Συνηθίζουμε να λέμε ότι ένα περιοδικό είναι οι άνθρωποί του. Κι αυτό, στις περισσότερες περιπτώσεις, ισχύει. Στην προκειμένη όμως, η πραγματικότητα είναι λίγο διαφορετική.
Στα 55 χρόνια ενός περιοδικού, το αυτονόητο θα ήταν να πει κανείς ότι η αξία του βρίσκεται στους ανθρώπους του. Και όμως, εδώ φαίνεται να συμβαίνει κάτι διαφορετικό. Οι άνθρωποι έρχονται και φεύγουν, συχνά χωρίς καν να συναντηθούν μεταξύ τους, αλλά το περιοδικό παραμένει σταθερό. Σαν ένας οργανισμός με δική του αύρα, δικό του ρυθμό, δικό του τρόπο να εκπαιδεύει όποιον περνά από μέσα του. Στην πορεία αυτών των δεκαετιών, πέρασαν από το περιοδικό πολλές γενιές.
Άλλοι το υπηρέτησαν για λίγο, άλλοι για χρόνια, με κοινή συνισταμένη το ότι, για να συμβάλουν ουσιαστικά, χρειάστηκε πρώτα να ενταχθούν στη σταθερή βάση του. Κάθε ομάδα, κάθε «φρουρά» της εποχής της παρέλαβε κάτι έτοιμο και το παρέδωσε πιο ώριμο. Όλες όμως συνέχισαν την ίδια διαδρομή. Πάντα σύμφωνα με μια ταυτότητα που σε αναγκάζει να τη σεβαστείς. Όποιος μπήκε στις σελίδες του προσαρμόστηκε πρώτα στον χαρακτήρα του περιοδικού και μόνο τότε μπόρεσε να προσθέσει κάτι δικό του.
Ίσως εκεί να κρύβεται ο λόγος της διάρκειας των 4ΤΡΟΧΩΝ. Δεν πρόκειται για δημιούργημα ενός ή δύο ανθρώπων, αλλά μάλλον για μια σκυταλοδρομία. Κάθε γενιά συνέχισε την προηγούμενη, προσθέτοντας γνώσεις, τεχνικές, άλλες οπτικές. Παλιά τα κείμενα γράφονταν σε γραφομηχανή και τα φιλμ εμφανίζονταν στον σκοτεινό θάλαμο. Τώρα οι λέξεις περνούν μέσα από ψηφιακά εργαλεία και οι εικόνες από οθόνες υψηλής ευκρίνειας. Όμως η πρόθεση παραμένει να αποτυπωθεί η ιστορία του αυτοκινήτου, της τεχνολογίας, της κίνησης.
Το περιοδικό έγινε, χωρίς επί της ουσίας να το επιδιώξει, ένα αρχείο εποχών. Κάθε τεύχος μαρτυρά τι συνέβαινε τότε στον δρόμο, στη βιομηχανία, στον τρόπο που αντιλαμβανόμασταν την πρόοδο. Κι όσο κι αν αλλάζουν τα ονόματα στη ροή των χρόνων, το νήμα παραμένει ενιαίο.
Ίσως αυτό να είναι το πιο ξεχωριστό στοιχείο των 55 χρόνων των 4ΤΡΟΧΩΝ. Ότι όσοι πέρασαν ήταν περαστικοί, αλλά όχι τυχαίοι. Μπήκαν, υπηρέτησαν, συνέβαλαν και συνέχισαν. Το ταξίδι δεν σταματά.
