Αγώνες κάρτινγκ: Να ζηλεύεις

Μία εικόνα πολλές χιλιάδες λέξεις. Ειδικά οι φωτό όπου οι γονείς με το παιδί τους στους αγώνες κάρτινγκ.

Σοβαροί αθλητές από τα οκτώ τους τα παιδιά, σοβαροί δάσκαλοι ψυχής και τεράστιοι χορηγοί οι γονείς τους. Ο καθένας με τον τρόπο του. Δυνατό περιβάλλον. Πλημμύρα τα συναισθήματα. Ξεπερνούν το στενό περιβάλλον και περνούν στην κερκίδα, αναβαθμίζοντας και το ενδιαφέρον στο Διαδίκτυο.

Δύσκολος, ειδικός χώρος, και είναι το συναίσθημα με την πιθανή επαγγελματική εμπλοκή του αθλητή που σε συναρπάζουν. Όταν τα μωρά χάνονται στην αγκαλιά του πατέρα τους, αφού λόγω ηλικίας δεν έχει προκύψει το φλερτ που μας οδηγούσε, απλώς συγκλονίζεσαι.

Οι γονείς λογικά κρίνουν και τα κείμενά μας στην περιγραφή, και είναι πολύ δύσκολη η συνεννόηση μέσα από μια διαφορετική προσέγγιση, που άλλωστε καλλιεργείται, αφού οι τριβές βολεύουν.

Έχει επαγγελματική διάσταση ο χώρος, και τα πάντα όλα είναι αναμενόμενα.

 

Νικόλας Λύκος...

Είναι λοιπόν η φωτό με μπαμπά Βαγγέλη και τον γιο του, τον 10χρονο Νικόλα, που σε στέλνει στα πλήκτρα. Μια ακόμα πολύ ζωντανή, πολύ ανθρώπινη φωτό του Πέτρου -PIT- Καστορίνη, ενός μετρ στα πορτρέτα - και όχι μόνο. Ζωγράφιζε τα αγριεμένα μας πρόσωπα ως εκδότης, δημιουργεί με τις εικόνες των παιδιών θυμίζοντας τον πρωταγωνιστή σε ένα χώρο όπου οι γονείς μιλούν σε πρώτο πρόσωπο, σαν να οδηγούν αυτοί.

Εξαίρεση ο Βαγγέλης, ο μπαμπάς του Νικόλα, που εμπνέει σεβασμό όχι τρομάζοντας με τις αρχοντικές διαστάσεις του, αλλά με τη σιωπή του. Αν -σπάνια- χαμογελάσει νιώθεις όμορφα, γιατί απλώς σε εμπιστεύεται. Στα χνάρια του ο Νικόλας. Εύσωμος όσο και «στεγνός», με σούπερ φυσική κατάσταση, δε χωράει στο μίνι εργαλείο του πρωταθλήματος όπως το δικό μας του «Αλ», ή του Βασιλάκη Α. Αποστολίδη (μωρά για σφιχτή αγκαλιά και φιλί στο μέτωπο). Χωράει όμως στο αντίστοιχο της Rotax, που αντιπροσωπεύει στη χώρα μας ο κ. Δημήτρης Γαλάτσης.

Πρεμιέρα την Κυριακή. Στα Μέγαρα από τη ΣΦΙΚΑ, βέβαια, και έχεις λόγους για να πας, πέρα από την κατηγορία DD2 με αληθινούς πυροβολάρχες. Νέοι και ώριμοι σε πολύ κλειστό μεταξύ τους γυρολόγιο, θα προσφέρουν θέαμα και συναγωνισμό που δε θα βρεις στο Πανελλήνιο. 

Εμείς εκεί για τον Νικόλα του Βαγγέλη και για τον Ανδρέα του Μιχάλη στην Junior. Είναι ο δικός σου άνθρωπος ο λόγος για να ξεσπιτωθείς και να πας εκεί τρέχοντας, ώστε να απολαύσεις.

Θέλεις να είσαι δίπλα στον φίλο σου πατέρα και σε αυτά τα παιδιά που συναγωνίζονται καταθέτοντας ζηλευτή ωριμότητα. Χρήσιμο όλο αυτό στη ζωή και στον αθλητισμό.

Ο Νικόλας, όπως και όλα τα παιδιά εκεί, με τους Μάριο Αγγελόπουλο και Γρηγόρη Κρίκη, καθώς και άλλους «μίνι» να ξεχωρίζουν, συμμετέχει για τη διάκριση. Του αρέσει εκείνο με το οποίο καταπιάνεται να το κάνει καλά. Μαθητής της Δ΄ Δημοτικού, είναι πορτιέρο της σχολικής ομάδας πόλο και, οδηγώντας το καρτ του για το καλύτερο, ξέρει και τι θα προκύψει μετά την καρό σημαία. Το ίδιο και για τον Ανδρέα.

Θα χαθούν στη ζεστή, σφιχτή αγκαλιά του Βαγγέλη και του Μιχάλη, χάσουν ή κερδίσουν, έχοντας αγωνιστεί με πίστη στις δυνάμεις τους, σκοτώνοντας τη μιζέρια που ενίοτε καταρρακώνει εμάς τους μεγαλύτερους. Δεν έχουμε καμία αμφιβολία ότι έτσι αντιδρούν όλοι οι πολιτισμένοι γονείς.

Τα παιδιά, οι νεαροί αθλητές, οδηγούν με τέχνη και τσαγανό, και η διάκριση δεν έχει να κάνει πάντα με το αποτέλεσμα. 

Ατού της προσπάθειας του Νικόλα και άλλων, όπως είναι ο Ανδρέας μεθαύριο, η ομάδα Galaxy Abloy, που λειτουργεί σύγχρονα και εκτός πίστας, χάρη στον Σταύρο Γρυλλάκη. Από το νέο αίμα, που για τη συνεννόηση αρκούν 2-3 λεπτά στο max. Προσπάθεια συνολικά σφραγισμένη από τον Δάσκαλο κ. Γιώργο Γρυλλάκη. Άνθρωπο γεννημένο νικητή, που ζει ώστε η εξέλιξη των νέων αθλητών να περνάει από τα χέρια του, και όλο αυτό το παρακολουθεί με πάθος και μέθοδο για σεμινάριο.

Η συνέχεια στην πίστα, Κυριακή κοντή γιορτή, και η ευχή μας για καλό δρόμο τους αφορά όλους. Αθλητές, γονείς, τεχνικούς και οργανωτές._ «Στρατισίνο»

 

Ευχαριστούμε τον Πέτρο -PIT- Καστορίνη για τις φωτογραφίες που μας παραχώρησε από το αρχείο του.