Ένα V12 ουρλιαχτό έχει γαντζωθεί στο πίσω μέρος του μυαλού μας και δεν λέει να φύγει με τίποτα. Ας γυρίσουμε σελίδα, μήπως και βρούμε γαλήνη στην ψυχή, κοπάσει το τρέμουλο στα χέρια που έχουν πάθει αγκύλωση πάνω από το πληκτρολόγιο και καταφέρουμε να περιγράψουμε ακόμα μία εμπειρία.
Κείμενο: Μανώλης Σαλούρος
Φωτογραφίες: Γιάννης Κουσκούτης
Η εικονιζόμενη Ιταλίδα καλλονή μπήκε στη ζωή μας και την αναστάτωσε –με τον καλύτερο τρόπο– χάρη στον καλό φίλο του περιοδικού, Χρόνη Τσιλιγκερίδη. Έναν επιχειρηματία του χώρου, με πολυετή δραστηριότητα κυρίως στην Αγγλία, ο οποίος συχνά μάς φέρνει απρόσμενες εκπλήξεις για δοκιμή και φωτογράφιση.
«Φέρνω στην Ελλάδα μια Ferrari 599 –φουλ όμως GTO προδιαγραφών– με 22.000 χιλιόμετρα. Εννοείται στη διάθεσή σας! Αφού μετά θα είναι προς πώληση…»
Από εκείνη τη στιγμή κινηθήκαμε στους ρυθμούς ενός ατμοσφαιρικού 6λιτρου V12 κομψοτεχνήματος που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 2006 ως 599 GTB Fiorano με 620 ίππους. Το 2010 ακολούθησαν οι σπανιότερες και πιο εξωτικές εκδόσεις GTO (Gran Turismo Omologata) και Aperta (κάμπριο) με 670 ίππους, εφοδιασμένες με κινητήρα προερχόμενο από την αγωνιστική 599XX.
Το λογότυπο GTO χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τη Ferrari στην ιστορική 250 GTO του 1962 και επανεμφανίστηκε στο ομώνυμο μοντέλο του 1984, πριν φτάσει στην 599 GTO του 2010.
Σήμερα, μπορεί να τη φιλοξενούμε στην ενότητα Classic του περιοδικού, αλλά, ειλικρινά, αν τη βλέπατε ξαφνικά στον δρόμο… δεν θα νομίζατε πως μόλις βγήκε από το θησαυροφυλάκιο των νέων διαμαντιών του Cavallino Rampante στο Μαρανέλο;
Επιλογή μας γι’ αυτό το τοπ μόντελ, το ντεφιλέ της Αθηναϊκής Ριβιέρας.
ΒΡΕΤΑΝΙΚΕΣ ΠΙΝΑΚΙΔΕΣ, ΕΥΤΥΧΩΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΤΟ ΤΙΜΟΝΙ ΤΗΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ!
Όση εμπειρία κι αν διαθέτεις στο επάγγελμα, δεν νιώθεις ποτέ απόλυτα άνετα όταν σου εμπιστεύονται τέτοιους θησαυρούς –καινούργιους ή κλασικούς– και μάλιστα όταν πρόκειται για ιδιωτικά οχήματα, εκτός πλαισίου κάποιας επίσημης δημοσιογραφικής παρουσίασης. Σφίξιμο στο στομάχι, νευρικότητα αλλά και αυτοσυγκράτηση για να φέρεις εις πέρας την αποστολή. Ευτυχώς, όλα αυτά ξεπερνιούνται κάπως όταν μεσολαβεί ο έρωτας… που στην περίπτωσή μας προέκυψε με την πρώτη ματιά. Αφορμή, η λευκή σιλουέτα με τις διακριτικές ρίγες στα χρώματα της ιταλικής σημαίας κατά μήκος του αμαξώματος και το κατακόκκινο εσωτερικό. Η αρχική σχεδίαση φέρει την υπογραφή του οίκου Pininfarina και του Centro Stile Fiat. Η εμπρός όψη εντυπωσιακή και άρτια σμιλευμένη, το σχήμα σε μορφή σφήνας, ενώ από το πλάι ξεχωρίζουν οι έντονοι αεραγωγοί. Απόλυτα χαρακτηριστικό το πίσω μέρος, που αντί για διπλά «μάτια» διαθέτει μονά φωτιστικά σώματα LED σε κάθε πλευρά. Ο διαχύτης θυμίζει εκείνον της F430. Συνολικά, εδώ έχουμε το απόλυτο: κινητήρας μπροστά, κίνηση πίσω, by Ferrari. Τι άλλο να ζητήσεις;
Από εκεί και πέρα, οι διαστάσεις και τα τεχνικά χαρακτηριστικά μιλούν από μόνα τους: 4.709 χλστ. μήκος x 1.960 πλάτος x 1.325 ύψος (επίσημες διαστάσεις GTO), με αεροδυναμικό συντελεστή Cx 0,336 και κάθετη δύναμη 70 κιλά στα 200 χλμ./ώρα και 160 κιλά στα 300, κατανεμημένα στους δύο άξονες με ιδανική κατανομή βάρους (47%-53% εμπρός-πίσω). Ειδικότερα στην έκδοση GTO, το πίσω μέρος παράγει 144 κιλά κάθετης δύναμης στα 200 χλμ./ώρα. Το αλουμινένιο αμάξωμα της Fiorano ζυγίζει 1.690 κιλά (ή 1.495 κιλά για την GTO), με το 85% του βάρους να κατανέμεται ισόρροπα μεταξύ των δύο αξόνων, οι οποίοι απέχουν μεταξύ τους 2.750 χλστ. Ο κινητήρας είναι τοποθετημένος πίσω από τον εμπρός άξονα, ενώ το κιβώτιο βρίσκεται στον πίσω (διάταξη transaxle) και το πλαίσιο τύπου χωροδικτυώματος είναι κατά 50% πιο άκαμπτο και κατά 13% ελαφρύτερο σε σχέση με εκείνο της Maranello της εποχής.
Με ευλαβικές κινήσεις κολλάμε τα αυτοκόλλητα του περιοδικού, μπαίνουμε στο εσωτερικό με την κόκκινη δερμάτινη επένδυση και πιάνουμε το τιμόνι, που φυσικά διαθέτει manettino, μπουτόν start και LED ενδείξεις στροφών στο επάνω μέρος της στεφάνης, κάτι που εκείνα τα χρόνια επιπλέον διέθετε η Enzo. Βολευόμαστε ιδανικά στα ηλεκτρικά ρυθμιζόμενα bucket (ηλεκτρικά ρυθμιζόμενο και το τιμόνι, τόσο ως προς τον οριζόντιο όσο και τον κατακόρυφο άξονα), πατάμε το κουμπί της ευτυχίας και δεν αντιστεκόμαστε σε μια παιδική, αλλά τόσο αγνή συνήθεια: μια «ξερογκαζιά», που ακαριαία δίνει τον τόνο γι’ αυτό το ουρλιαχτό – το οποίο οι Ιταλοί μετρ περιγράφουν ως «design to sound».
MADONA MIA
Κάτω από το καπό της 599 GTO φιλοξενείται ο γνωστός, από την 599ΧΧ, V12 ατμοσφαιρικός κινητήρας των 5.999 κ.εκ., ο οποίος έχει απόδοση 670 ίππων στις 8.250 σ.α.λ., με τη ροπή στρέψης να ανέρχεται στην εξίσου εντυπωσιακή τιμή των 620 Nm, που αποδίδονται στις 6.500 σ.α.λ. Χάρη στα μόλις 1.495 κιλά του βάρους του αμαξώματος, λόγω χρήσης λεπτότερων και επομένως ελαφρύτερων κραμάτων αλουμινίου σε επιμέρους τμήματα, η αναλογία κιλών/ίππο διαμορφώνεται στην κορυφαία τιμή ακόμη και για τα σημερινά supercars… 2,23! Έτσι, για την επιτάχυνση από στάση και μέχρι τα πρώτα 100 χλμ./ώρα απαιτούνται μόλις 3,35 δλ., για τα 200 χλμ./ώρα 9,8 δλ. ενώ η τελική ταχύτητα αυτής της εύηχης υπερκατασκευής αγγίζει τα 335 χλμ./ώρα. Το 12κύλινδρο διαμάντι συνεργάζεται υποδειγματικά με ένα αγωνιστικών προδιαγραφών εξάρι κιβώτιο ταχυτήτων, με τις αλλαγές να πραγματοποιούνται, κατά τα πρότυπα των μονοθεσίων της Formula 1 εκείνης της εποχής, σε χρόνο μόλις 60 ms!
Στην πράξη λοιπόν, και πάντα με τον σεβασμό… στο κόκκινο, μιλάμε για «σοκ και δέος»! Δεν υπάρχουν κενά πουθενά σε ό,τι αφορά την απόκριση, ακόμη και από τις 1.000 σ.α.λ., ενώ από τις 3.500 και πάνω η ανταπόκριση κινητήρα-κιβωτίου περνάει σε εκτός λογικής επίπεδο. Ο κινητήρας… ξυρίζει σε όλο το φάσμα του στροφομέτρου και σταματά ηλεκτρονικά μόνο στις 8.250 σ.α.λ.! Την ίδια ώρα, αν και τα χρόνια έχουν περάσει και μέσα σε αυτά έχουμε οδηγήσει και πιο σύγχρονες υλοποιήσεις, οφείλουμε να καταγράψουμε τον αστραπιαίο ρυθμό με τον οποίο το ημιαυτόματο κιβώτιο F1 της 599 (τότε το ονόμαζαν SuperFast) περνάει από τη μία σχέση σε άλλη. Σε 100 ms, συγκεκριμένα, έναντι βέβαια των 250 ms της «575» και των 150 ms της F430. Το κούμπωμα και το ξεκούμπωμα κάθε σχέσης γίνεται με μικρή «προπορεία» σε σχέση με το άνοιξε/κλείσε του συμπλέκτη, κάτι που περιορίζει εντυπωσιακά τον συνολικό χρόνο της αλλαγής.
Στον τομέα των αναρτήσεων, μια GTO σε σχέση με την «απλή» 599 έχει ακόμα πιο σφιχτές ρυθμίσεις ελατηρίων και αμορτισέρ, αλλά και πιο ανθεκτικές αντιστρεπτικές δοκούς. Το εργοστάσιο μας ενημέρωνε τότε ότι στο σύστημα πέδησης της GTO συναντάμε κεραμικούς δίσκους της Brembo (398 χλστ. εμπρός, 360 χλστ. πίσω). Όσο για τους τροχούς, σημειώστε πως πατούσε σε ειδικά σχεδιασμένα από τη Michelin ελαστικά, διαστάσεων 315/35 R20 πίσω και 285/30 R20 εμπρός, με το αυτοκίνητο της φωτογράφισής μας να είναι εφοδιασμένο με… Continental SportContact 7 διαστάσεων 255/30 ZR21 εμπρός και 335/25 ZR22 πίσω.
Η ανάρτηση, ακόμη και για τα σημερινά δεδομένα προόδου, είναι «μαγικό χαλί» παρότι σφιχτή, ενώ αν κάπου φαίνονται πιο έντονα τα χρόνια, είναι στην απόδοση των φρένων, και πάλι χωρίς να προβληματίζουν φυσικά, τουλάχιστον στον σβέλτο ρυθμό που κινηθήκαμε στην Αθηναϊκή Ριβιέρα. Ακόμη και με το CST (Controllo Stabilita e Trazione) απενεργοποιημένο, το ESP στη διάλεκτο του Μαρανέλο δηλαδή, το αυτοκίνητο βεντουζάρει σαν βδέλλα στην άσφαλτο, ενώ το τιμόνι είναι διαβήτης και σου περνά μόνο όσες πληροφορίες χρειάζεσαι από τον δρόμο, χωρίς μάλιστα να έχει σημασία σε ποια σκάλα είναι το manettino. Σημαδεύεις και μπαίνεις στις στροφές με υψηλές ταχύτητες, χωρίς να εμφανίζει ποτέ υποστροφική τάση, ενώ όταν παρεμβαίνουν τα ηλεκτρονικά, η διαδικασία γίνεται προοδευτικά. Με δεδομένο ότι εδώ δεν βρισκόμαστε σε ασφαλές περιβάλλον πίστας, προκαλούμε μόνο απόλυτα ελεγχόμενα την υπερστροφή, κοινώς μόνο σε έξοδο στροφής, με 2η σχέση, αφήνοντας αρχικά την ουρά να γλιστρά και εν συνεχεία τον φύλακα-άγγελο, που φέρει τον κωδικό F1-Trac (σύστημα anti-spin που είχε λανσαριστεί πρώτη φορά στην 599), να την επαναφέρει στα ίσια, γλυκά και όμορφα, χωρίς να χρειαστεί περιττό ανάποδο τιμόνι. Και πάντα ελεγχόμενα, χάρη στο μπλοκέ διαφορικό.
ΕΥΛΟΓΙΑ
Βαριά η παραπάνω λέξη, αλλά να που αποκτά το νόημά της σε κάτι «ημέρες στο γραφείο» σαν αυτήν. Κοινώς, χάρη στην εμπειρία της οδήγησης ενός αυτοκινητικού συμβόλου που σε βάζει σε μια χρονοκάψουλα με παραστάσεις για μια ζωή. Στο τέλος της ημέρας, οι προσλαμβάνουσες είναι ικανές να γυρνούν αδιάκοπα στο μυαλό, ενώ το ουρλιαχτό του «12Cilindri» by Ferrari είναι ικανό να σε πετάξει από τον ύπνο σου._ Μ. Σαλ.
ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ
FERRARI 599 GTO
ΚΙΝΗΤΗΡΑΣ: 12κύλινδρος V ατμοσφαιρικός
ΚΥΒΙΣΜΟΣ: 5.999 κ.εκ.
ΜΕΓ. ΙΣΧΥΣ: 670 ίπποι/8.250 σ.α.λ.
ΜΕΓ. ΡΟΠΗ: 620 Nm/6.500 σ.α.λ.
ΚΙΝΗΣΗ: Στους πίσω τροχούς, μπλοκέ διαφορικό 25%
ΚΙΒΩΤΙΟ: Ημιαυτόματο F1 6 σχέσεων
ΑΝΑΡΤΗΣΗ Ε/Π: Διπλά ψαλίδια αλουμινίου, ηλεκτρονικά ελεγχόμενα αμορτισέρ με ρευστομαγνητική απόσβεση (SCM)
ΦΡΕΝΑ Ε/Π: Αεριζόμενοι δίσκοι Brembo (398 χλστ.)/Αεριζόμενοι δίσκοι Brembo (360 χλστ.)
ΜΗK.xΠΛ.xΥΨ.: 4.709×1.960×1.325 χλστ.
ΜΕΤΑΞΟΝΙΟ: 2.750 χλστ.
ΒΑΡΟΣ: 1.495 κιλά
0-100 ΧΛΜ./ΩΡΑ: 3,35 δλ.
0-200 ΧΛΜ./ΩΡΑ: 9,8 δλ.
ΤΕΛΙΚΗ ΤΑΧΥΤΗΤΑ: 335 χλμ./ώρα
Ευχαριστούμε πολύ τον Χρόνη Τσιλιγκερίδη για τη σκέψη, το ευέλικτο πρόγραμμα, το κέφι του εκείνο το πρωινό και, πάνω απ’ όλα, για την εμπιστοσύνη! Μέχρι το επόμενο τηλεφώνημα…
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ
