Κακά τα ψέματα....

Δεν σας αρέσει αγαπητοί φίλοι του αυτοκινήτου να διαβάζετε για ποδόσφαιρο

Γνωστό και κατανοητό. Όμως και λίγο υποκριτικό αφού το «τόπι» δεν λείπει από κανένα σπίτι. Τυχεροί η άτυχοι, εμείς στο σπίτι από τον μπαμπά μας πρώτα μάθαμε τον Δομάζο και τον Παπαεμμανουήλ και πόσο κακοί ήταν ο Σιδερης και ο Κελεσίδης. Στη συνέχεια από τον Καββαθά, δεύτερος μπαμπάς και αφεντικόφιλος, μάθαμε τον Σιρόκο, τον Μοσχού και τον Ιαβέρη. Από τους «Τροχούς» μάθαμε να σεβόμαστε και τους συνοδηγούς τους και τους μηχανικούς τους. Μαθήματα που αποδείχθηκαν χρήσιμα στη ζωή μας με τη μικρή ιστορία-καριέρα μας στους αγώνες.

Για την μπάλα, παρακολουθήσαμε ΠΑΟ και αργότερα χάρη στο Σταμάτη Βελλή, στον δικό μας Σίλεφ, ζήσαμε Απόλλων. Η ομάδα μας από το 2009 και για πάντα. Βλέπετε η βελούδινη σχέση στη Δ Εθνική εξελίχθηκε σε διοικητική ευθύνη και μάλιστα με ατού. Τυχεροί παρακολουθήσαμε σεμινάρια «Απολλωνισμού» από υπέροχους ανθρώπους καλούς φίλους μας πλέον. Στον ΓΣ, στην ΑΝΑ μας, αλλά και ανένταχτους. Με κάποιους υπήρξαμε και συνεργάτες με τις καλές στιγμές πλειοψηφία. Σε επίπεδο προσωπικών σχέσεων, αποκτήσαμε φίλους στο ποδόσφαιρο. Τυχεροί συνεργαστήκαμε με υπέροχους και ήταν αυτή η μαγεία του Βελλή να επιλέγει ανθρώπους ικανούς να αντιλαμβάνονται το αλλιώς, το διαφορετικό που χαρακτηρίζει τον Απόλλωμα μέσα από το μεράκι των οπαδών του. Λίγοι οι φιλαθλοί μας, πολλοί ως οντότητα οι οπαδοί μας. Αν τους κερδίσεις έχεις έναν 12ο παίχτη που μπορεί να κάνει τη διαφορά στο κλίμα και στη συμπεριφορά. Με ποιοτικά στοιχεία που ψάξε και άλλού δε θα βρεις. Η εξέλιξη είναι γνωστή.

Δεν καταφέραμε να διατηρηθούμε στη Super League όπου είχαμε αναρριχηθεί με πολύ κόπο και επιστρέφοντας η ομάδα μας στη Football league αποχωρήσαμε με τον Σταμάτη να παραχωρεί χωρίς κόστος την ΠΑΕ στο σημερινό μεγαλομέτοχο-ιδιοκτήτη. Γνωστή και η συνέχεια. Η ομάδα σάκος του μποξ σήμερα παρά την οικονομική συνέπεια της ΠΑΕ, με τη διοίκηση να βρίσκεται σε διαρκή αντιπαράθεση με την ψυχή της. Με την ιστορία της. Απλά με τους λίγους οργανωμένους οπαδούς μας με άποψη χωρίς ποτέ οι διοικούντες να προσπαθήσουν να επικοινωνήσουν μαζί τους ειρηνικά κσι τρυφερά όπως ταιριάζει στον ΑΠΟΛΛΩΝ. Με τρόπο χωρίς κόστος, αλλά με κόπο ώστε να βρεις αυτό το κάτι, αυτό το άλλο που τους χαρακτηρίζει και αφού τους κερδίσεις όπως οφείλεις, να επιβάλλεις το νόμο σου. Σύμμαχοί σου υπέροχοι άνθρωποι έτοιμοι για όλα. Τους πείθεις ότι πονάς και νοιάζεσαι για την ομάδα και την ιστορία της, μοιράζεσαι το όραμά σου με αλήθειες και τους παρασύρεις στο δικό σου ρυθμό και είναι αυτοί που θα σε στηρίξουν στη στραβή. Δεδομένο ότι ο εχθρός που εσυ τον βλέπεις εντός, είναι εκτός Ριζούπολης.

Την ίδια ώρα, ο ΓΣ χωρίς τις ισχυρές προσωπικότητες του παρελθόντος είναι σε αμηχανία, ενώ αλίμονο αν περιμένεις παρέμβαση από βετεράνους-γυρολόγους. Αθελά τους δίνουν την άτυπη μάχη ώστε η συγκλονιστική τους ιστορία στο γήπεδο να ξεπεραστεί από τη διαδρομή τους την επόμενη ημέρα. Στόχος των βετεράνων όλου του κόσμου η δωρεάν είσοδος και όνειρο μια θέση στο τεχνικό επιτελείο. Τυχεροί που είχαμε δίπλα μας κυρίους όπως ο Καρούλιας, ενώ συνεργαστήκαμε υποδειγματικά με σημαντικούς, όπως ο Γεωργαράς και ο Ρούσος. Κρίμα που δε δούλεψα με τον κ. Μάρκο Μαυρομάτη και μέχρις εκεί.

Υπό πίεση σήμερα η ομάδα μου και στην κερκίδα. Όαση από τις περιπτώσεις που νοιώθεις όμορφα και σκέφτεσαι ότι κάτι άφησε η οικογενειακή φιλοσοφία του Σταμάτη Βελλή, διαβάζοντας την ανακοίνωση των νεαρών οπαδών μας των «Basso Rango Ultras». Τυπαρες. Οι διάδοχοι των δικών «μας» της ΑΝΑ. Των «σκληρών» με την παιδική ψυχή, όπως ο Άρης, ο Χρήστος, ο Γιάννης, ο Τάσος, ο Δημήτρης και βέβαια ο Blue και ο Ιταλός, αλλά και ο Κόμης, ο Μίμης κ.α. Η Αναγέννηση της καρδιάς μου.
Συγκλονιστική φουλ στο μπλε η ανακοίνωση των «μωρών» που μεγάλωσαν και όντας σοφά εκπαιδευμένοι λάμπουν ευρύτερα στο οπαδικό κίνημα. Ανακοίνωση - φωτιά που αντιτίθεται στην ΠΑΕ σε σχέση με την παρέμβασή της που αφορά στον υποβιβασμό του ΟΦΗ.

Εταιρεία είναι και η δίκη μας η μπλε ΠΑΕ και οφείλει να υποστηρίξει τα συμφέροντα της και ενδεχομένως καλά κάνει. Το σοφό όμως και σπάνιο σήμερα, όπως και διαχρονικά ηθικό κάνουν οι «Basso Rango Ultras» ζητώντας τη γνήσια μπλε συμπεριφορά μακριά από ενστάσεις και καταγγελίες. Δεν έχω ιδέα τι θα έπραττε η δική μας διοίκηση ούτε έχει σημασία αυτό το ρητορικό ερώτημα που θα προκύψει ως απάντηση στο σημείωμα αφιέρωση στον Άρη Κουρκουτά, στο Χρήστο Καπίρη και σε όλους τους υπέροχους οπαδούς μας.

Οι νέοι αντιτίθενται και καλά κάνουν. Το μήνυμα όμως είναι σαφές προς τους μεγαλύτερους. Πετυχημένους στην επιχειρηματική τους ζωή, άστοχους στις ανθρώπινες-προσωπικές σχέσεις εντός του οίκου μας στη Ριζούπολη.

Το ματς με τον ΠΑΟ όπου οφείλουμε και ένα μάθημα αξιοπρέπειας, είναι η ευκαιρία ώστε όλοι να δείξουν σεβασμό προς κάθε κατεύθυνση και κυρίως στο μεγαλείο του Απόλλων. Με το μπλε να μας οδηγεί και να μη μας αποσυντονίζει όντας στην ξεθωριασμένη του εκδοχή. Όχι από τις επιδόσεις της ομάδας αλλά όσων αρνούνται να προσαρμοστούν στο μεγαλείο της με διάφορα άλλοθι χωρίς βάθος και προοπτική. Εφαρμόζοντας μάλιστα μιά πολύ κακή πρακτική εκτός πραγματικότητας σε σχέση με τη Ριζούπολη που γνωρίσαμε και ζήσαμε . _Στρατισίνο

ΥΓ:. Δεν γεννήθηκα Απόλλων, δεν έχτισα τη Ριζούπολη όπως εσείς αγαπητοί, αλλά κακά τα ψέματα. Μαζί πολεμήσαμε και τον ίδιο αέρα αναπνέουμε και είναι υποχρέωσή μας να προκύψει ηρεμία και συμφιλίωση.