Η Αλβανία θα μπορούσε να συνδεθεί με την Ιταλία και τη Δυτική Ευρώπη μέσω ενός υποθαλάσσιου τούνελ μήκους 70 χιλιομέτρων στα πρότυπα της σήραγγας της Μάγχης.
Η ιδέα μιας σταθερής σύνδεσης ανάμεσα στον Αυλώνα της Αλβανίας, το δεύτερο μεγαλύτερο λιμάνι της χώρας, και το Οτράντο της Ιταλίας παραμένει ένα από τα πιο φιλόδοξα υποθαλάσσια έργα που συζητούνται στην Ευρώπη.
Η λεγόμενη σήραγγα Αυλώνα–Οτράντο, μήκους περίπου 70 χιλιομέτρων, φιλοδοξεί να διασχίσει τα στενά του Οτράντο, δημιουργώντας έναν νέο γεωοικονομικό άξονα μεταξύ των Βαλκανίων και της Δυτικής Ευρώπης.
Η σύλληψη ενός τέτοιου έργου δεν είναι νέα. Ήδη από την αρχαιότητα, ο Πύρρος της Ηπείρου φέρεται να είχε οραματιστεί μια σταθερή διάβαση στην περιοχή, με καθαρά στρατηγικούς στόχους απέναντι στη Ρώμη.
Αντίστοιχες ιδέες εμφανίστηκαν κατά περιόδους από τους Ρωμαίους, τους Οθωμανούς, ακόμη και από Ιταλούς μηχανικούς πριν τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Στη σύγχρονη εποχή, το ενδιαφέρον αναθερμάνθηκε στα τέλη του 20ού αιώνα, χωρίς όμως να μετατραπεί σε απτό σχέδιο υλοποίησης.
Τα οφέλη για την Αλβανία και την Ιταλία
Θεωρητικά, η σήραγγα θα μπορούσε να αλλάξει ριζικά τις μεταφορές στην περιοχή. Η σύνδεση αυτή θα μείωνε δραστικά τον χρόνο μετακίνησης ανθρώπων και εμπορευμάτων, περιορίζοντας την εξάρτηση από τα πλοία, τα οποία επηρεάζονται από τις καιρικές συνθήκες και έχουν μεγαλύτερη διάρκεια ταξιδιού. Επιπλέον, θα ενίσχυε το εμπόριο, τον τουρισμό και την ενεργειακή ασφάλεια, ενώ θα μπορούσε να λειτουργήσει ως καταλύτης για την ευρωπαϊκή προοπτική της Αλβανίας, εντάσσοντάς την πιο δυναμικά στους διευρωπαϊκούς διαδρόμους μεταφορών.
Εικόνα φτιαγμένη με Τεχνητή Νοημοσύνη. Πηγή: TikTok
Οι προκλήσεις
Ωστόσο, η υλοποίηση ενός τέτοιου έργου συνοδεύεται από τεράστιες προκλήσεις. Το στενό του Οτράντο είναι σεισμικά ενεργή περιοχή, γεγονός που εγείρει σοβαρά ερωτήματα για τη γεωλογική σταθερότητα και την ασφάλεια της κατασκευής. Παράλληλα, οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις δεν μπορούν να αγνοηθούν, καθώς ένα τόσο εκτεταμένο έργο θα μπορούσε να διαταράξει ευαίσθητα θαλάσσια οικοσυστήματα.
Διαβάστε επίσης: Σερβιτόρα αγόρασε 10 αυτοκίνητα μέσα σε 8 ημέρες
Το οικονομικό σκέλος αποτελεί ίσως το μεγαλύτερο εμπόδιο. Η εμπειρία από τη Σήραγγα της Μάγχης (ολοκληρώθηκε το 1994 με κόστος 4,65 δισεκατομμύρια λίρες, ισοδύναμο με περίπου 20 δισεκατομμύρια ευρώ το 2026), που συνδέει το Ηνωμένο Βασίλειο με τη Γαλλία, δείχνει ότι τέτοιου είδους έργα απαιτούν τεράστιες επενδύσεις. Ένα τούνελ μεγαλύτερο κατά 20 χιλιόμετρα θα είχε σαφώς υψηλότερο κόστος, πιθανότατα δεκάδων δισεκατομμυρίων ευρώ.
Με δεδομένο ότι η Αλβανία διαθέτει περιορισμένη οικονομική δυνατότητα, έχοντας ΑΕΠ περίπου 22 δισεκατομμύρια ευρώ το 2023 και η Ιταλία αντιμετωπίζει υψηλό δημόσιο χρέος (140% του ΑΕΠ) η χρηματοδότηση του έργου καθίσταται ιδιαίτερα δύσκολη. Αξίζει να σημειωθεί πως η Κίνα έχει δώσει το πράσινο φως για τη δημιουργία μιας υποθαλάσσιας σήραγγας 123 χιλιομέτρων, το κόστος κατασκευής της οποίας θα ξεπεράσει τα 25 δισεκατομμύρια ευρώ.
Εν κατακλείδι, η σήραγγα Αυλώνα–Οτράντο παραμένει ένα μεγαλεπήβολο όραμα. Παρότι τα πιθανά οφέλη είναι σημαντικά, η τεχνική πολυπλοκότητα, οι περιβαλλοντικοί κίνδυνοι και το τεράστιο οικονομικό κόστος δημιουργούν σοβαρές επιφυλάξεις.
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ
