Ένας ηγέτης που λυγίζει υπό πίεση

Ο Sebastian Vettel πήγε στη Ferrari πριν τέσσερα χρόνια, για να μπορέσει να την επαναφέρει στις επιτυχίες. Κανείς όμως δεν υπολόγισε, ότι η πίεση και οι προσδοκίες προς το πρόσωπό του θα τον κατέβαλαν γρήγορα.

Το τέλος του φετινού Ιταλικού Grand Prix βρίσκει τον Sebastian Vettel 30 βαθμούς πίσω από τον Lewis Hamilton στη βαθμολογία των οδηγών. Το να γυρίσει κανείς μία τέτοια διαφορά προς όφελός του, με 7 αγώνες να απομένουν, είναι κάτι αντίστοιχο με το να γυρίσει ματς στο οποίο χάνει για 8 γκολ.

Ακόμα κι αν ο Γερμανός κερδίσει στους επόμενους 5 αγώνες, δεν θα μπορέσει να περάσει τον αντίπαλό του, αν αυτός συνεχίσει να βρίσκεται στο βάθρο. Κι αυτό τον βάζει «στα σκοινιά», του στερεί έναν τίτλο που θα έπρεπε να εξασφαλίσει μέχρι τώρα -αυτό που πέτυχε δηλαδή ο Hamilton.

Στην F1, σπάνια το καλύτερο μονοθέσιο χάνει το πρωτάθλημα. Ακόμα κι αν δεν πάρει εκείνο των κατασκευαστών, ο οδηγός του στέφεται πρωταθλητής, γιατί συνήθως είναι ένας άνθρωπος ικανός να το φέρει στην κορυφή όταν πρέπει, να πάρει το μέγιστο, να εκμεταλλευτεί ευκαιρίες.

Φέτος όμως, το καλύτερο μονοθέσιο βρίσκεται στα χέρια ενός οδηγού που ανέλαβε εν γνώσει του και με μεγάλη προθυμία τον ρόλο του ηγέτη, και δεν μπορεί να τον εκπληρώσει σε καμία περίπτωση. Ο Vettel κατέφτασε στο Μαρανέλο μετά από ένα κάκιστο 2014, για να αναστήσει τη Ferrari και να γράψει το όνομά του με χρυσά γράμματα στην ιστορία αυτής της ιστορικής ομάδας. Δεν γνωρίζει κανείς αν ο στόχος του ήταν να μιμηθεί τα κατορθώματα του Michael Schumacher -εξάλλου, οι δυο τους δεν είχαν ποτέ και πολλά κοινά πίσω από το τιμόνι.

Αυτό που σίγουρα δεν έχει πετύχει ο Vettel είναι να ηγηθεί επαρκώς ενός team που έχει κάνει τρομερή πρόοδο στον τεχνικό και αγωνιστικό τομέα. Με άλλα λόγια: το εργοστάσιο έχει αποδώσει, έχει παραδώσει στους οδηγούς της ομάδας ένα μονοθέσιο με τρομερή δυναμική σχεδόν σε όποια πίστα κι αν τρέχει, και ζητά από τον άνθρωπο στον οποία έχουν εναποθέσει όλες τους τις ελπίδες οι Ιταλοί, να φέρει τον τίτλο.

Δεν είναι απλό κάτι τέτοιο, και το να πιστέψει κανείς πως σε μία χρονιά 21 αγώνων και τόσο σκληρού ανταγωνισμού είναι εύκολο να γίνεις πρωταθλητής, είναι τουλάχιστον αφελές. Όμως, αν κάποιος μπορεί να το κάνει για τη Ferrari, αυτός (θα έπρεπε να) είναι ο Vettel. Πήρε τα ηνία της ομάδας, είναι ξεκάθαρα ο οδηγός στον οποίο δίνεται προτεραιότητα σε όλους τους τομείς, κι εκείνος απογοητεύει.

Λάθος στο Μπακού του κοστίζει σίγουρο βάθρο. Λάθος στη Γαλλία του κοστίζει βάθρο. Λάθος στη Γερμανία του κοστίζει τη νίκη. Λάθος στην Μόντσα δύναται να του κοστίσει ακόμα και τον τίτλο. Το βάρος στους ώμους μοιάζει να είναι δυσβάσταχτο, οι προσδοκίες από την ομάδα και το κοινό της είναι τρομερές, η απαίτηση για τίτλο από τους tifosi μοιάζει βαρίδι στα χέρια του.

Στην τετραετία της Red Bull, αυτά δεν υπήρχαν. Ο Vettel οδηγούσε για μία ομάδα χωρίς το φανατικό κοινό της Scuderia, χωρίς απαιτήσεις. Μόνος στόχος η νίκη, και με το team που υπήρχε, αυτή ήταν δεδομένη. Ακόμα και το 2010 ή το 2012, που ο Alonso ήταν ένα προσπέρασμα μακριά από το πρωτάθλημα, ο Vettel απέδωσε τα αναμενόμενα. Δεν είχε κανένα άγχος.

Στη Ferrari, το άγχος ξεκινά εκ των έσω. Κάθε χρονιά οφείλει να είναι χρονιά πρωταθλήματος. Κι αυτό μπορεί να τσακίσει την ψυχολογία ενός οδηγού που δεν έχει μάθει να λειτουργεί έτσι.

Αυτό όμως δεν μπορεί να τον δικαιολογήσει. Ήταν δική του η απόφαση. Γνώριζε τις δυσκολίες, κι αν δεν τις έμαθε από νωρίς, σίγουρα το 2017 τον δίδαξε πολλά.

Η Mercedes και -κυρίως- ο Lewis Hamilton οδεύουν προς την κατάσταση ενός πρωταθλήματος στο οποίο δεν θα έπρεπε να έχουν ελπίδες από ένα σημείο και μετά. Έτσι φαίνεται και η δική τους θέληση, οι δικές τους καλές αποφάσεις, το πώς εκείνοι εκμεταλλεύτηκαν τις συνθήκες προς όφελός τους. Όλα αυτά αποδεικνύονται πιο σημαντικά από το να διαθέτει κανείς το καλύτερο μονοθέσιο.

Αν τελικά ο τίτλος φτάσει στα χέρια του Vettel, θα είναι μία δίκαιη έκβαση για το πιο συναρπαστικό πρωτάθλημα των τελευταίων πολλών ετών. Αν όμως δεν τα καταφέρει, οι λόγοι θα είναι πασιφανείς._Δ.Μ.

Υ.Γ.: Ο Raikkonen σήμερα απέδειξε γιατί πρέπει να μείνει στην Formula 1.