Τριαντάφυλλα στην Κηφισίας

Το εποχούμενο ποτάμι ακίνητο, τελματωμένο, κάπου σε μια γειτονιά εκεί στα βόρεια της πόλης. Μέσα στα αυτοκίνητα άνθρωποι σκυθρωποί, φορτωμένοι με προβλήματα που συχνά υπερβαίνουν τις δυνάμεις τους. Τα ερμητικά κλεισμένα παράθυρα πασχίζουν να συγκρατήσουν μέσα την ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα, τις έγνοιες και τις δυσοίωνες σκέψεις των επιβατών τους.

Μια σφήνα που ξεχειλίζει τσαμπουκά, κάποιος που κοιμήθηκε όταν το φανάρι έγινε πράσινο ή ένα απαξιωτικό βλέμμα αρκούν για να πυροδοτήσουν την έκρηξη - τζούφια στις περισσότερες περιπτώσεις, για να καταλήξει σε ένα δυνατό χτύπημα πάνω στην κορυφή του τιμονιού ή σε μια λεκτική αντιπαράθεση για κωφάλαλους, αφού τα παράθυρα παραμένουν κλειστά.

Σε αυτήν τη χώρα, σε αυτήν την πόλη, σε αυτό το φανάρι, τίποτα δε μοιάζει ότι μπορεί να κατευνάσει τα πνεύματα. Ακόμα και η μουσική από το ραδιόφωνο δεν μπορεί να πιάσει τόπο, καθώς την προσοχή των οδηγών μονοπωλεί το σερφάρισμα στο ολοκαίνουργιο κινητό τους.

Τριαντάφυλλα στην Κηφισίας... Λίγα χιλιόμετρα πιο κάτω, ένα μπουκέτο ξεραμένα τριαντάφυλλα, άτσαλα πιασμένα με μονωτική ταινία πάνω στον κεντρικό στύλο που φωτίζει το δρόμο. Λεζάντα χωρίς λόγια. Άγνωστο το πώς και το γιατί - προφανής η κατάληξη. Ο μόχθος ετών και η στοργή κάποιων γονιών πήγαν στράφι σε μερικά μόλις δευτερόλεπτα.

Τριαντάφυλλα στην Κηφισίας... Τι ειρωνεία, αλήθεια! Στον ίδιο αυτό δρόμο και πέριξ αυτού είναι μαζεμένα τα περισσότερα μαιευτήρια της πόλης. Μια ψυχή χάθηκε, και ποιος ξέρει -την ίδια ακριβώς μέρα- πόσες ήρθαν στη ζωή.

Τριαντάφυλλα στην Κηφισίας... Το φανάρι ανάβει πράσινο με την απαραίτητη υπόκρουση από τις φουρκισμένες κόρνες των αυτοκινήτων. Πάλι κάποιος «κοιμήθηκε» ή ξεχάστηκε πάνω στο σερφάρισμα. Η ουρά παραδόξως συνεχίζει να προχωρά, παρ' ότι το φανάρι κοκκίνισε προ πολλού, καθώς ένας, και ακόμη ένας, κι ακόμη άλλος ένας το αγνοούν επιδεικτικά. Μπροστά μπροστά πλέον, σ' αυτήν την άτυπη γραμμή εκκίνησης, δεν πρόκειται να απογοητεύσω τα πλήθη! Θα είμαι σε εγρήγορση, με το βλέμμα μου κολλημένο στο φανάρι.

Όμως, να, κάποιος εκεί στη διασταύρωση Παραδείσου και Κηφισίας αποφάσισε να παρασύρει το βλέμμα και τις σκέψεις μας. Όχι, δεν είναι ο ζογκλέρ, που πετώντας τις κορύνες στον αέρα δίνει τη δική του παράσταση κάθε φορά που σταματά η κυκλοφορία, αλλά κάποιος άγνωστος, που είχε την έμπνευση να φυτέψει με λουλούδια τα παρτέρια της ανισόπεδης και ξαφνικά να μας φτιάξει τη μέρα. Και την επόμενη, και τη μεθεπόμενη...

Από την εποχή των Ολυμπιακών Αγώνων είχαμε να δούμε να ευπρεπίζεται έστω και ένα μικρό σημείο στην πόλη μας. Και αυτό τότε έγινε τελείως επιφανειακά, σαν σκηνικό σε ταινία γουέστερν το οποίο άρχισε να καταρρέει με το που τελείωσαν τα γυρίσματα.

Δέκα τριανταφυλλιές με μηδαμινό κόστος, που όμως ακόμα κι αυτό στις μέρες μας εμπίπτει χωρίς δεύτερη σκέψη στην κατηγορία του περιττού.

Τριαντάφυλλα στην Κηφισίας (μπορεί να ήταν και γεράνια, τι σημασία έχει;). Εκεί, στη διασταύρωση -αλήθεια, τι ειρωνεία- με την Παραδείσου! La vita e bella..._ Μ. Σ. 

Ποιος πιστεύετε ότι θα είναι ο νικητής του φετινού Ράλλυ Μόντε Κάρλο;

Επιλογές
Ψηφοφορία

Τιμές - Τεχνικά

 

Περισσότερα Άρθρα του Συντάκτη

Κατηγορία άρθρου