Λάκης Μακράκης

Αντίο Φίλε Λάκη…

Συναθλητής μας και οδηγός μου, αφού μοιραστήκαμε το δικό του Έσκορτ στο Ακρόπολις του ‘82. Με το 119 στις πόρτες και οδηγώντας καθαρά και αξιόπιστα τα έκανε όλα μόνος του μέχρι να ατυχήσουμε τη δεύτερη ημέρα, χάνοντας έναν τροχό στις Καλύβες. Ωραίος άνθρωπος, ζωντανός και ανήσυχος με πείσμα και ψυχή που σπάνια θα βρεις, όντας και έντιμος σε κάθε του δραστηριότητα. Πάντα έδινε περισσότερα από ό,τι έπαιρνε σε κάθε του σχέση, προσωπική ή επαγγελματική.