09 Ιουλ 2018

24ο Ηπειρωτικό Ράλλυ: Από το μπάκετ

Ο El Nak jr περιγράφει από το μπάκετ την εμπειρία του στο 24ο Ηπειρωτικό Ράλλυ.

Πέμπτη απόγευμα μας βρίσκει στα Γιάννενα με τον Ανδρέα για μια καινούργια περιπέτεια. Να δοκιμάσουμε το μπιζού μας στο φυσικό του στοιχείο, την άσφαλτο. Η δική μου εμπλοκή με αυτό το απαίσιο υλικό (σ.σ.: την άσφαλτο) είναι μόνο πριν 2 χρόνια με το MG στο ράλι Αμαρύνθου, ενώ ο Ανδρέας έχει τρέξει αρκετούς αγώνες πριν έρθει στο σωστό δρόμο.

Από την εθνική οδό μπαίνουμε κατευθείαν στις ειδικές, να τις περάσουμε μια φορά ώστε να έχουμε μια πρώτη εικόνα να συζητήσουμε το βράδυ. Η Δωδώνη. με μήκος 12 χιλιόμετρα. έχει ενδιαφέρον, σφιχτή και ανηφορική στην αρχή, καταλήγει σε «αεροπορία» κατηφορική με αρκετές πιθανές παγίδες! Η δεύτερη ειδική έχει ένα στριφτερό ξεκίνημα που καταλήγει σε κόφτες ευθείες στα τελευταία χιλιόμετρα. Είναι μόλις 8 χιλιόμετρα σε μήκος και δεν προλαβαίνεις να ζεσταθείς. Όσο ρολάρουμε μέσα στην ειδική, μας περνάνε «συναθλητές μας» με την ταυτότητα στο στόμα, πατήματα τέρμα στο αντίθετο ρεύμα, κόρνες από αγανακτισμένους πολίτες. Grand theft auto made in Giannena… Με στεναχωρεί η εικόνα, με θυμώνει, όμως συζητώντας το με φίλους στο ξενοδοχείο αντιλαμβάνομαι ότι έτσι είναι η άσφαλτος. Δοκιμές των ατελείωτων περασμάτων από τις ειδικές και όσο πιο γρήγορα τόσο καλύτερα!

Παρασκευή μεσημέρι έχουμε την πρώτη μας επαφή με το Clio.  Η διαδρομή που το δοκιμάζουμε είναι ένα σφιχτό ανηφορικό κομμάτι. Πρώτη εντύπωση, το αυτοκίνητο είναι απόλυτο, είναι στο στοιχείο του και θέλει προσοχή. Μαζεύει πολύ γρήγορα χιλιόμετρα, το πίσω μέρος είναι πανάλαφρο. Προσπαθώ να βρω την ισορροπία του να παίζω με την καρότσα και να μην φλυαρώ. Στο τέλος του τεστ έχουμε την λανθασμένη  αίσθηση ότι το αυτοκίνητο είναι εντάξει.  Όπως αποδείχθηκε μέσα στον αγώνα, ο συνδυασμός του λανθασμένου set up στην ανάρτηση αλλά και η λάθος πίεση στα ελαστικά, έκαναν το Clio στα πολλά να ξεκολλάει κακά και να μην στέκεται ουσιαστικά στο δρόμο.

Το πολύ δυσάρεστο γεγονός με το αυτοκίνητο του αγαπημένου Γ. Αναπολιωτάκη ακυρώνει την δεύτερη Δωδώνη κάνοντας τον αγώνα ουσιαστικά 48 χιλιόμετρα. Προσωπικά προσπαθήσαμε να πιέσουμε λίγο τον εαυτό μας στο τελευταίο πέρασμα, βελτιώνοντας τους κακούς μας χρόνους και χαμογελάσαμε λίγο με την αίσθηση ότι οδηγήσαμε λίγο.

Δευτέρα πρωί μετά από αγώνα συνήθως με βρίσκει να πονάω, να έχω πιαστεί και σίγουρα έχω κάπου στο σώμα μου λίγο χώμα. Σήμερα δεν νιώθω ότι είχαμε αγώνα. Τα μόλις 48 χιλιόμετρα ασφάλτου δεν έχουν αφήσει κάτι. Η επιλογή δε των 2 επαναλαμβανόμενων ειδικών μειώνει ακόμα περισσότερο το ενδιαφέρον. Αντιλαμβάνομαι πως οι καινούργιοι μου φίλοι, καταπληκτικά χέρια όλοι τους παίζουν με το κλάσμα του δευτερολέπτου, εκμεταλλεύονται κάθε χιλιοστό του δρόμου που τους δίνει η άψογη γνώση της ειδικής. Είμαι σίγουρος πως αν με ενδιέφερε βαθμολογικά ο αγώνας θα πίεζα και εγώ τον εαυτό μου περισσότερο. Όμως δυσκολεύομαι να μπω στην φιλοσοφία των ατελείωτων περασμάτων σε ένα τόσο μικρό αγώνα. Καταργεί το νόημα του ράλι και φέρνει σε ανάβαση “φτου Παναγιά μακριά μας΅.

Ένα μπράβο στην οργάνωση για την διοργάνωση ενός πολύ καλού αγώνα με σωστή ενημέρωση των αγωνιζόμενων, με φιλικά πρόσωπα παντού και πολλές παροχές.

El Nak Jr

Πανουργιάς Πανουργιάς


Φωτογραφίες: Σάκης Λαμπρόπουλος 


Περισσότερες φωτογραφίες: