας των 1.198 κυβικών εκατοστών. Οι εμφανώς αδύναμοι υαλοκαθαριστήρες του προηγούμενου Anglia αντικαταστάθηκαν από πιο συμβατικούς, οι οποίοι απέκτησαν πλέον δικό τους ηλεκτροκινητήρα. Στον αντίποδα, διατηρήθηκαν ορισμένες επιλογές από την απερχόμενη γενιά, όπως η ανεξάρτητη εμπρός ανάρτηση και τα γόνατα MacPherson.

Πίσω από το Cortina...

Παρά την εμπορική του επιτυχία, το Anglia 105E επισκιάστηκε τα επόμενα χρόνια από τις ακόμη περισσότερες πωλήσεις του μεγαλύτερου σε μέγεθος Ford Cortina. To 1960, στην πρώτη πλήρη χρονιά της παραγωγής του, 191.752 μονάδες του μοντέλου βγήκαν από το εργοστάσιο του Dagenham: την εποχή εκείνη αυτό ήταν ένα μεγάλο ρεκόρ για τη Ford Motor Company. Από τον Οκτώβριο του 1963, η παραγωγή του Anglia συνεχίστηκε στο νέο εργοστάσιο της εταιρείας, στο Halewood του Merseyside. Η γκάμα του αυτοκινήτου εμπλουτίστηκε τον Σεπτέμβριο του 1962 με την έκδοση Super των 1.198 κυβικών εκατοστών, που χρησιμοποίησε τον ίδιο κινητήρα με την νεοεισαχθείσα Ford Cortina και έφτασε στις αίθουσες των πωλήσεων με μια ελκυστική διχρωμία στις πλαϊνές του επιφάνειες.


ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ FORD ANGLIA 105E SALOON (1965) κινητήρας 4κύλινδρος σε σειρά, κυβισμός 997 κ.εκ., διάμετρος x διαδρομή 80.96 mm x 48.41 mm, σχέση συμπίεσης 8.9:1, καρμπιρατέρ 1 Solex 30 PSEI, ισχύς 41 ίπποι στις 5.000 σ.α.λ., ροπή 7,6 χλγμ. στις 2.700 σ.α.λ., μετάδοση κίνησης στους πίσω τροχούς, κιβώτιο ταχυτήτων χειροκίνητο 4 σχέσεων, ανώτατη ταχύτητα 120,7 χλμ/ώρα, 0-80 χλμ./ώρα: 18,1 δλ., μήκος 3.901 χλστ., πλάτος 1.456 χλστ., ύψος 1.438 χλστ., μεταξόνιο 2.299 χλστ., μετατρόχιο εμπρός 1.168 χλστ., μετατρόχιο πίσω 1.163 χλστ., βάρος 717 κιλά


Περισσότερες φωτογραφίες:
Ετικέτες: