Peugeot Polygon Concept – Back to Basics

ΚΕΙΜΕΝΟ: ΕΛΕΝΗ ΞΕΝΑΚΗ
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: PEUGEOT

Η Peugeot χρησιμοποιεί το Polygon ως εργαλείο έρευνας πάνω στην έννοια της οδήγησης. Το πρωτότυπο αυτό, μήκους κάτω των τεσσάρων μέτρων, συνδυάζει την εμπειρία της μάρκας στον σχεδιασμό με μια σειρά από νέες ιδέες γύρω από το πώς ο οδηγός συνδέεται με το αυτοκίνητο. Κεντρικό ρόλο έχει το Hypersquare, ένα σύστημα ελέγχου που αντικαθιστά το παραδοσιακό τιμόνι, λειτουργώντας με τεχνολογία Steer-by-Wire, ήτοι χωρίς μηχανική σύνδεση με τους τροχούς.

Η επιλογή αυτή, που προφανώς και δεν αποτελεί καινοτομία της φίρμας, δεν αποσκοπεί στον εντυπωσιασμό, αλλά στην εξερεύνηση νέων μορφών αίσθησης και εργονομίας. Εξ ου και προσώρας η Peugeot επιχειρεί να κατανοήσει πώς μπορεί να προσφέρει ακρίβεια, ταχύτητα αντίδρασης και μεγαλύτερη προσαρμοστικότητα στις διαφορετικές συνθήκες οδήγησης. Η μέγιστη περιστροφή του Hypersquare περιορίζεται στις 170 μοίρες προς κάθε κατεύθυνση, γεγονός που αλλάζει ριζικά την αίσθηση που έχουμε για την κατευθυντικότητα, ιδιαίτερα στις χαμηλές ταχύτητες. Δανεισμένη από την αεροναυπηγική, η τεχνολογία Steer-by-Wire επιτρέπει στο σύστημα να προσαρμόζει τη σχέση διεύθυνσης και την αίσθηση ανάλογα με την ταχύτητα.

Κάτι σαν το… παραδοσιακό μεταβλητό βήμα, για να γίνει περισσότερο αντιληπτό. Στην πράξη, πρόκειται για ένα βήμα προς τη μετατροπή του συστήματος διεύθυνσης από μηχανικό σε ψηφιακό εργαλείο, μια εξέλιξη που η Peugeot σχεδιάζει να ενσωματώσει στην επόμενη γενιά του 208, που καλώς εχόντων των πραγμάτων θα είναι έτοιμη το 2027. Περισσότερο από ένα σχεδιαστικό εύρημα, το Hypersquare λειτουργεί ως πείραμα πάνω στην αντίληψη του οδηγού ως προς το πόση πληροφορία χρειάζεται να φτάνει στα χέρια του, πόση να φιλτράρεται και πώς μπορεί η τεχνολογία να μεταφράσει τη φυσική κίνηση σε αίσθηση ελέγχου. Αυτή είναι συνολικά και η ουσία του Polygon, ενός πρωτοτύπου που δεν υπόσχεται να λύσει τα πάντα, αλλά να αναζητήσει στοιχεία για το μέλλον της οδήγησης.

Είδαμε από κοντά το Polygon στα μέσα του περασμένου μήνα… στη χειρότερη πιθανή περίπτωση από πλευράς καιρικών συνθηκών, στη Λισαβόνα. Στο πλαίσιο του Car of the Year, το πλάνο «έλεγε» πως θα οδηγούσαμε έστω για κάποια μέτρα αυτό το απίστευτο ‒όταν το βλέπεις από κοντά‒ concept, το οποίο εν τέλει παρέμεινε κλειδωμένο εντός εσωτερικού χώρου, με τον καιρό εκτός, στην καλύτερη περίπτωση, να έχει διαρκείς καταιγίδες με εννιά μποφόρ αέρα. Φευ… Εν ολίγοις, δεν πρόκειται εδώ να κάνουμε λόγο για το αυτοκίνητο του μέλλοντος, σίγουρα ωστόσο υλοποιήσεις σαν αυτή θα αποτελέσουν την αρχή για τη διαμόρφωση του επόμενου αυτοκινητικού χάρτη.

