Αφορμή, το «Κλασσικό Ράλλυ ΣΙΣΑ». Αιτία, το Nissan Sunny GTi-R σε έκδοση παραγωγής. Ένα αυτοκίνητο σχεδόν 30 ετών που στην αγωνιστική του εκδοχή κέρδισε 4 Πανελλήνια Πρωταθλήματα, και ένα Παγκόσμιο με τον Gregoire de Mevius.

Η έκδοση παραγωγής, τότε, στην ευρωπαϊκή παρουσίαση στην Ελλάδα (στον Αστέρα), μας είχε κερδίσει με την ομοιογένειά της. Στοιχείο που το ζήσαμε και σήμερα. Πάντα σε συνδυασμό με την αξιοπιστία ενός συνόλου προτύπου της αρχής «δε σπάει, δε χαλάει».

Στην εποχή του είχε απέναντί του το Mazda 323 GT-R, τη Celica 4WD, τις Lancia Integrale, τα Legacy και Lancer και, βέβαια, σε έκδοση παραγωγής, το Escort. Έχουν γραφτεί διάφορα γι’ αυτήν τη σειρά αυτοκινήτων με την οποία οι Ιάπωνες ξεπέρασαν τους Ευρωπαίους με ατού την αξιοπιστία. Η Lancia όμως έγραψε τη δική της ιστορία μέσα στις ειδικές διαδρομές, χάρη και στο ιταλικό της ταμπεραμέντο και μόνο τυχαία δεν ξεπέρασε τους πάντες και εκτόξευσε την αξία της.

Το Sunny, που σε προδιαγραφές δεν απείχε από μια Integrale 16V, είχε το χαρακτήρα του και μια σημαντική αγωνιστική πορεία ως γκρουπ Ν. Άλλωστε, οι Ιάπωνες ποτέ δεν ασχολήθηκαν με την εμπορική του διαδρομή και τυχεροί όσοι στην Ευρώπη διαθέτουν αυτό το σπάνιο, πλέον, αυτοκίνητο, με το τιμόνι αριστερά, όπως άλλωστε και το «δικό μας». Λευκό, από τη συλλογή-μουσείο της Nissan-Θεοχαράκης και τιμή μας που μας το εμπιστεύονται. Ειδικότερα πρόσφατα, για τη συμμετοχή μας στην εκδήλωση που διοργάνωσε ο ΣΙΣΑ ως επέτειο του Ιστορικού Ράλλυ Ακρόπολις του ‘99. Στις ειδικές διαδρομές του Εθνικού μας αγώνα. Θαρραλέο εγχείρημα που δε σε αφήνει αδιάφορο. Πρόκειται για δράση που λειτουργεί ως αντίδραση στο «άλλα λόγια, ν’ αγαπιόμαστε» της ΟΜΑΕ σε σχέση με το Ράλλυ Ακρόπολις. Μην ξεχνάμε πως αυτοί, εκεί στο ΟΑΚΑ, σκότωσαν και την ιστορική εκδοχή του Ράλλυ, που θα μπορούσε να λάμπει και να διατηρεί τη φλόγα του αγώνα αναμμένη, αν άφηναν το ΑΣΜΑ να κάνει τη δουλειά του. 

Το έκανε ο ΣΙΣΑ σε πολιτικό και ουσιαστικό επίπεδο, το κάναμε και εμείς συμμετέχοντας κάτω από συνθήκες ιδανικές, έχοντας δίπλα μας τον Σωτήρη Σκαλτσά που αθροίζει 7 τίτλους με τη Nissan, που επίσης λατρεύει.

Δύο οδηγοί φουλ Nissan στο πιλοτήριο. Μηδενική η σχέση μας με αυτήν τη λεπτή διαδικασία ακριβείας (regularity) και εκτεθήκαμε όσον αφορά τα αποτελέσματα, παρά την προσπαθεια του συνοδηγού μας που αγωνίστηκε εφ όλης της ύλης για 48 ώρες. Ευτυχώς, το αυτοκίνητο και το γνώριμο περιβάλλον, έφεραν την ικανοποίηση μέσα από πλημμύρα συναισθημάτων.

Αυτοκίνητό «μας»...

... το Nissan Sunny GTi-R και δεν υπερβάλλουμε σχολιάζοντας ότι ταίριαζε γάντι στη διαδρομή και στη διαδικασία. Σχεδόν 800 χιλιόμετρα η πρώτη ημέρα της εκδήλωσης και μόνο με τα καύσιμα χρειάστηκε να ασχοληθούμε. Αξιοποιώντας μάλιστα τον κινητήρα μέχρι τις 3.500 σ.α.λ., περίπου 500 σ.α.λ. πριν τη «φάπα» για την απογείωση, η κατανάλωση δεν ξεπέρασε τα 12 λ./100 χλμ.. Τη θέλεις την έκρηξη εκεί, μεταξύ 4.000 και 5.000 σ.α.λ., αλλά την αποφεύγεις τελικά για διάφορους λόγους. Άλλωστε την αμηχανία μας εξαιτίας της συμμετοχής μας σε ένα... βαπτισμένο Ακρόπολις τη διασκεδάσαμε πίσω από το θαυμασμό μας για την όλη εξίσωση, παρακολουθώντας και τον «Σώτερ» να κάνει τα πάντα όλα, εκτός από το να οδηγεί, βγάζοντας και αντοχή στα τερτίπια μας που δεν είναι πάντα προβλέψιμα. Πάντως, αν οδηγούσε κιόλας θα αντέγραφε υποδειγματικά τον Νίκο Τσάδαρη που είχε τη συμπαράσταση του Γιώργου Πετρόπουλου επικοινωνιακά, όπως και σε επίπεδο ψυχολογίας. Οι δυο τους, ως η πρώτη συμμετοχή της ομάδας μας, «4Τ-PR911», μοιράστηκαν την μπορντό 911 με τα σήματα του περιοδικού μας στα φτερά, και ολοκλήρωσαν στην 6η θέση, αντιμετωπίζοντας σοβαρά και την ουσία της διαδικασίας.

