Θα πρέπει να είσαι πραγματικά μια πολύ ξεχωριστή κατασκευή, για να έχεις την τιμή να σε αποκαλεί «μικρή Ferrari» o διάσημος ηθοποιός και θαυμαστής της Αυτοκίνησης Steve McQueen.

H Siata, που πήρε το όνομά της από τα ακρωνύμια των λέξεων «Societa Italiana per Applicazioni Tecniche Auto Aviatorie», ήταν αρχικά ένας βελτιωτικός οίκος που ιδρύθηκε το 1926 από τον ερασιτέχνη οδηγό αγώνων Giorgio Ambrosini. Στο ξεκίνημα της κατασκευαστικής της δραστηριότητας πωλούσε τροποποιημένα μηχανικά εξαρτήματα για τα μοντέλα της Fiat, στοχεύοντας στην ενίσχυση των επιδόσεών τους. Μετά το τέλος του δεύτερου παγκοσμίου πολέμου παρουσίασε τα πρώτα δικά της sport μοντέλα, που διατέθηκαν στην αγορά με το εμπορικό της σήμα. Ακολούθησαν 25 περίπου χρόνια ακμής και καταξίωσης, ώσπου η πρώτη παγκόσμια ενεργειακή κρίση να την οδηγήσει σε πτώχευση στα μέσα της δεκαετίας του '70. Η παραγωγή του πρώτου της αυτοκινήτου, του «Amica», ξεκίνησε το 1948 και ολοκληρώθηκε το 1952. Το μοντέλο εκείνο, που κυκλοφόρησε με coupe και spider αμάξωμα, έπαιρνε κίνηση από το μηχανικό σύνολο των 500 κ.εκ. και των 22 ίππων του Fiat Τοpolino. Mια ιδιαίτερη έκδοσή του, με τη χωρητικότητα του κινητήρα αυξημένη στα 750 κ.εκ., απέδιδε 25 ίππους. Η πρώτη μεγάλη διάκριση για την μικρή εταιρεία ήρθε το 1948, με την κατάκτηση του ιταλικού πρωταθλήματος ταχύτητας της κατηγορίας των 500 κ.εκ. Υπεύθυνη για την επιτυχία αυτή ήταν η τροποποιημένη αγωνιστική έκδοση που έγινε γνωστή με την ονομασία «500 Pescara», η οποία αρίθμησε μόλις δύο μονάδες παραγωγής (η μία από αυτές επιζεί ως τις ημέρες μας). Κατόπιν τη σκυτάλη παρέλαβε το μοντέλο «Daina», με τον τετρακύλινδρο σε σειρά κινητήρα των 1.4 λίτρων, που σχεδιάστηκε από την Stabilimenti Farina και αρίθμησε 50 περίπου αυτοκίνητα (20 coupe και 30 spider) από το 1950 μέχρι το 1958. Aπό αυτά, επιζούν σήμερα μόνο έξι. Στη συνέχεια ακολούθησε το «300BC Barchetta Sport Spider» (1951).

To 208 στο προσκήνιο

Το 1952 στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Τορίνο η Siata παρουσίασε για πρώτη φορά ένα νέο μοντέλο με αλουμινένιο αμάξωμα και ανεξάρτητη ανάρτηση στους τέσσερις τροχούς, το οποίο κάτω από το κάλυμμα του κινητήρα του φιλοξενούσε το oλοκαίνουργιο και υπερσύγχρονο τότε δίλιτρο V8 («Otto Vu») μηχανικό σύνολο της Fiat. Το πολύ όμορφο εκείνο τετράτροχο, με τον τριψήφιο κωδικό του να υποδηλώνει τον κυβισμό του και τον αριθμό των κυλίνδρων του, κυκλοφόρησε σε δύο τύπους αμαξωμάτων (Sport το roadster, CS το coupe). Η σχεδιασμένη από τον Giovanni Michelotti ανοιχτή έκδοση έμεινε στη γκάμα της εταιρείας μέχρι το 1955 και αρίθμησε 37 μονάδες παραγωγής, στις οποίες περιλαμβάνονται και δύο ακόμη πρωτότυπα, που έφεραν την υπογραφή του studio Bertone. Oι περισσότερες από αυτές πουλήθηκαν στις ΗΠΑ, αντί του πολύ σεβαστού εκείνη την εποχή ποσού των 5.300 ως 5.500 δολαρίων. Η κλειστή παραλλαγή του μοντέλου είχε συντομότερη ζωή, αφού καταργήθηκε το 1954, αριθμώντας 18 μονάδες παραγωγής (11 με αμάξωμα επιμελημένο από την Balbo και 7 από την Stabilimenti Farina).

Οι αριθμοί που ξεχωρίζουν και η αναγνώριση

Με τον V8 κινητήρα της Fiat («Τipo 104», τοποθετημένο υπό γωνία 70ο) το βάρους 996 κιλών Siata 208 με τα δύο 36άρια καρμπιρατέρ της Weber παρήγαγε μέγιστη ισχύ 125 ίππων στις 6.000 σ.α.λ., χάρις στην οποία ανέπτυσσε τελική ταχύτητα 200 χλμ./ώρα, με τα 100 χλμ./ώρα από στάση να έρχονται σε λίγο περισσότερα από 12 δευτερόλεπτα. Kλείνοντας, δε θα πρέπει να λησμονήσουμε και μια από τις πιο δημοφιλείς ιστορίες που κυκλοφορούν για το μοντέλο, η οποία σχετίζεται με τον διάσημο ηθοποιό και οδηγό αγώνων Steve McQueen. O μεγάλος σταρ του κινηματογράφου είχε στην κατοχή του ένα 208 Sport, το οποίο αγόρασε από τον αντιπρόσωπο της Siata στην Καλιφόρνια Ernie McAfee, αντικαθιστώντας μια Corvette που κατέστρεψε η γυναίκα του σε ατύχημα. Εκτίμησε τόσο πολύ τα χαρίσματά του, ώστε δεν δίσταζε να το αποκαλεί δημόσια «μικρή Ferrari». Λέγεται μάλιστα πως αντικατέστησε το λογότυπο της ιταλικής εταιρείας με το «όρθιο αλογάκι» του Μαρανέλο, ωστόσο αυτή η πληροφορία δεν επιβεβαιώνεται.