Νέα προσέγγιση στο cockpit

Η έννοια του i-Cockpit υπήρξε καθοριστική για την Peugeot τα τελευταία δεκατρία χρόνια. Στο Polygon, αυτή η λογική εξελίσσεται προς ένα φαινομενικά πιο λιτό και εστιασμένο στον οδηγό περιβάλλον. Οι οθόνες εξαφανίζονται από το ταμπλό και το παρμπρίζ αναλαμβάνει τον ρόλο τους, λειτουργώντας ως επιφάνεια προβολής μέσω Micro-LED τεχνολογίας. Με διαστάσεις που αντιστοιχούν σε μια οθόνη 31 ιντσών (24 εκ. πλάτος x 74 εκ. ύψος), οι πληροφορίες προβάλλονται στην ευθεία του βλέμματος, σε ένα γιγαντιαίο head-up-display, ελαχιστοποιώντας την ανάγκη μετακίνησης του κεφαλιού ή των ματιών, ώστε η προσοχή του οδηγού να μην αποσπάται ή τουλάχιστον όχι το ίδιο όσο με το να «χάνεται» ο ίδιος στο μενού ενός παραδοσιακού infotainment εν μέσω οδήγησης. Πόσες φορές δεν είδαμε κάτι ανάλογο σε ταινία επιστημονικής φαντασίας ήδη από τη δεκαετία του 1980…

Το σύστημα επιτρέπει την πλήρη παραμετροποίηση του περιβάλλοντος σε επίπεδο απεικόνισης αλλά και φωτισμού, ενώ τα Micro-LED στοιχεία του είναι ορατά και από το εξωτερικό του αυτοκινήτου. Με το υπόλοιπο εσωτερικό να είναι στην ουσία γυμνό από διακόπτες, θήκες, κονσόλα ή οτιδήποτε γνωρίζουμε έως σήμερα, δεν έχεις παρά να σταθείς στη σχεδιαστική προσέγγιση, που όπως μας λέει ο εμπνευστής του, Ματίας Χοσάν, στόχο έχει «να αποτελέσει το πεδίο όπου η μάρκα θα εξερευνήσει νέα πράγματα και καινούργιες τεχνολογίες».

Η σχεδίαση του Polygon ακολουθεί τον δρόμο που χάραξαν τα πρόσφατα μοντέλα της Peugeot, αλλά τον απλοποιεί ως προς τα όριά του. Καθαροί όγκοι, γεωμετρικές επιφάνειες και φωτιστικά στοιχεία που λειτουργούν περισσότερο ως εταιρική ταυτότητα. Η φωτεινή υπογραφή της μάρκας με τις τρεις νυχιές λέοντα επανασχεδιάζεται σε οριζόντια διάταξη, δίνοντας στο πρωτότυπο μια παρουσία περισσότερο «τεχνολογική» παρά επιθετική. Οι μονάδες Micro-LED εμπρός και πίσω συνεργάζονται, δημιουργώντας ένα είδος φωτεινού ρυθμού, που αλλάζει ανάλογα με τη λειτουργία. Στην κολόνα C, μια μικρή οθόνη εμφανίζει το ποσοστό φόρτισης της μπαταρίας και κάπου εκεί… οι ρυθμοί κατεβαίνουν. Η Peugeot έχει αποφύγει τις σχεδιαστικές εντάσεις, καταφεύγοντας τελικά σε μια ήπια φόρμα, που δεν απέχει πολύ από αυτό που παραδοσιακά χαρακτηρίζεται «αμάξωμα δύο όγκων».

Στο εσωτερικό, η απουσία μηχανικής σύνδεσης ανάμεσα στο τιμόνι και τους τροχούς επέτρεψε στους σχεδιαστές να επαναπροσδιορίσουν τον όγκο του ταμπλό και, κατά συνέπεια, την καμπίνα συνολικά, εκμεταλλευόμενοι κάθε σπιθαμή που προκύπτει από το μεταξόνιο των 2.675 χλστ. Το αποτέλεσμα είναι ένας ανοιχτός, φωτεινός χώρος, με μεγάλες γυάλινες επιφάνειες, χωρίς παραδοσιακή μεσαία κολόνα, αλλά, κυρίως, με μια τεράστια γυάλινη επιφάνεια πάνω από τα κεφάλια των επιβατών. Οι πόρτες τύπου Gullwing, αποκαλύπτουν ένα εσωτερικό που μοιάζει περισσότερο με στούντιο παρά με αυτοκίνητο. Ως προς το ενδεχόμενο να δούμε ένα 208 με μόλις δύο πόρτες για τους επιβάτες, ο Ματίας Χοσάν σχολιάζει: «Η αγορά των τρίθυρων είναι πολύ μικρή πλέον και, όπως γνωρίζετε, το 208 είναι ένα mainstream αυτοκίνητο. Οπότε πιθανότατα θα είμαστε κοντά σε αυτό που γνωρίζουμε σήμερα, δηλαδή πεντάθυρο».

Τα καθίσματα, αποτέλεσμα συνεργασίας με την ισπανική Nagami, συνδυάζουν 3D εκτυπωμένο κέλυφος (για πρώτη φορά στην αυτοκινητοβιομηχανία) από ανακυκλωμένο πλαστικό (R-PET) και μονοκόμματο αφρό. Η τεχνολογία αυτή επιτρέπει νέες φόρμες, λιγότερα εξαρτήματα και μειωμένο βάρος. Το αποτέλεσμα είναι απλό, λειτουργικό και, τουλάχιστον κατά τη σύντομη επαφή μας με το αυτοκίνητο, καθ’ όλα αναπαυτικό. Η έδρα και η πλάτη ρυθμίζονται, παρότι στις φωτογραφίες αυτό ίσως δεν φαίνεται, ενώ η πρόσβαση στα πίσω καθίσματα, από πλευράς ανοίγματος πόρτας, είναι πανεύκολη, αν και σίγουρα ο χώρος για τους πίσω είναι περιορισμένος.

Η συνολική προσέγγιση θυμίζει περισσότερο πειραματική μελέτη βιομηχανικού design, κάτι που μάλλον δεν απέχει πολύ από την πραγματικότητα. Έστω και έτσι πάντως, έχουν προβλεφθεί θέσεις για μικροαντικείμενα στο δεξί μέρος του ταμπλό.

Εξατομίκευση και παράταση

Ένα από τα πιο ουσιαστικά ζητήματα που θέτει το Polygon αφορά τη διαχείριση του προϊόντος στον χρόνο. Στόχος είναι να δοκιμαστεί πώς μπορεί ένα αυτοκίνητο να παραμένει επίκαιρο και επί τούτου πολλά εξαρτήματα έχουν σχεδιαστεί ώστε να αντικαθίστανται εύκολα, επιτρέποντας την ανανέωση του εσωτερικού ή του εξωτερικού χωρίς κόστος νέας παραγωγής. Το αφρώδες υλικό των καθισμάτων που αναπτύχθηκε με την ειδική στους αφρούς επίπλων, βελγική Sixinch, το Hypersquare, τα καλύμματα των τροχών ή τα διακοσμητικά στοιχεία στο εσωτερικό μπορούν να αλλάξουν μέσα σε λίγα λεπτά. Η Peugeot δείχνει έτσι μια προσέγγιση περισσότερο κυκλική παρά γραμμική, όπου η ιδιοκτησία συνδέεται με τη συντήρηση και την εξέλιξη. Κάτι ανάλογο, υπό άλλο πρίσμα βέβαια, ισχύει και με τα ελαστικά Goodyear SightLine, τα οποία επικοινωνούν με το όχημα μεταφέροντας δεδομένα για τον δρόμο και τη φθορά τους, με την πληροφορία εδώ να λειτουργεί υπέρ της διάρκειας ζωής και της ασφάλειας.

Πέραν αυτών, η χρήση ανακυκλωμένων υλικών έχει ενσωματωθεί στη λογική της κατασκευής, με το πάτωμα, τμήματα της οροφής και των πάνελ των θυρών να είναι επενδεδυμένα με ένα ύφασμα που προέρχεται από καθίσματα παλαιότερων Peugeot, ενώ η βαφή περιέχει συστατικά από ανακυκλωμένα ελαστικά.

Η Peugeot δηλώνει ότι το Polygon έχει σχεδιαστεί με λιγότερα εξαρτήματα σε σχέση με ένα αντίστοιχο μοντέλο παραγωγής. Αυτό σημαίνει χαμηλότερο βάρος, το οποίο προσδιορίζεται μεταξύ 1.300 και 1.500 κιλών (ανάλογα με τη διαμόρφωση), ευκολότερη συναρμολόγηση και απλούστερη αποσυναρμολόγηση στο τέλος του κύκλου ζωής. Η λογική αυτή εντάσσεται στη συνολική επιδίωξη της Peugeot να κάνει την παραγωγή αποδοτικότερη, με μικρότερη εξάρτηση από σύνθετα υλικά και περισσότερη δυνατότητα ανακύκλωσης.

Πολλαπλές εκδοχές, μία φιλοσοφία

Το Polygon παρουσιάστηκε σε τρεις διαφορετικές διαμορφώσεις ως προς την εμφάνιση του αμαξώματος των 3.965 χλστ. μήκους, 1.855 χλστ. πλάτους και 1.425 χλστ. ύψους, καθεμία με ξεχωριστό χαρακτήρα. Η Urban δίνει έμφαση στη συμπαγή μορφή και στην ευκολία στην πόλη, η Player αποτυπώνει το πιο δυναμικό και σπορ στοιχείο, ενώ η Explorer φέρνει μια πιο περιπετειώδη προσέγγιση, με προστατευτικά στοιχεία περιμετρικά του αμαξώματος.

Περισσότερο από αισθητικές παραλλαγές, οι τρεις αυτές εκδοχές λειτουργούν ως σενάρια χρήσης. Δείχνουν πώς ένα όχημα μπορεί να προσαρμόζεται σε διαφορετικές ανάγκες και περιβάλλοντα, χωρίς να αλλάζει τη βασική του αρχιτεκτονική.

Καθώς, λοιπόν, το Polygon δεν μπόρεσε τελικά να βγει στον δρόμο, η Peugeot μάς έδωσε την ευκαιρία για μια πρώτη γεύση από το Hypersquare μέσα από ένα 2008, το οποίο είχε εξοπλιστεί με το νέο σύστημα. Η πρώτη εντύπωση αφορά τον τρόπο με τον οποίο «εξαφανίζει» τους μικροκραδασμούς που συνήθως περνούν από τη στεφάνη ενός παραδοσιακού τιμονιού στα χέρια του οδηγού, μια διαφορετική προσέγγιση στην αίσθηση. Παρότι η τετραγωνισμένη φόρμα του σε προϊδεάζει ότι θα δυσκολευτείς να βολέψεις τα χέρια σου, στην πράξη οι αντίχειρες «κουμπώνουν» αβίαστα στις επάνω οπές και η θέση οδήγησης προκύπτει απόλυτα φυσική. Με τη μικρή διαδρομή περιστροφής δεν υπάρχει πραγματικός λόγος να μετακινήσεις τα χέρια σου, όπως θα έκανες σε μια στεφάνη, με εξαίρεση ίσως το παρκάρισμα. Υπό φυσιολογικές συνθήκες εξοικειώνεσαι πολύ γρήγορα, με τη μόνη ουσιαστική διαφορά να αφορά το πόσο «κόβει» το σύστημα στους χαμηλούς ελιγμούς. Η αίσθηση είναι σχετικά ελαφριά και, σύμφωνα με τη μάρκα, η έκδοση παραγωγής θα διαθέτει και ρύθμιση Sport. Για την ιστορία, ο κύκλος στροφής υπολογίζεται στα 9,9 μ.

Σε ό,τι αφορά το ίδιο το Polygon, το πρωτότυπο βασίζεται σε ολοκαίνουργια πλατφόρμα, με μπαταρία 60 kWh με αρχιτεκτονική 800 V. Ο ηλεκτροκινητήρας του αποδίδει 132 kW (180 ίππων), με το εργοστάσιο να ανακοινώνει αυτονομία 500 χλμ. και δυνατότητα ταχυφόρτισης DC έως 150 kW, στοιχεία που το τοποθετούν σε ένα ενδιαφέρον σημείο ανάμεσα στη θεωρητική έρευνα και σε αυτό που μπορεί ρεαλιστικά να μεταφερθεί στην επόμενη ημέρα της παραγωγής.

Το μέλλον ως ερώτηση

Το Polygon δεν υπόσχεται τελειότητα, ούτε δείχνει την τελική μορφή των μελλοντικών Peugeot. Λειτουργεί ως σημείο αναφοράς, συνοψίζοντας τις σκέψεις μιας εταιρείας για το πώς μπορεί η τεχνολογία να συμβιώσει με την οδηγική απόλαυση, χωρίς να την ακυρώσει.

Σε μια εποχή όπου η αυτοκίνηση περνά από τη μηχανική εποχή στην ψηφιακή, το Polygon δείχνει να μη βάζει την αίσθηση κάτω από το λογισμικό. Παρ’ όλα αυτά, το γαλλικό concept είναι περισσότερο πειραματικό εργαλείο παρά πρόγευση μοντέλου παραγωγής. Και αυτό ακριβώς το καθιστά ενδιαφέρον, καθώς η καινοτομία εδώ παραμένει ανθρώπινη, ακόμα και όταν γίνεται ψηφιακή. Μια υπόμνηση ότι, όσο κι αν αλλάζει το μέσο, το ζητούμενο παραμένει το ίδιο: η εμπειρία της οδήγησης ως πράξη ελευθερίας και σκέψης.