Κάποτε το πετρέλαιο κίνησης έδειχνε ακλόνητο, εξοπλισμένο με τις απαραίτητες άμυνες για να αποκρούσει κάθε προσπάθεια αμφισβήτησης της κυριαρχίας του. Η θέση του, ωστόσο, σήμερα στον κόσμο της αυτοκίνησης είναι απογοητευτική.
Οικονομία καυσίμου, αντοχή στο χρόνο, στιγμιαία επιτάχυνση. Πρόκειται για το τρίπτυχο που έπλεξε τον μύθο των αυτοκινήτων ντίζελ, χαρίζοντάς τους, μία φορά και έναν καιρό, ηγετική θέση στον κόσμο των τεσσάρων τροχών.
Αλήθεια, ποιος Έλληνας και ποια Ελληνίδα δεν θα ήθελε ένα αυτοκίνητο που μειώνει το κόστος μετακίνησης, ο κινητήρας του είναι λιγότερο ευάλωτος στις φθορές και η ροπή παράγεται από τις χαμηλές στροφές; Η απάντηση δόθηκε το 2011, όταν με τον νόμο 4030/2011 δόθηκε τέλος στην απαγόρευση κίνησης πετρελαιοκίνητων αυτοκινήτων εντός Αθήνας και Θεσσαλονίκης, σηματοδοτώντας την εκτόξευση των πωλήσεων των εν λόγω οχημάτων.
Οι αλλαγές στο κυκλοφοριακό καθεστώς της χώρας, κατέστησαν το πετρέλαιο κίνησης Νο1 επιλογή για τους οδηγούς, οι οποίοι γύρισαν την πλάτη τους στην μέχρι τότε κραταιή, αλλά ακριβότερη στον ανεφοδιασμό, όπως και λιγότερη αποδοτική κατά την καύση βενζίνη.
Συν τω χρόνω το πετρέλαιο κίνησης αύξανε τη δημοτικότητά του στην Ελλάδα – φτάνοντας σε ποσοστά που ξεπερνούσαν το 60%, σε επίπεδο πωλήσεων καινούργιων ΙΧ. Όλα έδειχναν ότι το συγκεκριμένο καύσιμο θα παγίωνε την πρωτοκαθεδρία του, έχοντας δημιουργήσει τους απαραίτητους αμυντικούς μηχανισμούς προκειμένου να αποκρούσει οποιαδήποτε αντεπίθεση άλλου καυσίμου. Όλοι, ωστόσο, διαψεύστηκαν.
Διαβάστε επίσης: Τα 3 οικογενειακά SUV που προτιμούν οι Έλληνες – Οι τιμές τους
Το σκάνδαλο Dieselgate της Volkswagen το 2015, που αφορούσε την εγκατάσταση λογισμικού στα οχήματα για την παραποίηση των εκπομπών ρύπων, ήταν το πρώτο χτύπημα που έμελλε να θέσει εν αμφιβόλω τη διαφαινόμενη αέναη κυριαρχία του καυσίμου.
Αίφνης, το φωτοστέφανο γύρω από πετρέλαιο κίνησης άρχισε να αποδομείται, ενώ άρχισαν να πληθαίνουν οι χώρες που έσφιγγαν τη θηλιά γύρω από το καύσιμο, θεσπίζοντας απαγορεύσεις στην κυκλοφορία των πετρελαιοκίνητων οχημάτων.
«Οι μέρες του ντίζελ είναι μετρημένες και πρέπει να σκεφτούμε μια εναλλακτική λύση», δήλωνε το 2018 η Τερέσα Ριμπέρα, η νυν εκτελεστική αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, αρμόδια για μια καθαρή, δίκαιη και ανταγωνιστική μετάβαση.
Απέναντι στο πετρέλαιο κίνησης παρατάχθηκαν και οι ίδιες οι αυτοκινητοβιομηχανίες, σε απόλυτη ευθυγράμμιση με τις απαιτήσεις της ΕΕ για μείωση του ανθρακικού αποτυπώματος του στόλου τους. Μονόδρομος για τους κατασκευαστές η εξέλιξη νέων τεχνολογιών, και η πλήρης παράδοση στην ηλεκτροκίνηση, η οποία… υμνείται ως η υπέρτατη -ή και μοναδική- απάντηση στο αίτημα της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την περιβαλλοντική εξυγίανση των μεταφορών.
Κατέφτασαν, λοιπόν, τα ηλεκτρικά, πλαισιωμένα από plug-in υβριδικές και πλήρως υβριδικές προτάσεις, με τις τελευταίες να παρουσιάζονται ως η ενδεδειγμένη λύση για όσους δεν αισθάνονται έτοιμοι να ενδώσουν πλήρως στην ηλεκτρική κινητικότητα.
Σήμερα, εν έτει 2025, όσο παρατηρητικός και επίμονος και αν είναι κανείς, δύσκολα θα εντοπίσει αρκετές ντίζελ εκδόσεις στους προϊοντικούς καταλόγους των εισαγωγέων αυτοκινήτων. Μάλλον θα συστηθεί για τα καλά με ήπια υβριδικές, full hybrid, plug-in hybrid και 100% ηλεκτρικές προτάσεις, που -πανθομολογουμένως- δείχνουν ως ένα αρκούντως ικανοποιητικό (ή και καλύτερο) υποκατάστατο για όσους προτάσσουν την οικονομία κατά τις μετακινήσεις τους.
Ο παραγκωνισμός, λοιπόν, του ντίζελ από τις ίδιες τις αυτοκινητοβιομηχανίες, η δαιμονοποίησή του από την Ευρώπη, και ο συνακόλουθος φόβος ότι σύντομα θα καταστεί ασύμφορη η κατοχή ενός σχετικής τεχνολογίας μοντέλου, δημιούργησαν το σημερινό δυσμενές για το ίδιο το καύσιμο σκηνικό.
Το διάστημα Ιανουάριος-Ιούλιος 2025, το μερίδιο του πετρελαίου κίνησης, όσον αφορά τις πωλήσεις καινούργιων αυτοκινήτων, περιορίζεται σε μόλις 3,1%, όταν το αντίστοιχο διάστημα του 2019 έφτανε το 25,5%. Με απλά λόγια, το 2019 ένα στα τέσσερα ΙΧ που έπαιρναν πινακίδες κατανάλωναν πετρέλαιο κίνησης, όταν σήμερα μόλις τρία… στα 100.
Η πτώση δείχνει ασυγκράτητη και στην Ευρώπη, χωρίς, όμως, να συντελείται με την ίδια ένταση, όπως στην Ελλάδα. Το μερίδιο του ντίζελ στην Ευρωπαϊκή Ένωση, το 2025 (μέχρι και τον Μάρτιο του έτους), ανέρχεται σε 9,5%, όταν το ίδιο διάστημα του 2019 έφτανε το 33,2%.
Το ερώτημα που προκύπτει είναι το εξής: Οι μέρες των πετρελαιοκίνητων ΙΧ είναι όντως μετρημένες όπως δήλωνε γεμάτη σιγουριά η Τερέσα Ριμπέρα το 2018; Η απάντηση, μάλλον, είναι «ναι», πόσο μάλλον όταν υφίσταται ρητή ευρωπαϊκή εντολή για τερματισμό των πωλήσεων καινούργιων αυτοκινήτων με κινητήρες εσωτερικής καύσης από το 2035.
Απλά, σε αντίθεση με τη βενζίνη, το τέλος του πάλαι ποτέ κραταιού ντίζελ ίσως έρθει νωρίτερα από το deadline της Ευρώπης.
