«Λεπτομέρεια» που την κρύβουμε. Γεγονός ότι υποστηρίζουμε με συνέπεια τον αγώνα, δίνοντας χώρο στον Έλληνα Πρωταγωνιστή, χωρίς να υποτιμούμε τους φιλοξενούμενους …
Με τον Άγγελο Ζήβα στα πιτς και τον Γιώργο Χατζηρήγα σε «solo καριέρα», όταν ο Παναγιώτης Παραδείσης επιμένει στην πίσω κίνηση, δεν προκύπτει Έλληνας που θα βάλει δύσκολα στον περίφημο Latvala με την εργοστασιακή Toyota Celica ST185.
Ο 40χρονος Jari-Matti δεν θα έρθει στην Αθήνα μόνο για να θυμηθεί, όντας νικητής στο ΡΑ-WRC το 2013, ούτε θα πάει στην Ιτέα μόνο για να συλλυπηθεί τον Νικόλα Α. Καλαφάτη, για την απώλειά του. Αγώνας στην Ιτέα χωρίς Ανδρέα Καλαφάτη, γεγονός ότι θα το ζήσουμε και αυτό ως κοινότητα, με τον απαιτούμενο σεβασμό. Όπως θα το ήθελε ο αείμνηστος και όπως του αξίζει.
Στις ειδικές διαδρομές λοιπόν, σε αγώνα πραγματικό Ακρόπολις με χαρακτήρα που δεν επαναλαμβάνεται και κύρος που δεν προκύπτει σε άλλο αγώνα του θεσμού, το βλέμμα και τα ακούσματα θα επικεντρωθούν στα περάσματα παλιών όπως οι Κουτσίκος, μπαμπάς Παραδείσης και Σίρο, έμπειρων με ψυχή και τέχνη όπως οι Παράβαλος, Αναμολίδης, Λαδιάς, Καλαϊτζιάν, Sassos κ.α. Ενδιαφέρον και για gentlemen drivers, όπως οι Αλέξανδρος Χριστοδούλου, Μελάς, Γιώργος Δελλαπόρτας, Τεό Καλαμάρας, Κώστας Κοφινάς, Λυμπέρης Παπάζογλου, αλλά και για νέους, όπως ο Αχιλλέας Α. Χριστοδούλου. Δίπλα του ο Κώστας Σούκουλης στο EVO, με σημείο αναφοράς των επιδόσεων τους τη συμμετοχή του Gregoire De Mevius με το εμβληματικό Nissan GTi-R.
Γεγονός ότι γνωρίζουμε από πρώτο χέρι μέχρι που μπορεί ο Βέλγος, ενώ απολαύσαμε τον Αχιλλέα στη Σπάρτη με τον κ. Σαμαρά και δεν οδήγησε πότε άλλοτε Έλληνας με αυτόν τον τρόπο την 037 στο χώμα! Αντίστοιχα, είδαμε και οπισθοχωρήσαμε τον Αμαξόπουλο με την Corolla, όπως άλλωστε συμβαίνει την τελευταία τριετία, ενώ μεθαύριο δεν θα απολαύσουμε σημαντικούς, απόντες στη μικρή-μεσαία κατηγορία, όπως οι Σ. Σκαλτσάς, Πιερουτσάκος, Κώστας Αργυρίου και Παπαδημητρίου, Βαζάκας, Μυλωνάς κ.α. Ο χωματόδρομος specialite του Έλληνα, με τα Ιστορικά να δίνουν υπεραξία στο Πρωτάθλημα, σε συνδυασμό με εξαιρετικούς μηχανικούς που συντηρούν στον αγώνα, αξιοποιώντας τη σχεδίαση του.
Να μοιραστούμε όμως τα πλήκτρα με το Δημήτρη Αμαξόπουλο που μοιράζεται την τετράθυρη Corolla-θρύλος πλέον, με την κ. Χαρά Μωραΐτη που απολαμβάνει τη στιγμή και δεν το κρύβει, διδάσκοντας συμπεριφορά και εκτός μπάκετ.
ΑΠΟ ΤΟ ΜΠΑΚΕΤ (Δημήτρης Αμαξόπουλος)
Στο τέταρτο Iστορικό Ράλλυ Ακρόπολις οι Χαρά Μωραΐτη – Δημήτρης Αμαξόπουλος που επιμένουν στην Toyota Corolla TE30 1.6, με ατού την προετοιμασία-υποστήριξη από την Tsourgiannis Motorsport. Χορηγοί τους, οι Bright Special Lighting SA, η ERCO promotion, σταθερή αξία μαζί τους η Racing Star, ενώ διαχρονικά συνδέονται με το «4Τροχοί».
Όπως σχολιάζει ο ΔΑ:
«Το PEMA HAR, πρόκειται για ένα διήμερο – χωμάτινο αγώνα με την πανηγυρική εκκίνηση κάτω από την Ακρόπολη, στις 5 Σεπτεμβρίου το απόγευμα. Η διαδρομή του αγώνα ανηφορίζει το Σάββατο το πρωί από το ΟΑΚΑ, με κατεύθυνση τη Θήβα και την Αλίαρτο, συνεχίζοντας έως τον Παρνασσό, με κατάληξη στην Ιτέα. Η πρώτη ημέρα ολοκληρώνεται με μία νυχτερινή ειδική διαδρομή στην Άμφισσα. Η δεύτερη μέρα περιλαμβάνει ε.δ, όπως το Οινοχώρι κατηφόρα (!), τις Αμφίκλεια και Ελάτεια, ενώ το πρωί επαναλαμβάνονται οι Καρρούτες, ελπίζουμε με ήλιο.
Τα χαρακτηριστικά της φετινής σχεδίασης, ότι την πρώτη ημέρα δεν επαναλαμβάνονται ε.δ, ενώ τη δεύτερη, όλες οι ειδικές είναι καινούργιες. Ακόμα δεν μπορούμε να ξέρουμε πως έχουν δουλευτεί οι διαδρομές στην προετοιμασία τους και σε τι κατάσταση είναι οι δρόμοι, ώστε να χαρακτηριστούμε τον αγώνα και σε σχέση με το πόσο σκληρός είναι. Σε γενικές γραμμές, η επιλογή του να είναι διήμερος ο αγώνας αντί τριήμερος, είναι αποδεκτή. Το 2023, ήταν 3ήμερο το HRA, με λίγα παραπάνω έξοδα, για παρόμοια αγωνιστικά χιλιόμετρα. Από πλευράς logistics παραμένει για ένα ποσοστό αγωνιζομένων ιδανικό να επιστρέφουν στην Αττική, με τερματισμό ιστορικής σημασίας, όπως πχ στο Καλλιμάρμαρο, αλλά είμαστε ικανοποιημένοι και με τις επιλογές της Ιτέας το 2024 και των Δελφών, φέτος.
Μία διαφορετική νότα προσθέτει η νυχτερινή ειδική διαδρομή κάθε χρόνο. Υπό συνθήκες, θα ήταν ωραία να είχαμε παραπάνω από μία ειδική διαδρομή νύχτα. Αν και πιο σημαντικό είναι ποια διαδρομή είναι αυτή. Η φετινή νυχτερινή Ε.δ είναι η περσινή ειδική διαδρομή Προσήλιο σε αντίθετη φορά. Στην Ελλάδα, δεν μπορούμε να έχουμε απαιτήσεις στο να είναι οι ειδικές διαδρομές χαλί, όπως οι δρόμοι της Ιταλίας ή της Φινλανδίας και η οργανωτική επιτροπή προσπαθεί να επιλέξει διαδρομές σε μεγάλο ποσοστό καλές σε ποιότητα δρόμου ή να τις διορθώσει πριν από τον αγώνα. Απο την πλευρά μας, θα ήταν καλύτερα με ορισμένες διαδρομές σε κατηφορική φορά, ώστε να προστατεύουμε τα μηχανικά μέρη των παλιών αυτοκινήτων, αλλά αυτό μπορεί να κριθεί και ως λεπτομέρεια σε διεθνή αγώνα με χαρακτήρα και βαρύ όνομα.
Στις αναγνωρίσεις προσέχουμε μεταξύ άλλων το πού προκύπτουν άλματα και πού βυθίζεται ο δρόμος και δίνουμε προσοχή όταν φτάνουμε μετά από γρήγορες καμπές σε πολύ αργό κομμάτι. Το αυτοκίνητο μας είναι πάνω από 50 ετών με σουστόφυλλα και απλούς δίσκους φρένων εμπρός, οπότε ναι μεν οι ταχύτητες που αναπτύσσει δεν είναι μεγάλες, αλλά και με αυτές θέλει σεβασμό στο πως το τοποθετείς στο χωματόδρομο με τα χαρακτηριστικά του. Δεν ξεχωρίζουμε κάποια ειδική διαδρομή, αφού μεγάλο μέρος του αγώνα είναι καινούργιο. Θα σχολιάσουμε «από το μπάκετ» μετά τον αγώνα.
Η Corolla που χρησιμοποιούμε είναι ένα φιλικό αυτοκίνητο με ατού την αξιοπιστία Toyota και υπεραξία από τον Τάκη Τσούργιανη τον αδερφό του και την ομάδα τους. Να τους ευχαριστήσουμε ακόμα μια φορά, γιατί ότι κάνουν πριν τους αγώνες και στη διάρκειά τους. Οδηγώντας, πρόκειται για ένα σχετικά βαρύ αγωνιστικό, με σωστό μεταξόνιο και κοντό μετατρόχιο όντας ευχάριστο και πιο αποτελεσματικό στις ανοιχτές ειδικές, ενώ δεν αντιμετωπίζει δυσκολίες με την κατάσταση του terrain. H ανάρτηση- αν και ξεπερασμένη, είναι καλύτερη από ότι θα περίμενε κανείς. Iδανικά θα θέλαμε την Corolla μας πιο ελαφριά με καλύτερα φρένα, αλλά με την κίνηση πίσω σε ικανοποιεί να την τοποθετείς, οπότε το χαμόγελο εντός αυτοκινήτου είναι στην ημερήσια διάταξη! Ό,τι μας ανταποδίδουν οι θεατές χωρίς εκπτώσεις. Να επαναλάβω, ότι ο φύλακας άγγελος του αυτοκινήτου ο Τάκης Τσούργιαννης και τα μέλη της ομάδας με την άφιξη μας στο σέρβις, αναλαμβάνουν να επαναφέρουν το αυτοκίνητο σε αξιόμαχη κατάσταση, ό,τι μας επιτρέπει να πιέσουμε. Είναι αξιοθαύμαστος ο τρόπος που οι μηχανικοί επικοινωνούν με τα άψυχα μέταλλα. Πλεονέκτημα της συμμετοχής μας η αξιοπιστία και σημαντικό ότι περνάμε καλά.
Περί των χορηγών και η διεθνής διάσταση του αγώνα βοηθάει ώστε να εξασφαλίσεις υποστήριξη και με την προβολή του, σε συνδυασμό με τις επιδόσεις, να ανταποδώσεις. Στην περίπτωση μας, χορηγούν φίλοι, ανεξάρτητα το που συμμετέχουμε. Θεωρώ ότι με τα μέσα που διαθέτουμε πλέον, όλες αυτές τις μιντιακές πλατφόρμες και φυσικά τους πρωταγωνιστές- πληρώματα που πετυχαίνουν καλές επιδόσεις, δεν γίνεται η σύγχρονη χρήση ώστε να προσελκύσουμε τους χορηγούς που αναλογούν στον καθένα ή εταιρίες που θα θέλαμε πιο κοντά στους αγώνες.
Με την ευκαιρία, για ένα νέο αθλητή, το ιδανικό του ξεκίνημα στα ράλλυ, πρέπει να είναι είτε με μικρό αυτοκίνητο- ώστε να μάθει τα βασικά, όπως γραμμές στο δρόμο- διαχείρηση του συναγωνισμού, πίεση πάνω από τα όρια, είτε πάλι σε θεσμό ενιαίου τύπου. Στην Ελλάδα δεν έχουμε κάποιο τροφέο, ενώ οι «νεοεισερχόμενοι» αγωνιζόμενοι δεν επιλέγουν τη μικρή κατηγορία για ξεκίνημα. Αναρωτιέμαι, αν αλλάζει αυτό… Από την άλλη, το σπορ έχει γίνει τρομακτικά ακριβό, οπότε στην Ελλάδα, η πιο φτηνή επιλογή είναι ένα μικρό ιστορικό αυτοκίνητο και να τρέχεις όπου μπορείς.
Στο ερώτημα, άσφαλτος ή χώμα, αν κάνεις συνειδητά κάτι όλα είναι αποδεκτά, η ιστορία έχει δείξει ότι οι ασφάλτινοι experts πάνε πιο εύκολα γρήγορα στο χώμα. Στην άσφαλτο μαθαίνεις πιο σωστά τα βασικά, όπως γραμμές -φρένα, ενώ είναι πιο απαιτητικό terrain στο όριο. Όταν στο χώμα θα γλιτώσεις με ένα τετ-α-κέ, στην άσφαλτο βλέπουμε εύκολα παραπάνω ζημιές, ακόμα και σε μικρή έξοδο.
Σε σχέση με το πρωτάθλημα ιστορικών, οι αγώνες είναι πολύ ακριβοί. Είναι δύσκολο να βρεις φόρμουλα που να ικανοποιείς μεγάλο ποσοστό αγωνιζόμενων που θέλεις να συμμετέχουν ή να συνεχίσουν στο θεσμό. Θα έλεγα με σιγουριά, ότι αυτοί που χτίζουν ένα θεσμό πρέπει να έχουν στρατηγική το πώς πορεύονται. Από τη στιγμή που δεχόμαστε ότι οι πρωταγωνιστές είναι αυτοί που συμμετέχουν, θα προσπαθούσα τα πληρώματα να φεύγουν ευχαριστημένοι μετά από κάθε αγώνα. Με καλή επιλογή διαδρομών, με περιφερειακές πινελιές- όπως πχ ανασυγκρότηση με συνθήκες φιλοξενίας και σχετικές διευκολύνσεις για να αισθάνονται όλοι από τον πρώτο μέχρι τον τελευταίο ότι έχει αξία η συμμετοχή τους. Ιδανικά, με προσέγγιση ανθρωποκεντρική, αλλά και ταυτόχρονα αγωνιστική με σεβασμό στον άνθρωπο. Πλήρωμα και ομάδα. Μέσα σε όλα, υποχρέωση η ανάπτυξη του προϊόντος «αγώνες ράλλυ Ιστορικών αυτοκινήτων». Καλό αγώνα._ Δ.Α.
ΥΓ. Ευχαριστούμε τον Δημήτρη, όπως και τον Γιάννη Π. Καστορίνη για τη φιλοξενία στο GRATZI, στη λεωφόρο Αμαρουσίου-Χαλανδρίου.
Φωτογραφίες: Πέτρος PIT Καστορίνης
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ
