16 Ιαν 2019

F1: Top 3 Review - Ferrari

Η Ferrari έχασε την ευκαιρία της για επιστροφή στους τίτλους, αφού πρώτα έχασε την ψυχραιμία της. Αυτή είναι η πορεία της Scuderia μέσα στο 2018.

Ferrari F1

Το τέλος του 2017 βρήκε τη Ferrari πολύ κοντά στο να κατακτήσει ξανά το πρωτάθλημα, μετά το 2007. Η SF70H ήταν ένα ιδιαιτέρως ανταγωνιστικό μονοθέσιο, με σαφή τα σημάδια βελτίωσης από την προκάτοχό της. Στο Μαρανέλο, έμοιαζαν να έχουν βρει τις ισορροπίες τους, αφού είχαν την δυνατότητα να «ωριμάσουν» ως ομάδα και να εκμεταλλευτούν όσο το δυνατόν περισσότερο τις ριζικές αλλαγές στους κανονισμούς.

Η ήττα που γνώρισε εκείνη τη χρονιά μπορεί να χαρακτηριστεί ως και αναμενόμενη, αφού ήταν η πρώτη σεζόν μετά από πολλές που η Scuderia ήταν στη διεκδίκηση του τίτλου, ήταν αληθινά ανταγωνιστική και είχε πραγματικές πιθανότητες να στεφθεί πρωταθλήτρια. Μπορεί να έχασε την ευκαιρία της, αλλά όχι και τη φόρα της.

Θετικό ξεκίνημα, αλλά και μοιραία λάθη

Αυτό απεδείχθη περίτρανα με την αρχή που έκανε το 2018. Η SF71H φάνηκε άκρως ανταγωνιστική στο ξεκίνημα της χρονιάς, παίρνοντας μία τρομερή νίκη στην Αυστραλία, επικρατώντας άνετα στο Μπαχρέιν, προτού ο Sebastian Vettel «χαλάσει» το σερί του, μετά την επαφή του με τον Max Verstappen στην Κίνα.

Ακόμα και όταν η Scuderia γνώρισε την ήττα και στο Μπακού, η πεποίθηση όλων (αναλυτών και μη) ήταν πως έχει το καλύτερο μονοθέσιο, και πως δεν θα αργήσει να πανηγυρίσει ξανά.

Το πρώτο μεγάλο «σοκ» ήρθε στην Ισπανία, στον αγώνα που η Mercedes κυριάρχησε, κάνοντας άνετα το 1-2, τη στιγμή που οι Ιταλοί είχαν την χειρότερη βαθμολογική συγκομιδή όλης της χρονιάς (12 βαθμοί ήταν το καλύτερο που μπορούσαν να αποσπάσουν), μετά και την εγκατάλειψη του Raikkonen. Το πιο λεπτό πέλμα στα ελαστικά της Pirelli απεδείχθη μεγάλο πλήγμα στην απόδοση των «κόκκινων», και με ακόμα δύο αγώνες σε παρόμοιες συνθήκες (Γαλλία και Μ. Βρετανία), έπρεπε να βρουν λύσεις.

Ανάμεσα σε αυτούς τους αγώνες, όμως, βρίσκονταν το Μονακό και ο Καναδάς. Και στα δύο Grand Prix, η Ferrari, με τον Vettel σε εκπληκτική κατάσταση, θα μπορούσε να κερδίσει. Δεν το πέτυχε στο Πριγκιπάτο, ελέω Red Bull, αλλά στο Μόντρεαλ, δεν είχε αντίπαλο. Μετά από εκείνο το τριήμερο, λίγοι άνθρωποι θα περίμεναν την κατάληξη που είχε τελικά το πρωτάθλημα.

Ο 4κις πρωταθλητής που είχε αναλάβει από το 2015 να φέρει τη Scuderia ξανά στην κορυφή, έμοιαζε πλέον να τα καταφέρνει, να πετυχαίνει το στόχο του. Οδηγούσε ώριμα, μεστά, χωρίς ιδιαίτερα λάθη, και με ένα μονοθέσιο που μπορούσε να το πάει στο όριο, να το εμπιστευτεί.

Η SF71H ήταν τόσο καλή, που και ο «νωχελικός» μέχρι το 2017 Raikkonen, άρχισε να ανεβαίνει στο βάθρο συχνά, να δείχνει ανανεωμένος, συνεπικουρώντας στην προσπάθεια της ομάδας του να επιστρέψει στις επιτυχίες.

Αυτό το καλό κλίμα λίγο έλειψε να ανατραπεί με το λάθος του Vettel στη Γαλλία και την χαμένη ευκαιρία του να κερδίσει και στο Paul Ricard. Η εκκωφαντική νίκη στο Silverstone, βέβαια, επανέφερε την αισιοδοξία και την σιγουριά του νικητή στις τάξεις των Ιταλών, που έβλεπαν αγώνα με τον αγώνα το προβάδισμά τους να μεγαλώνει.

Ο αθλητισμός, όμως, χαρακτηρίζεται από πολλές ανατροπές, και αυτό το κατάλαβε για τα καλά ο Vettel στον αγώνα της πατρίδας του. Το Σάββατο, ο Hamilton είχε θέμα με τον κινητήρα της W09 και έμεινε 14ος στις κατατακτήριες. Την Κυριακή, ο Vettel, όντας στην πρωτοπορία, έχασε τα φρένα στο κομμάτι του σταδίου της πίστας και εγκατάλειψε, χαρίζοντας τη νίκη στο Βρετανό.

Μπορεί κανείς να μην το ήξερε ακόμη, αλλά σε εκείνα τα δευτερόλεπτα που ο πιλότος της Ferrari χάνει 25 βαθμούς, και ο Hamilton κερδίζει (πρακτικά) 50, αλλάζει ο ρους όλης της σεζόν. Ο Βρετανός δεν κοίταξε πίσω του, πήρε ψυχολογία από αυτό το μοιραίο λάθος του αντιπάλου του, εκμεταλλεύτηκε τις βελτιώσεις που έγιναν στο μονοθέσιο της Mercedes και έφτασε στην κατάκτηση του τίτλου.

Η αντεπίθεση ξεκίνησε ήδη από την Ουγγαρία, τον τελευταίο αγώνα του πρώτου μισού της χρονιάς, εκεί όπου ο Vettel περιορίστηκε σε μάχη με τον Bottas για τη 2η θέση.

Ανήμποροι να αντιδράσουν

Πριν το τριήμερο της Ουγγαρίας, και με τη Ferrari πληγωμένη από τη χαμένη νίκη στη Γερμανία, ο πρόεδρος της εταιρείας, Sergio Marchionne, φεύγει από τη ζωή. Η «κόλλα» που συγκρατούσε τον οργανισμό ενωμένο και σε απόλυτη αρμονία, είχε πλέον χαθεί. Και αυτό, ήρθε να ταράξει κάθε ισορροπία στο Μαρανέλο. Ο Ιταλο-Καναδός ήταν ο άνθρωπος που, υπό τη δική του προεδρία, η Scuderia έγινε ξανά ομάδα-πρωταγωνιστής, με νίκες και ξεκάθαρες βλέψεις για τίτλους. Ήταν αγαπητός ανάμεσα σε εργαζομένους, μηχανικούς, ακόμα και τους οδηγούς. Δεν υπήρχε καμία αμφιβολία πως, αυτή η ξαφνική απώλεια, θα είχε έναν αντίκτυπο στην απόδοση της ομάδας στην πίστα.

Η νίκη στο Βέλγιο με το τέλος της θερινής διακοπής έδειξε το αντίθετο, αλλά η ήττα στην Ιταλία ήταν –ίσως- η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Ο Raikkonen πήρε την pole, αλλά στον αγώνα, το λάθος του Vettel (το δεύτερο μεγάλο σφάλμα του μέσα σε μερικούς μήνες) στέρησε από τον ίδιο και την ομάδα του όχι μόνο ένα καλύτερο αποτέλεσμα, αλλά και τις ελπίδες του για τίτλο.

Το ντεμαράζ του Hamilton στους επόμενους αγώνες δεν οφείλεται μόνο στην απόδοση του ίδιου του Βρετανού, αλλά και στην πλήρη αδυναμία του Vettel και της Ferrari να αντιδράσουν. Λάθη επί λαθών στον τεχνικό τομέα, με αναβαθμίσεις που δεν δούλευαν όπως αναμενόταν, αλλά και προσωπικά λάθη του Γερμανού οδηγού έδιναν το ελεύθερο στο Brackley να προελάσει και, τελικά, να κατακτήσει αμφότερους τους τίτλους.

Μόνος διασωθείς τελικά, ο Kimi Raikkonen, που μπορεί να αποχώρησε από την ομάδα με το τέλος της χρονιάς, όμως πρώτα πήρε μία πανάξια νίκη στις ΗΠΑ, αποδεικνύοντας πως αν και… γέρων, τα έχει 400.

Κατ’ ουσίαν, στο Μαρανέλο διέπραξαν «ιδανική αυτοχειρία». Δεν άντεξαν στο βάρος των προσδοκιών, έχασαν έναν βασικό πυλώνα στα μισά της σεζόν και προχώρησαν σε λάθη που στο τέλος, απέβησαν μοιραία.

Το ζητούμενο τώρα, είναι να μπορέσουν να εμφανίσουν την ίδια ανταγωνιστικότητα και το 2019, αποφεύγοντας φυσικά τα ολισθήματα._Δ.Μ.

Περισσότερες φωτογραφίες:
  • Ferrari F1
  • Kimi Raikkonen
  • Sebastian Vettel
Ετικέτες: