Ποτέ μη λες ποτέ... Το σίγουρο είναι πως πρέπει πρώτα να δοκιμάσεις και μετά να καταθέσεις άποψη και να τοποθετηθείς.

Όπως για παράδειγμα σε σχέση με την κίνηση στη θάλασσα. Διαχρονικά, δεν έκρυψα την αντιπάθειά μου στα πανιά. Πάντα η ταχύτητα ήταν το ζητούμενο. Παλιές αμαρτίες αυτή η εμπειρία ζωής-τέρμα γκάζι, αλλά δεν είναι της στιγμής. Το σημαντικό είναι ότι μετά από δυο τρία αδιάφορα αλλά ποιοτικά ταξίδια με βαρύ σιδερένιο ιστιοφόρο χωρίς ν' ανοίξουμε πανί, ζήσαμε πρόσφατα την πραγματική εμπειρία σε σχέση με την ιστιοπλοΐα.

Οι άνθρωποι...

Καθαρόαιμο σχεδιαστικό ποίημα το 30μετρο σκαρί, με το κατάρτι του να δίνει το στίγμα, και τη χαμηλή, ουσιαστικά ανύπαρκτη υπέρ-κατασκευή να προδίδει τη φιλοσοφία. Μια αμφίβια Panamera στην υβριδική της εκδοχή, σχεδιασμένη όμως από χέρι Ιταλού. Όπως θα είναι μια 4θέσια ηλεκτρική 911, που δεν αργεί.

Να το βλέπεις, λοιπόν, αλλά και να το αμφισβητείς, αρνούμενος να δεχτείς τα θεωρητικά 6-8 μίλια τελική ταχύτητα με ή χωρίς αέρα. Είπαμε όμως. Ποτέ μη λες ποτέ και με τους σωστούς στο κουμάντο ζήσαμε αυτό το “κάπως αλλιώς”, που αφορά στην ιστιοπλοΐα, μετανοώντας και για τη μέχρι χθες απαξίωση αυτής της μαγικής σχέσης σκάφους-θάλασσας με τους ανθρώπους να κάνουν τη διαφορά.

Σπάνιος άνθρωπος πίσω από τα δύο πηδάλια. Σκληροτράχηλος τύπος (λεπτομέρειες η καταγωγή και το πλήρες όνομα) αλλά την ίδια ώρα ευγενής και επικοινωνιακός. Όσο πρέπει. Με το καλημέρα αντιλαμβάνεσαι ότι έχει μαλώσει με τα περίπου γρήγορα cruiser, ενώ δεν κρύβει την αντιπάθειά του για την άπνοια. Ίωση για τον Καπετάν Γεράσιμο η έλλειψη αέρα. Ανεβάζει... πυρετό ο οργανισμός του αν ο αέρας δεν ξεπερνάει τα 12-15 μίλια σε ταχύτητα. Όταν το όργανο φλερτάρει με τα 20 μίλια ανέμου, το πρόσωπό του φωτίζεται. Αυτός ο 50άρης με καρδιά 40άρη ζει για τη στιγμή που συντονίζει την καταπληκτική του ομάδα ώστε να διαχειριστούν με μαεστρία τη διαδικασία της ιστιοπλοΐας, προσφέροντας αυτό το κάτι διαφορετικό με μοναδική ασφάλεια.

Μοναδική εμπειρία

Η ταχύτητα εκτοξεύεται. Εύκολα τα 10 μίλια, συνέχεια στα 11-12 και συχνά ακόμα περισσότερα! Ακούς μόνο αυτό το μαγικό ήχο του αέρα στα πανιά να συντονίζεται με το σκίσιμο της θάλασσας. Όπως με ένα δικό μας καθαρόαιμο στον πολύ καλό χωματόδρομο, με το μικρής διαμέτρου χαλίκι να χαϊδεύει το σασί και να σε εμπνέει. Την ίδια ώρα, η “οδήγηση-χορός” συνδέεται με την αποφυγή «εμποδίων» (το 7άρι βγάζει θηρία), αλλά και με την αξιοποίησή τους ώστε να μη χαθεί η ταχύτητα. Το ζητούμενο. Έτσι κι εδώ, όπου επίσης σημαντικός είναι ο ρόλος του «συνοδηγού», Αδάμ. Με τους ακόμα δύο του πληρώματος την ώρα της μάχης, αυτό το «καρέ» θυμίζει την αγωνιστική σου ομάδα σε φάση πιεσμένου σέρβις ή ακόμα και του «θεούληδες» του Ray Pablo Κυριακή μεσημέρι, που δεν πέφτει καρφίτσα. Απλά ομάδα! Ό,τι δυσκολότερο σε κάθε δραστηριότητα.

Πρόκειται για μαγεία και το κείμενο περιγράφει μόλις ένα μέρος της αλήθειας, αφού τα συναισθήματα μέσα από τα τακ (και τουκ) κ.ά. δεν περιγράφονται. Παρακολουθείς το μαέστρο που δημιουργεί. Αποφασιστικά και με ευγένεια. Συνεννοείται με τους ανθρώπους του καταρχάς με τα μάτια. Στη συνέχεια με συγκεκριμένες χειρονομίες, όπως ο κόουτς στο μπάσκετ. Αν οι συνθήκες επιβάλλουν συνέχεια, η φωνή του στη μονολεκτική εντολή ακούγεται όπως η κορώνα του Παβαρότι που σε συντροφεύει το σούρουπο. Απίστευτος συντονισμός. Ουδείς αμφισβητεί, ούτε έχει την ευκαιρία για εκτός τόπου σκέψεις. Ο σεφ Μιχάλης που λατρεύει το ελληνικό γλέντι, εκεί στην ειδική διαδρομή έχει το δικό του ρόλο, ενώ η Κατερίνα παραμένει σοβαρή και ευγενής όπως το κάνει άλλωστε σε 20ωρη βάση, προσφέροντας ακόμα και κρύο εσπρέσο - ελληνική πατέντα.

Ατού αυτής της πολύ ειδικής προσπάθειας, ο υπέροχος γενικών καθηκόντων «συνοδηγός», που επέλεξε τη θάλασσα αντί να φωτογραφίζεται για το Status, τύπος έτοιμος για όλα σε κάθε φάση. Ό ίδιος ταξιδεύει ήδη σε άλλης γης άλλα μέρη, αλλά παραμένει προσηλωμένος στην άψογη εκτέλεση των καθηκόντων του. Άλλωστε, τους ανθρώπους υπό πίεση τους κρίνεις και αυτή η παρέα των 4 άσων, με τον κυβερνήτη τους αρχηγό, απολαμβάνει τη στιγμή κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες. Στη μάχη, αλλά και την ώρα της περίπου χαλάρωσης, αφού οι δικές τους αρμοδιότητες ξεπερνούν τα τυπικά όρια του ρόλου.

Είναι αυτό το σκάφος, μια μαύρη Ferrari 458 Spider χωρίς turbo σε διαστάσεις και ποιότητα Porsche με πάτημα GT, με πάτημα που μόνο σε κλασική Mercedes θα βρεις. Είναι τα Δωδεκάνησα με τις ιταλικές καταβολές τους και οι Κυκλάδες με την άγρια ομορφιά τους που... σιγοντάρει το μελτέμι, αυτά που δίνουν το χαρακτήρα που ψάξε και αλλού δε θα τον βρεις. Κυρίως, όμως, είναι οι άνθρωποι ως ομάδα που ξεπερνούν και το εξαιρετικό σασί και την πλέον όμορφη περιοχή της Μεσογείου.

Το μεγαλείο του πληρώματος και ο τρόπος του οικοδεσπότη και της οικογένειάς του, είναι που σου επιτρέπουν να ζήσεις τη στιγμή ιδανικά. Βλέπετε, δε σε νανουρίζουν οι ήχοι που προκύπτουν και οι γωνίες του σκάφους με τη θάλασσα (όπως π.χ. με το 240 RS στα Πλανά με «4ηπάρε και την 5η»), αλλά σου καθαρίζουν το μυαλό, και το όνειρο που ζεις έχει στοιχεία ρεαλισμού που σε βελτιώνουν. Μαθαίνεις και στα 60+ και πλέον ο σεβασμός στους ιστιοπλόους είναι δεδομένος. Να ζεις λοιπόν, οπότε, του χρόνου και με το κόκκινο πανί, ώστε το κύμα να μην περνάει για πολύ την κουπαστή και ο καπετάν Γεράσιμος να φαίνεται 30άρης!_ Σ. Χ.  

Περισσότερα Άρθρα του Συντάκτη