Η απόκλιση μεταξύ της πραγματικής κατανάλωσης καυσίμου και αυτής που ανακοινώνουν οι κατασκευαστές πολλές φορές προκαλεί απορίες στους καταναλωτές.
Πολλοί είναι οι καταναλωτές που κατά την έρευνα αγοράς για ένα καινούργιο αυτοκίνητο θέτουν ως προτεραιότητα τη χαμηλή κατανάλωση καυσίμου, καθώς θέλουν να εξασφαλίσουν όσο το δυνατόν μικρότερο κόστος χρήσης.
Μετά από μερικούς μήνες συμβίωσης με το μοντέλο, όμως, διαπιστώνουν ότι η κατανάλωση που ανακοινώνει ο κατασκευαστής είναι υψηλότερη από αυτή που αντικρίζουν στον πίνακα οργάνων.
«Έκανα λάθος επιλογή; Μήπως έπρεπε να διαλέξω το “Β” αντί για το “A” μοντέλο; Μήπως με εξαπάτησαν;» Πρόκειται για ερωτήματα που αναδύονται στο μυαλό του οδηγού, ο οποίος αναζητά εναγωνίως απαντήσεις.
Κάθε οδηγός, ωστόσο, οφείλει να γνωρίζει ότι η απόκλιση μεταξύ της πραγματικής και ανακοινωθείσας κατανάλωσης είναι ο κανόνας και όχι η εξαίρεση. Και υπάρχουν συγκεκριμένοι λόγοι για αυτό.
Οι.. ιδανικές εργαστηριακές δοκιμές
Οι εταιρείες αυτοκινήτων υποχρεούνται να αναφέρουν την κατανάλωση καυσίμου των αυτοκινήτων με κινητήρες εσωτερικής καύσης σύμφωνα με έναν τυπικό κύκλο που σήμερα είναι ο WLTP, ο οποίος αποτελείται από δύο υπο-κύκλους: τον εργαστηριακό WLTC (Worldwide Harmonized Light-duty Vehicle Test Cycle) και μια «πρακτική» δοκιμή οδήγησης, γνωστή ως RDE (Real Driving Emissions).
Η δοκιμή WLTC διαρκεί 30 λεπτά, κατά τη διάρκεια των οποίων το αυτοκίνητο οδηγείται πάνω σε κυλίνδρους για συνολικά 23 χιλιόμετρα με μέση ταχύτητα τα 47 χλμ./ώρα. Ο κύκλος έχει τέσσερις φάσεις που ποικίλουν ως προς την «έντασή» τους, και με διαφορετικές ταχύτητες που προσομοιώνουν διαφορετικές συνθήκες οδήγησης: χαμηλή, μεσαία, υψηλή και πολύ υψηλή, δηλαδή αστική, ημιαστική, υπεραστική και αυτοκινητόδρομο. Επιπλέον, συμπεριλαμβάνεται και ο προαιρετικός εξοπλισμός που μπορεί να επηρεάσει το βάρος και επομένως και την κατανάλωση.
Η απάντηση στο ερώτημα της απόκλισης μεταξύ πραγματικής και δηλωθείσας κατανάλωσης κρύβεται στο γεγονός ότι ο κύκλος δοκιμών WLTC συνιστά μια εργαστηριακή «άσκηση», ακριβώς προκειμένου να διασφαλιστεί ότι τα στοιχεία που καταγράφονται είναι συγκρίσιμα.
Τι σημαίνει αυτό στην πράξη; Ό,τι οι δοκιμές πραγματοποιούνται σε τυποποιημένες, και έως ένα βαθμό «ιδανικές» συνθήκες, ενώ είναι χαρακτηριστικό ότι καθόλη τη διάρκεια των εν λόγω τεστ ο κλιματισμός είναι απενεργοποιημένος.
Σε ρεαλιστικές συνθήκες, το air condition παρέχει συχνά τις υπηρεσίες του στον οδηγό, η ποιότητα της ασφάλτου μπορεί να υπονομεύει κάθε προσπάθεια εξοικονόμησης καυσίμου, ο δρόμος μπορεί να έχει ανηφορική κλίση αυξάνοντας το φορτίου του κινητήρα, το σταμάτα-ξεκίνα να λόγω κυκλοφοριακής συμφόρησης να είναι ιδιαίτερα συχνό κ.ο.κ.
Επιπροσθέτως, κάθε οδηγός έχει το δικό του στιλ οδήγησης, ενώ -ειδικά σε καθεστώς οδήγησης αυτοκινήτου με χειροκίνητο κιβώτιο- η διατήρηση στο ωφέλιμο φάσμα στροφών του κινητήρα, άρα η αλλαγή σχέσης στο κιβώτιο την κατάλληλη στιγμή, αποτελεί μια εξίσωση για δυνατούς λύτες, ακόμα και αν τα σύγχρονα οχήματα φέρουν ένδειξη που ενημερώνει τον οδηγό για πότε πρέπει να ανεβάσει/κατεβάσει σχέση.
Η έρευνα της Κομισιόν
Σημειώνεται ότι σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα – με δείγμα 600.000 οχήματα- της Ευρωπαϊκής Επιτροπήbς, η πραγματική κατανάλωση καυσίμου και οι εκπομπές CO₂ είναι κατά μέσο όρο περίπου 20% υψηλότερες από ό,τι υποδεικνύουν οι επίσημες τιμές του κύκλου WLTP.
Παράλληλα διαπιστώθηκε ότι ότι τα βενζινοκίνητα οχήματα είναι συνήθως κατά 24% πιο ενεργοβόρα και ρυπογόνα από ό,τι υποδεικνύουν οι επίσημες τιμές WLTP, ενώ τα πετρελαιοκίνητα υπολείπονται κατά 18% των στόχων τους όσον αφορά τις εκπομπές και την κατανάλωση.
