Τριάντα χρόνια Λέσχη Fiat 500 & Συναφή: Xρόνια πολλά

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: ΘΑΝΟΣ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ

ΜΕ ΣΤΙΛ…
Ό,τι κυριαρχεί στην επικοινωνία των Ιταλών κατασκευών, ό,τι όμως χαρακτηρίζει το ΔΣ και τα μέλη της Ιστορικής λέσχης, με αφορμή τα 30 τους χρόνια στην υπηρεσία της ΑΥ του Fiat 500 κ.α (τα συναφή), αλλά το κυριότερο και των σημαντικών που τα διατηρούν με συνέπεια και μια σπάνια ευγένεια μακριά από δήθεν συμπεριφορές που δεν τους ταιριάζουν. Η ειλικρίνεια άλλωστε ήταν χαρακτηριστικό της γνήσιας Ιταλικής μηχανής που ουδέποτε έκρυψε τα ψεγάδια της.

ΣΤΗ ΜΑΛΑΚΑΣΑ …
Τίποτα στην τύχη από τους οικοδεσπότες και κυρίως από την κ. Ζαχαρούλα Χαρίση που είχε την ευθύνη του συντονισμού και της λεπτομέρειας, που σε αυτές τις περιπτώσεις κάνει τη διαφορά. Εξαιρετική η επιλογή του χώρου στη Μαλακάσα, στο εντευκτήριο του σκοπευτηρίου και δημιουργήθηκε εξαιρετική ατμόσφαιρα αλλά και συναισθηματική φόρτιση ακούγοντας τον ιδρυτή της λέσχης Στάθη Βλαχάκο και τον Πρόεδρο της φίλο Σταύρο Κατάρογλου να συνδυάζουν τη διαδρομή του εμβληματικού αυτοκινήτου με τη διαχρονική αξία με αυτή της Λέσχης και των φίλων της, πέρα από τα μέλη της.

Είναι εκπληκτικό το πώς αυτοί οι άνθρωποι κινούνται πίσω από τη σκηνή αφήνοντας το χώρο ακριβώς σε ό,τι εκπροσωπούν. Συμπεριφορά με φιλοσοφία μακριά από τη μάχη της καρέκλας κ.α που χαρακτηρίζει θεσμούς και φορείς με άλλοθι το ιστορικό αυτοκίνητο. Την εκδήλωση, τίμησαν με την παρουσία τους και τα μέλη της διοίκησης της Hatse, ενώ ο χαιρετισμός του Προέδρου Αβραάμ Παπαδόπουλου, ακολούθησε με συνέπεια το ίδιο σεμνό μοτίβο.

ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ
Στη μνήμη σήμερα το Abarth 1000 TC του δασκάλου μας Γιάννη Παγώνη με τον κινητήρα των 100 ίππων, όντας δυσεύρετο και απαιτητικό, όπως και το “ταξίδι” μας λόγω COTY, το 2006 και το 2007. Στο Μπαλόκο και στη Φινλανδία δοκιμάζοντας το “μωρό” και στον πάγο, με την Κορίνα Πατέλη και την Πάολο Γκαντόλφο. Στην Ιταλική κοινότητα, άλλοτε και τώρα, η διαφορά απο τους ανθρώπους και όλο αυτό, είναι περισσότερο σύνθετο από ότι εκφράζεται με τα πλήκτρα._Σ.Χ

FIAT 500
Ιστορική αναδρομή
Στα μέσα της δεκαετίας του ’50 ο αρχισχεδιαστής της Fiat, Dante Giacosa, δημιουργός του εμβληματικού Topolino, κλήθηκε να ξεπεράσει τον εαυτό του παρουσιάζοντας ένα αυτοκίνητο ακόμα πιο επιτυχημένο. Ο μεγάλος Ιταλός, μετρ πια των μικρών αυτοκινήτων μετά και το ευρηματικό «600» του 1955, τα κατάφερε ξανά. Έτσι, στις 4 Ιουλίου 1957 το Cinquecento κύλησε για πρώτη φορά στους τροχούς του, καταπλήσσοντας με την απλότητα και την ευελιξία του. Ακολούθησαν δεκαοκτώ χρόνια επιτυχιών σε όλες τις αγορές, που μεταφράστηκαν σε 3.893.294 μονάδες παραγωγής. Η προσιτή τιμή πώλησής του ήταν ένας από τους λόγους που το «500» έκανε μια τόσο αξιοσημείωτη καριέρα, ωστόσο δεν ήταν ο μόνος. Η ευχάριστη εξωτερική του εμφάνιση το έκανε δημοφιλές στο ευρωπαϊκό νεανικό κοινό, ενώ για τους στενούς δρόμους των παλιών ιταλικών πόλεων και για το ιδιόμορφο ανάγλυφο της χώρας ήταν το απόλυτο εργαλείο. Φυσικά, δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι συντέλεσε τα μέγιστα στην αναγέννηση της Fiat, ύστερα από τον οικονομικό μαρασμό στον οποίο είχε περιέλθει μετά το τέλος του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου.

Για την κατασκευή του Nuova 500 (το Nuova χρησιμοποιήθηκε για να είναι εμφανές ότι το μοντέλο παρέλαβε τη σκυτάλη από το Topolino) έγινε μια επένδυση 7 δις λιρετών στις εγκαταστάσεις του Mirafiori, προβλέποντας μια παραγωγή 300 αυτοκινήτων την ημέρα. Ο κινητήρας του «500» ήταν 2κύλινδρος και αερόψυκτος (ο πρώτος αερόψυκτος της Fiat), με αρχική χωρητικότητα 479 κ.εκ. και ισχύ 13 ίππους, προσδίδοντας στο αυτοκίνητο τελική ταχύτητα 85 χλμ./ώρα. Το κιβώτιο ταχυτήτων διέθετε 4 σχέσεις και το σύστημα πέδησης ήταν υδραυλικό. Η κίνηση μεταδιδόταν στους πίσω τροχούς, ενώ και ο κινητήρας ήταν τοποθετημένος πίσω. Η ανάρτηση ήταν ανεξάρτητη, περιλαμβάνοντας διπλά ψαλίδια εμπρός, όπου το ρόλο του κάτω ψαλιδιού έπαιζε ένα εγκάρσιο φύλλο σούστας, ενώ στον πίσω άξονα υπήρχε ανεξάρτητη ανάρτηση με εγκάρσιους συνδέσμους, μεγάλα ελικοειδή ελατήρια και τηλεσκοπικά αμορτισέρ. Επειδή δεν υπήρχε πουθενά αλλού διαθέσιμος χώρος, το ρεζερβουάρ βενζίνης των 20 λίτρων ήταν τοποθετημένο κάτω από το εμπρός καπό.

Το 1960 η χωρητικότητα του κινητήρα ανέβηκε στα 499 κ.εκ. και η ιπποδύναμη στους 18 ίππους, ενώ πέντε χρόνια αργότερα οι πόρτες άνοιγαν πλέον με κανονική φορά. Το 1968 ήρθε η έκδοση Lusso, για να ικανοποιηθούν όσοι ήθελαν λίγη πολυτέλεια (δηλαδή κάποια φιλέτα χρωμίου και μερικά βασικά εξοπλιστικά στοιχεία). Ταυτόχρονα με την παρουσίαση του διαδόχου (126), η τελευταία σειρά του «500» παρουσιάστηκε το 1972 στην Έκθεση του Τορίνο. Τα τρία ύστατα χρόνια της σταδιοδρομίας του, το 500 Rinnovata (που σημαίνει ανανεωμένο) χρησιμοποίησε τον κινητήρα των 594 κ.εκ. του «126», διατηρώντας όμως το παλιό κιβώτιο ταχυτήτων του. Στις 4 Αυγούστου 1975 το τελευταίο «500» εγκατέλειψε τη γραμμή παραγωγής του εργοστασίου, όχι στο Mirafiori όπου ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του, αλλά στο Termini Imerese του Παλέρμο.

FIAT 500 (1970) KINHTHΡΑΣ: 2κύλινδρος αερόψυκτος ΚΥΒΙΣΜΟΣ: 499 κ.εκ. ΙΣΧΥΣ: 18 ίπποι/4.600 σ.α.λ. ΡΟΠΗ: 30,5 Nm/3.000 σ.α.λ. ΚΙΒΩΤΙΟ: Χειροκίνητο 4 σχέσεων ΜΕΤΑΔΟΣΗ: Στους πίσω τροχούς ΜxΠxΥ: 2.970×1.320×1.325 χλστ. ΜΕΤΑΞΟΝΙΟ: 1.840 χλστ. ΒΑΡΟΣ: 520 κιλά 0-95 ΧΛΜ./ΩΡΑ: 55 δλ. ΤΕΛΙΚΗ ΤΑΧΥΤΗΤΑ: 95 χλμ./ώρα ΜΕΣΗ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ: 6,1 λτ./100 χλμ.