Αγώνες Formula 1

GP ΗΠΑ: Στο μικροσκόπιο

Η επιστροφή του Iceman, η στρατηγική που λειτούργησε για τη Ferrari, ο εκπληκτικός αγώνας του Verstappen και το ντεμαράζ της Renault. Βάζουμε το Grand Prix των ΗΠΑ «στο μικροσκόπιο».

Η Formula 1 θέλει εδώ και δεκαετίες να εδραιωθεί στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, και ίσως ο πιο «εύκολος» τρόπος για να το πετύχει αυτό είναι να γίνονται αγώνες σαν τον φετινό. Μάχες σε όλο το μήκος του grid, αγωνία μέχρι τον τελευταίο γύρο, κι ένας νικητής που χαίρει της εκτίμησης και της συμπάθειας σύσσωμης της κοινότητας του σπορ.

Ο Kimi Raikkonen πανηγύρισε την πρώτη του νίκη μετά από το Grand Prix Αυστραλίας το 2013, περιμένοντας 113 αγώνες για να βρεθεί ξανά στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου. Έσπασε και το ρεκόρ του Ricardo Patrese, που απείχε από τις νίκες για 99 αγώνες, αλλά το πιο σημαντικό είναι ότι «έσπασε» την ατυχία και τις κακοτοπιές.

Ιδιοφυής στρατηγική

Όσο σημαντική κι αν ήταν για τις ελπίδες του Raikkonen για νίκη να μπορέσει να βρεθεί μπροστά από τον Lewis Hamilton στην εκκίνηση, κομβικό σημείο για την έκβαση του αγώνα ήταν το Εικονικό Αυτοκίνητο Ασφαλείας, που τέθηκε σε ισχύ μετά την εγκατάλειψη του Daniel Ricciardo.

Όταν ο Αυστραλός ακινητοποιήθηκε στον 9ο γύρο, οι αγωνοδίκες άφησαν να περάσει ένας γύρος προτού ενεργοποιήσουν το VSC, με αποτέλεσμα να φτάσει ο αγώνας στον 11ο γύρο και τα στρατηγικά team των ομάδων να πρέπει να πάρουν μία απόφαση πολύ γρήγορα, και σωστά: βάζουν στα pits τους οδηγούς τους ή όχι;

Σε τέσσερις αντίστοιχες περιπτώσεις φέτος, η Mercedes έχει πάρει τη λάθος απόφαση. Και χθες, ενώ φάνηκε να κάνει το σωστό, καλώντας τον Hamilton για αλλαγή ελαστικών (από πολύ μαλακή σε μαλακή), από τον 30ο γύρο κι έπειτα, φάνηκε πόσο λανθασμένα διάβασε την κατάσταση ο James Vowles και οι άνθρωποί του.

Σε εκείνο το σημείο του αγώνα, ο Hamilton άρχισε να αντιμετωπίζει σοβαρό θέμα blistering, η αιτία του οποίου εντοπίζεται σε δύο παράγοντες: ο αντικειμενικός παράγοντας της φθοράς (οι υψηλές θερμοκρασίες στην πίστα ήταν κάτι που οι ομάδες δεν αντιμετώπισαν την Παρασκευή και το Σάββατο), αλλά και το γεγονός πως η FIA ζήτησε από τη Mercedes να κλείσει τις τρύπες στις ζάντες των ελαστικών της, μειώνοντας έτσι τη ροή κρύου αέρα εκεί. Με αυτόν τον τρόπο, η -αρχικώς- εξαιρετική στρατηγική των Γερμανών απεδείχθη εσφαλμένη πέρα για πέρα.

Αντίθετα, η αρχική εκτίμηση της Ferrari να κρατήσει έξω τον Raikkonen στο VSC για ακόμα 10 γύρους, ήταν σοφή και λειτούργησε απόλυτα. Ο Φινλανδός είχε καλό ρυθμό μέχρι το 19ο γύρο, όταν και τον έφτασε ο Hamilton. Τότε, έπραξε τα δέοντα για να τον καθυστερήσει, να τον αναγκάσει να φθείρει τα ελαστικά του, προσφέροντάς μας παράλληλα και μία μάχη… από τα παλιά. Η εμπειρία του οδηγού της Scuderiaέ παιξε τον δικό της ρόλο εκεί, αφού μόνο αν έφερνε  - έστω και για τρεις γύρους - στο όριο τον αντίπαλό του, θα μπορούσε να διαταράξει το πλάνο της Mercedes. Το κατάφερε, μαεστρικά.

Verstappen «για φίλημα»

Όταν ο Max Verstappen είναι κακός, είναι πολύ κακός: είναι παρορμητικός, κάνει λάθη, δεν σκέφτεται καθαρά. Όταν όμως είναι καλός, δικαιολογεί κάθε είδους επευφημία προς το πρόσωπό του όλα αυτά τα χρόνια.

Σε μία χρονιά που ήδη έχει θετικό πρόσημο για τον ίδιο, στις ΗΠΑ κατάφερε να προσθέσει ακόμη έναν εξαιρετικό αγώνα στο παλμαρέ του. Η αλλαγή της τελευταίας στιγμής στο κιβώτιο ταχυτήτων του τον ανάγκασε να εκκινήσει από την 18η θέση, κι αυτό σήμαινε πως είχε αρκετά να κάνει για να μπορέσει να βρεθεί - για αρχή - στην πεντάδα.

Εκκινώντας με τη μαλακή γόμα, θα περίμενε κανείς να πάει ως και τον 35ο γύρο με αυτήν, όμως μόλις στον 22ο γύρο γύρισε στην πολύ μαλακή, έχοντας εμπιστοσύνη τόσο στην αντοχή του ελαστικού, όσο και στον ρυθμό που θα μπορούσε ο ίδιος να διατηρήσει. Πράγματι, το σετ άρχισε να «παραδίδει πνεύμα» μετά τον 50ο γύρο, όταν πια οι πιθανότητες του Hamilton ήταν αρκετά μικρές. Η μάχη των δύο οδηγών ήταν από τα highlight του αγώνα, και ήταν απόδειξη πως, αν ο αποκαλούμενος ‘mad Max’ μπορέσει να δαμάσει τον χαρακτήρα του και τις αντιδράσεις του, έχει να πετύχει πολλά.

Η δεύτερη θέση δεν ήρθε τυχαία. Μπορεί να κέρδισε έδαφος με την εγκατάλειψη του Ricciardo και το τετακέ του Vettel, όμως ακόμα και χωρίς αυτά τα δύο στοιχεία, θα είχε τον ρυθμό να είναι στο βάθρο - έστω και στο τελευταίο σκαλί του.

Η νίκη του Raikkonen επισκίασε κάπως την προσπάθεια του Ολλανδού, αλλά σε καμία περίπτωση δεν την ακύρωσε. Για διαφορετικούς λόγους, αυτοί οι δύο ήταν οι πρωταγωνιστές στο Τέξας.

Άτυχος ο Vettel

Είναι αλήθεια πως φέτος, ο Sebastian Vettel έχει επιδοθεί ουκ ολίγες φορές σε ολέθρια για τον ίδιο λάθη. Μόλις δύο εβδομάδες πριν, το αρκετά… αισιόδοξο προσπέρασμα που επιχείρησε επί του Verstappen κατέληξε σε τετακέ και άλλη μία προσπάθεια ανάκαμψης από τη μεριά του.

Μπορεί να του προσάψει κανείς πως προκάλεσε την τύχη του εκεί, αφού βρέθηκε πολύ κοντά στον Ricciardo στο σύμπλεγμα στροφών 12-13-14, όμως δεν έκανε κάτι παράτολμο. Περισσότερο μοιάζει να στάθηκε άτυχος στη συγκεκριμένη μάχη, κι όχι απερίσκεπτος. Δεν πήρε αχρείαστα ρίσκα, δεν υπάρχει κάποια υπαιτιότητα από τη μεριά του. Θέλησε να περάσει, το διεκδίκησε και από την επαφή (θυμίζουμε αντίστοιχη είχαν οι δύο οδηγοί και στην Κίνα το 2017), ο Vettel έφερε ένα αναπάντεχο τετακέ.

Βέβαια, ο ρυθμός της Ferrari τον βοήθησε να ανέβει γρήγορα και να μπορέσει να κρατήσει τις ελπίδες του για το φετινό πρωτάθλημα ζωντανές. Κομβικό το προσπέρασμα επί του Bottas στον προτελευταίο γύρο, αφού έτσι τερμάτισε 4ος και έδειξε πόσο ανήμπορος είναι ο Φινλανδός να αμυνθεί όταν πραγματικά μετράει.

Αυτό όμως δεν αναιρεί το γεγονός ότι ο 4κις πρωταθλητής θα μπορούσε ακόμα και να κερδίσει την Κυριακή.

Η Renault ξανά κυρίαρχη στο midfield

Από πριν το θερινό break είχε να δείξει καλό ρυθμό η Renault, και το 6-7 στο Austin ήρθε για να «διώξει τα σύννεφα» από το Enstone. Η εκκίνηση βρήκε τον Hulkenberg 11ο, πίσω από τον Sainz, οπότε ο Γερμανός είχε ελεύθερη επιλογή ελαστικού κι έβαλε την πολύ μαλακή γόμα.

Αυτό επέτρεψε στον ίδιο να έχει καλύτερο ρυθμό πιο μετά στο πρώτο stint, προσπερνώντας πρακτικά τον teammate του, τερματίζοντας ακριβώς μπροστά του, στην 6η θέση.

Με αυτόν τον τρόπο, οι Γάλλοι θύμισαν πως, αν η R.S.18 πατάει καλά στην πίστα, είναι μακράν το καλύτερο μονοθέσιο στο midfield.

Φυσικά, στο έργο τους βοήθησε και ο αποκλεισμός των Magnussen και Ocon για παραβίαση του ορίου ροής καυσίμου κατά τη διάρκεια του αγώνα. Ειδικά στην περίπτωση του Δανού της Haas, η Renault μπορεί να αισθάνεται αρκετά «τυχερή», αφού οι Αμερικανοί έχασαν πολύτιμους βαθμούς στη μάχη για την 4η θέση στο πρωτάθλημα των κατασκευαστών.

Η σεζόν συνεχίζεται χωρίς διακοπή, το προσεχές Σ/Κ (26-28 Οκτωβρίου) στο Μεξικό._Δ.Μ.

Ποιος πιστεύετε πως θα είναι ο νικητής του Ράλλυ Ιταλίας-Σαρδηνίας, στις 8-11 Οκτωβρίου;

Επιλογές
Ψηφοφορία

Τιμές - Τεχνικά

 

Κατηγορία άρθρου