Εμείς; Απολαύσαμε Sunny στο φυσικό του χώρο, εiτε ανεβαίνοντας προς τα Φουρνά και κατεβαίνοντας στο Ροβολιάρι, είτε, ακόμα καλύτερα, στον άξονα-μαγεία από το Γαρδίκι προς την Ιτέα. Κρίμα που δεν υπήρξε κατανόηση μεταξύ των συμμετεχόντων ώστε να κατηφορίσουμε σβέλτα στη Γραμμένη Οξυά που παραμένει χωμάτινη και σε άριστη κατάσταση. Ό,τι, όμως, χάσαμε εκεί, σε επίπεδο ευχαρίστησης, το κερδίσαμε από τους Πενταγιούς προς το Λιδωρίκι, με το Κρίκελο να μας θυμίζει το ‘91-‘93. Τότε εκεί και χάρη στην ομάδα μας, πετούσε το αγωνιστικό GTi-R. Σήμερα αξιοποιήσαμε την έκδοση παραγωγής σε σφιχτά, στενά κομμάτια, που ταιριάζουν γάντι στο υπέροχο αυτοκίνητο. «Σκαρφάλωνε» ή κατηφόριζε με χαρακτηριστική άνεση, πάντα ουδέτερα και αποτελεσματικά σε σχέση με τη μ.ω.τ. ., με τα 49 χλμ./ώρα του σχεδιασμού να κρύβουν πολλές αλήθειες και να επιφυλάσσουν εκπλήξεις. Ακούγεται εύκολο όλο αυτό, όπως και οι υπολογισμοί ώστε να προσαρμοστείς σε αυτό το ειδικό παιχνίδι, αλλά πρέπει να το γευθείς για να το αξιολογήσεις και να εκτιμήσεις τους συμμετέχοντες και τους οργανωτές. Αντίστοιχα, το Sunny, που εκτιμάς, πρέπει να το δοκιμάσεις έτσι, σε συνθήκες πίεσης και να το τοποθετήσεις στο χρόνο ώστε να αξιολογήσεις το μέγεθός του. Τότε, με 14άρια, σήμερα με 16άρια χαμηλά λάστιχα και ο συνδυασμός αποδείχθηκε εξαιρετικός, με τη μετάδοση να κάνει όλη τη βρώμικη δουλειά, δένοντας υποδειγματικά με την ανάρτηση και το τιμόνι. Το κοντό μεταξόνιο και τα 4 μ. του μήκος του αυτοκινήτου, όσο του σημερινού Micra, αποδεικνύονται ατού στους δρόμους μας, όπως και στη διαδικασία ακριβείας. Σε συνδυασμό βέβαια με την άμεση απόκριση στο γκάζι και τη ροπή του κινητήρα που «δένει» με τις τέσσερις πρώτες κοντές σχέσεις - με την 5η να είναι πιο μακριά, για γρήγορη και οικονομική μετακίνηση σε ανοιχτό δρόμο. 

Χαρακτηριστικά της συνύπαρξης, η αντοχή των φρενών και το βάρος του τιμονιού. Ατού στην ακρίβεια, αλλά και κουραστικό, μας δημιούργησε και κάποιες υποψίες σχετικά με την ευθυγράμμιση του εμπρός συστήματος. Από τα βαριά χαρτιά της ομάδας μας οι άνθρωποι της ευθυγράμμισης και μακάρι να παρέμβουν στη Λ. Αθηνών ώστε να έχουμε πιο ξεκούραστο τιμόνι αν ρισκάρουμε τη συμμετοχή μας στο 24ωρο, με αποφασισμένο Σωτήρη Σκαλτσά έτοιμο για όλα. Προβολείς; Κάτι θα γίνει. Πάντα κάτι γίνεται από τα κομάντο της καρδιάς μας.

Τα εύσημα λοιπόν και στους ανθρώπους, αφού απαιτεί και μεράκι ώστε να παραμένει υγιές και φρέσκο ένα σύνολο σχεδόν 30 ετών. Σύνολο που δεν έχει εισαχθεί στη χώρα μας για εμπορική πορεία, οπότε και τα διαθέσιμα ανταλλακτικά είναι περιορισμένα. Η διάθεση όμως κάνει τη διαφορά και το αυτοκίνητο λάμπει σήμερα στο δρόμο, όπως άλλοτε, στις ειδικές διαδρομές, με τις πόρτες να ανοίγουν/κλείνουν όπως ακριβώς και τότε, που ήταν καινούργιο.

Απλά, Nissan!_ Στρατισίνο

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: ΝΙΚΟΣ ΚΑΚΟΛΥΡΗΣ, ΛΥΚΟΥΡΓΟΣ ΝΤΟΥΖΕΠΗΣ