Επίλογος...

Κλασικά αυτοκίνητα. Σκέψεις, ευκαιρίας δοθείσης.

Πρόκειται για επιλογή που προδίδει την αγωγή μας και την καταγωγή μας. Δεδομένο ότι επιβάλλεται η σωστή, η έντιμη χρήση τους. Απόδειξη της υπερβολής που μας χαρακτηρίζει ως λαό και βέβαια τους κυβερνώντες, η αστοχία της εκδρομής μας με τα μέλη του 3C. Εδώ, στην Ιταλία, στην Απουλία, λίγα χιλιόμετρα από το Μπάρι. Θα έπρεπε να είμαστε ομάδα με σχεδόν 20 κλασικά αυτοκίνητα, εν τέλει ταξιδέψαμε συνολικά 15 και από αυτά μόνο τα 5 κλασικά. Ιστορικά αν προτιμάτε και χάθηκε η ευκαιρία ώστε να πιστοποιήσουμε την κλάση μας και το πολύ υψηλό επίπεδο ανθρώπων και “μηχανών” που διαθέτουμε. Στις αδελφοποιήσεις, στη Μαρτίνα Φράνκα, στον Τάραντα και στη Ματέρα. Μας υποδέχθηκαν ιδανικά χάρη και στον οικοδεσπότη μας κ. Γιάννη Νταβίλη, ο οποίος ήταν σοφά συντονισμένος από τον δικό μας κ. Πέτρο Ματσούκη, αλλά μέχρις εκεί. Η ανταλλαγή απόψεων συνδεδεμένη με την ευαισθησία και το πολύ υψηλό επίπεδο γνώσεων που διαθέτουν τα μέλη του 3C έμεινε στη θεωρεία. Χάθηκε η ευκαιρία ώστε οι Ιταλοί να γνωρίσουν τα εξαιρετικά, πολύ καλά δουλεμένα αυτοκίνητα και του Έλληνα συλλέκτη. Έμειναν έκθαμβοι από την 911, το Mini, το 205, τη Spider και τη Maseratti. Όλα σε άψογη κατάσταση. Στο μάτι, αλλά κυρίως στο δρόμο. Υποκλίθηκαν οι Ιταλοί και μας φόρτωσαν με ανάμεικτα συναισθήματα. Περήφανοι για τους φίλους που οδηγούν έχοντας δίπλα τους τις κλασάτες κυρίες τους, αλλά και για τα αυτοκίνητά μας.

Προβληματισμένοι όμως που η παρουσία μας δεν ήταν ως οφείλαμε - μέσα από τον αρχικό σχεδιασμό του κ Βύρωνα Ρηγινού. Πρόκειται για έναν σπάνιο όσο και απλό άνθρωπο που συνδυάζει τη γνώση με τα προσόντα του σύγχρονου μάνατζερ και ας έχει ξεπεράσει τα 60 χρόνια ζωής. Μας έλειψε ο ίδιος, μας έλειψε ο πλήρης εξοπλισμός μας σε αυτοκίνητα και όλα αυτά επειδή στη λάθος χρήση και με την πίεση να εξασφαλιστούν χρήματα, το κράτος έβγαλε το κακό του πρόσωπο. Οι Ομοσπονδίες έχοντας το δικό τους άγχος σε σχέση με δόξα και χρήμα δεν έπεισαν και για τη λύση του προβλήματος επιλέχθηκε το εκτελεστικό απόσπασμα. Ας το αντιληφθούμε και εμείς που δεν έχουμε, αλλά ζούμε με το όνειρο έχοντας και καλό βαθμό ευστοχίας στα οράματά μας. Ξεριζώνουν την ψυχή της αυτοκίνησης. Το κράτος, ο φονιάς και ηθικοί αυτουργοί οι εκπρόσωποι των θεσμών, ενώ μικρός ο ρόλος του “καταχραστή” που χρησιμοποιήθηκε δίνοντας αφορμή. Δεν είναι η αιτία του κακού σκηνικού η ξανθιά κυρία “μεγαλοκοπέλα” στο Σύνταγμα μεσάνυχτα με την ασημί SL. Ούτε καν η αφορμή. Δεν αισιοδοξούμε. Με δεδομένο ότι μόνοι μας βγάλαμε τα μάτια μας, με την ευθύνη των Ομοσπονδιών μας που δεν πρόλαβαν το τσουνάμι με σύγχρονη πρόταση.

Ανακοινώσεις και σχόλια στο FB δεν ευνοούν ώστε να προκύψει σοβαρή και ρεαλιστική πρόταση. Δεν πιστεύουμε πως στην ΟΜΑΕ ο Πρόεδρος, που έχει εντιμότητα, ευφυία και καλή πρόσθεση, έχει δίπλα του στελέχη με το σωστό DΝΑ για διαχείριση κρίσεων σε υψηλό επίπεδο. Ας μη μιλήσουμε για γνώσεις και ικανότητες. Δεν είναι της στιγμής.

Για την ΕΟ ΦΙΛΠΑ που χάνει την ευκαιρία, ενώ έχει την αφορμή να δείξει το δρόμο στο δικό της χωράφι με τη διαχρονική αξία, τι να σχολιάσεις; Το ότι Πρόεδρος τόσο στην Ομοσπονδία, όσο και στο Σωματείο είναι ο ίδιος άνθρωπος, σκοτώνει κάθε σκέψη για σχόλιο και κρίμα που όλο αυτό το μη φυσιολογικό δεν προσβάλλει και σημαντικούς, μέλη της ΦΙΛΠΑ που κοσμούν την κοινωνία μας. Θυμίζει ΕΛΠΑ του άλλοτε όλο αυτό, αλλά τότε ήταν ο Μέγας Αλέξανδρος, ο αείμνηστος Δαρδούφας στο θρόνο. Άλλες εποχές, άλλος άνθρωπος, πραγματικός ηγέτης.

Επιστρέφουμε λοιπόν με το Superfast στην 1η του εκδοχή, έχοντας προσθέσει και 1.000 χλμ. στο μαύρο GTi μας που προσπάθησε να ισορροπήσει τις αρνητικές σκέψεις που αφορούν στην Ελλάδα και στο κλασικό αυτοκίνητο. Θεσμός (δεν είναι είδος) που έπρεπε να ενώνει και να διδάσκει γνώση, αντί να διχάζει και να πληγώνει. Πανάκριβο ως είδος, πολύ φτηνός, όμως, τρόπος για τζίρο και οφίτσια._ Σ. Χατζηπαναγιώτου