Οδηγούμε στη Γερμανία την κορυφαία έκδοση της Z4 με τον κωδικό «M40i» με το διθέσιο roadster των 340 ίππων να αποκτά εκρηκτικές επιδόσεις και σαφώς περισσότερο σπορτίφ χαρακτηριστικά!

Με την κατηγορία των διθέσιων roadster να συρρικνώνεται, η BMW ετοιμαζόταν να αφήσει τη Z4 να περάσει στην ιστορία. Η συνεργασία της όμως με την Toyota έμελλε να αλλάξει την πορεία αυτή, και σήμερα όσοι πιστοί και λάτρεις αυτού του είδους των κατασκευών μπορούν να ονειρεύονται ακόμη. Πριν από μερικούς μήνες το νέο γερμανικό roadster παρουσιάστηκε στη χώρα μας, και είχαμε τη δυνατότητα να το οδηγήσουμε στους ελληνικούς δρόμους. Στη διάθεσή μας, όμως, είχαμε τη μικρή έκδοση με τον 2λιτρο κινητήρα απόδοσης 197 ίππων, ο οποίος φυσιολογικά παρουσιάζει και το μεγαλύτερο ενδιαφέρον για την ελληνική αγορά. Αυτό που είχαμε διαπιστώσει πίσω από το τιμόνι της είναι πως δεν πρόκειται για μια σκληροπυρηνική κατασκευή, αλλά περισσότερο για ένα εντυπωσιακό GT. Και επειδή... η ισχύς μετράει, ταξιδέψαμε στη Γερμανία, όπου μας δόθηκε η δυνατότητα να βρεθούμε στο τιμόνι της κορυφαίας έκδοσης της σειράς, με τον κωδικό «M40i», ο οποίος και υποδηλώνει ότι κάτω από το εμπρός καπό κρύβονται 340 ολόκληροι ίπποι.

Τα βασικά στοιχεία περί της Z4 είναι πλέον γνωστά. Βασίζεται στην πλατφόρμα CLAR και έχει σημαντικά διαφοροποιημένες διαστάσεις σε σχέση με το παρελθόν. Αυτό που μας ενδιαφέρει επί του προκειμένου όσον αφορά τα οδηγικά χαρακτηριστικά της είναι ότι έχει αυξηθεί το πλάτος, σε αντίθεση με το μεταξόνιο, ενώ σημαντικά αυξημένα είναι τα μετατρόχια εμπρός και πίσω. Στόχος των γερμανικών τεχνικών ήταν οι συμπαγείς διαστάσεις, το χαμηλό κέντρο βάρους, αλλά και η ιδανική κατανομή βάρους εμπρός/πίσω, αγγίζοντας το ιδανικό 50:50.

Με την M40i, όπως είναι λογικό, τον πρώτο λόγο έχει ο υπερτροφοδοτούμενος 6κύλινδρος 3λιτρος κινητήρας. Με σύστημα υπερσυμπιεστή twin-scroll, πλήρως ελεγχόμενο μεταβλητό χρονισμό βαλβίδων (Valvetronic) και μεταβλητό έλεγχο εκκεντροφόρων (Double-Vanos), η απόδοσή του αγγίζει τους 340 ίππους από τις 5.000-6.500 σ.α.λ. Παράλληλα, ανάμεσα στα χαρακτηριστικά του που ξεχωρίζουν είναι η υγρόψυκτη πολλαπλή εισαγωγής ενσωματωμένη στην κυλινδροκεφαλή, σε συνδυασμό με την τεχνολογία άμεσου ψεκασμού αυξημένης πίεσης έως και 350 bar. Κάπως έτσι προκύπτει και η θηριώδης ροπή των 500 Nm, και μάλιστα διαθέσιμων από τις 1.600 έως και τις 4.500 σ.α.λ. Κάνοντας χρήση launch control, τα πρώτα 100 χλμ. από στάση έρχονται σε μόλις 4,6 δευτερόλεπτα, ενώ η τελική ταχύτητα περιορίζεται ηλεκτρονικά στα 250 χλμ./ώρα. Κάτι που αξίζει να σημειώσουμε είναι πως συνδυάζεται αποκλειστικά με τη νεότερη γενιά του αυτόματου κιβωτίου Steptronic 8 σχέσεων, το οποίο στην περίπτωση της M40i έχει διαφορετικά χαρακτηριστικά σε σχέση με τις μικρότερες εκδόσεις.

Βέβαια, με αυτές τις τιμές ισχύος και ροπής επιβεβλημένη θεωρήθηκε η παρουσία των ηλεκτρονικά ελεγχόμενων αμορτισέρ, των φρένων της M Sport, αλλά και του ηλεκτρονικά ελεγχόμενου διαφορικού της M Sport, τα οποία όλα περιλαμβάνονται στο βασικό εξοπλισμό της M40i. To τελευταίο το έχουμε συναντήσει και σε άλλες εκδόσεις της BMW, και ουσιαστικά πρόκειται για μηχανικό μπλοκέ με ηλεκτρονική διαχείριση, με ένα ηλεκτρικό μοτέρ να παράγει την απαραίτητη εμπλοκή που περιορίζει τη διαφορά ταχύτητας περιστροφής μεταξύ εσωτερικού και εξωτερικού τροχού στη στροφή. Τέλος, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι στη νέα Ζ4 η αρχιτεκτονική της ανάρτησης περιλαμβάνει γόνατα διπλών συνδέσμων μπροστά και πολλαπλών συνδέσμων πίσω, την ώρα που στην M40i το αμάξωμα έχει έρθει 10 χλστ. πιο κοντά στο έδαφος.

Το στοιχείο που έχει διχάσει τους περισσότερους αναφορικά με τη νέα Z4 είναι η σχεδίασή της, κάτι όμως το οποίο είναι τελείως υποκειμενικό. Από κοντά αναμφίβολα είναι εντυπωσιακή και επιβλητική, όντας χαμηλή και φαρδιά. Οι εμπρός και πίσω προφυλακτήρες είναι διαφοροποιημένοι σε σχέση με των μικρότερων εκδόσεων, ενώ στην M40i τον σπορ χαρακτήρα προβάλλει και το Cerium Grey φινίρισμα στο πλαίσιο, στην εξωτερική επιφάνεια της μάσκας, όπως και στα καλύμματα των εξωτερικών καθρεφτών. Η εικόνα στο εσωτερικό αποπνέει πολυτέλεια, με το σαλόνι να είναι από δέρμα σε συνδυασμό με αλκαντάρα, με μπλε ραφές, και μάλιστα στον βασικό εξοπλισμό. Ο κατάλογος με τα καλούδια που περιλαμβάνει ο τελευταίος είναι μακρύς και, ουσιαστικά, με μία πρώτη ανάγνωση, μόνο υπερπλήρη μπορείς να τον χαρακτηρίσεις. Από εκεί και πέρα, η υφασμάτινη ηλεκτρική οροφή είναι εξαιρετικά εύχρηστη, και απλώς με το πάτημα ενός κουμπιού ανοίγει ή κλείνει, μόλις σε 15 δευτερόλεπτα.

Όπως και στη μικρότερη Z4, η θέση οδήγησης αγγίζει το τέλειο. Κάθεσαι χαμηλά, αρκετά πίσω, με το τιμόνι, αλλά και τον επιλογέα (σε περίπτωση που επιλέξεις τη σειριακή επιλογή των σχέσεων του κιβωτίου) να είναι σε ιδανική θέση-απόσταση. Μέσα από τον διακόπτη και τα επιλεγμένα προγράμματα οδήγησης, προτιμούμε αρχικά το πρόγραμμα Comfort στη διαδρομή μέσα στο Μόναχο και πριν περάσουμε στους επαρχιακούς δρόμους της γερμανικής πόλης. Σε αυτήν την περίπτωση, η ανάρτηση λειτουργεί ιδανικά και το κιβώτιο επιλέγει την επόμενη σχέση με χαμηλές στροφές, χωρίς τίποτα να μαρτυρά την ύπαρξη των 340 ίππων κάτω από το εμπρός μακρύ καπό. Αυτό, όμως, που δεν κρύβεται είναι η θηριώδης ροπή των 500 Nm, η οποία και προσφέρει μοναδική απόκριση στο γκάζι από τις 1.500 σ.α.λ. και πάνω.

Αφήνοντας την πόλη και έχοντας επιλέξει το πρόγραμμα Sport+, η Z4 αμέσως δικαιολογεί το χαρακτηριστικό «M», το οποίο και φέρει. Ο κινητήρας, χωρίς να είναι εκρηκτικός, έχει τρομερή απόκριση και είναι γεμάτος από χαμηλά μέχρι το όριο περιστροφής του. Είναι εντυπωσιακός ο τρόπος που επιταχύνει, και μάλιστα χωρίς κενά σε όλο το εύρος λειτουργίας του. Τα χιλιόμετρα ανεβαίνουν με επικίνδυνο ρυθμό για δημόσιο δρόμο, και ευτυχώς που στη διάθεσή σου έχεις τα εξαιρετικά σε απόδοση φρένα, που επίσης φέρουν την υπογραφή της «M». Το κιβώτιο των 8 σχέσεων είναι ευχάριστο στην αυτόματη σπορ λειτουργία, ενώ γίνεται ακόμα καλύτερο στη χειροκίνητη. Βέβαια, αν ο οδηγός υπερβάλει σε κάποια κατεβάσματα, δε θα υπακούσει άμεσα τις εντολές του χειριστή, προστατεύοντας τον κινητήρα. Η επιπλέον ισχύς έχει άμεσο αντίκτυπο και στην οδική συμπεριφορά της, η οποία και είναι σαφώς πιο σπορ σε σχέση με των μικρότερων εκδόσεων. Στις ανοιχτές καμπές προσφέρει υψηλά περιθώρια πρόσφυσης (στην καλή γερμανική άσφαλτο), ενώ διακρίνεται και για την αμεσότητά της στις απότομες αλλαγές πορείας, χωρίς να διαταράσσεται η ισορροπία της - γεγονός στο οποίο συμβάλλουν και τα μεγαλύτερα μετατρόχια εμπρός και πίσω. Στα πιο κλειστά κομμάτια δεν προβληματίζεται, αν και απαιτεί προσοχή με το πεντάλ της βενζίνης. Ακόμα και στη γερμανική άσφαλτο, μπορούσε άνετα να προκληθεί υπερστροφή ισχύος, η οποία και ήταν εύκολα ελεγχόμενη με την ύπαρξη του μπλοκέ διαφορικού. Σίγουρα, το σύστημα διεύθυνσης με μεταβλητό λόγο υποπολλαπλασιασμού μπορεί να έχει το σωστό βάρος και καλή πληροφόρηση, αλλά δεν έχει την αίσθηση που θα ήθελες από μια σπορ κατασκευή, ή αυτή που σου προσφέρει το αντίστοιχο σύστημα της M2. Παράλληλα, στο πρόγραμμα Sport+ η ανάρτηση σφίγγει σημαντικά και λειτουργεί υποδειγματικά σε συνθήκες πίεσης, αλλά είναι στιγμές που θα κουράσει με τη συνεχή μεταφορά των ανωμαλιών του οδοστρώματος στην καμπίνα των επιβατών, με αποτέλεσμα να προτιμά κανείς το Comfort.

Δεν είναι μυστικό ότι η νέα Z4 διαθέτει σαφώς περισσότερα σπορτίφ χαρακτηριστικά σε σχέση με την προηγούμενη γενιά. Από την πλευρά της, η BMW τοποθετεί με ιδιαίτερη προσοχή το γράμμα «Μ» σε κάποιο μοντέλο της, ακόμα και αν δεν πρόκειται για ολοκληρωτική δημιουργία του συγκεκριμένου τμήματος. Η M40i διαθέτει τα σπορτίφ χαρακτηριστικά που λείπουν για τους περισσότερο ενθουσιώδεις, βασικά λόγω του ισχυρού κινητήρα της αλλά και των λεπτομερειών σε ανάρτηση και διαφορικό. Δεν είναι η απόλυτη σπορ κατασκευή, αλλά ένα μοντέλο που μπορεί και συνδυάζει περισσότερα στοιχεία, καλύπτοντας ακόμα και τους περισσότερο απαιτητικούς._ Π. Τ.