13 Μαρ 2018

WRC: Analyze Mexico

Το άστρο των δύο Sebastien έλαμψε στο Ράλλυ του Μεξικού, με τον πέντε φορές Παγκόσμιο Πρωταθλητή να δίνει απαντήσεις και τον 9άκις να πιστοποιεί ότι απλώς είναι... φαινόμενο.

Στο Ράλλυ του Μεξικού όλοι είχαν τους λόγους τους για διάκριση και τη διάθεση για απαντήσεις. Ο Sebastien Ogier σε αυτούς που ανέφεραν ότι έχει χάσει μέρος της ταχύτητάς του, o Kris Meeke ότι μπορεί να διεκδικήσει τίτλο, ο Thierry Neuville ότι η σειρά εκκίνησης δεν αποτελεί τροχοπέδη, οι Ott Tanak και Jarri-Matti Latvala πως τα Yaris μπορούν να κερδίσουν σε αγώνες με υψηλές θερμοκρασίες. Και σαν να μην έφταναν όλα τα παραπάνω ερωτήματα, ο εννέα φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής Sebastien Loeb έπρεπε και αυτός να απαντήσει σε όσους τον κατέκριναν για την απόφασή του να επιστρέψει ευκαιριακά στο WRC. Κάποιοι έδωσαν πειστικές και ηχηρές απαντήσεις, ενώ δεν είναι μυστικό ότι άλλοι εκτέθηκαν...

Είναι λογικό και φυσικό να ξεκινήσουμε από την M-Sport και τον Sebastien Ogier, που κατάφεραν να κάνουν το «2 στα 3» φέτος. Όσοι σταθούν απλώς στην τέταρτη νίκη του στο Μεξικό εστιάζουν στο δέντρο και χάνουν το δάσος. Αυτή δεν είναι η πρώτη, και σίγουρα δε θα είναι η τελευταία του Γάλλου. Σημασία όμως έχει ο τρόπος που επιτεύχθηκε! Από το Ράλλυ Πορτογαλίας του 2017 είχε να θυμίσει ο 5άκις τον Ogier που σάρωνε τους πάντες στο πέρασμά του τα προηγούμενα χρόνια. Μπορεί κάποιοι να αναφέρουν ότι εκμεταλλεύτηκε προβλήματα των αντιπάλων του, αλλά και πάλι οι επιδόσεις του τη δεύτερη μέρα ήταν αντίστοιχες με αυτές που τον καθιέρωσαν στο WRC. Αυτή ήταν η δική του απάντηση σε όσους θεωρούσαν (δικαίως αρκετές φορές) ότι έχει χάσει μέρος της ταχύτητάς του, αποδεικνύοντας ότι δεν έχει τελειώσει ακόμη. Από πού προήλθε όμως αυτή η εμφάνιση; Κανείς δεν μπορεί να πει με σιγουριά. Ίσως, τόσο η πολύ κακή του εμφάνιση στη Σουηδία όσο και η παρουσία του Sebastien Loeb στον ίδιο αγώνα να αφύπνισαν τον Γάλλο. Η πραγματικότητα είναι πως όσοι δεν τον θεωρούν και φέτος φαβορί για τον τίτλο, κάνουν λάθος. Πάντως, στην M-Sport μάλλον θα πρέπει να εστιάσουν στο Πρωτάθλημα Οδηγών, αφού δύσκολα θα κάνουν το repeat στο Πρωτάθλημα Κατασκευαστών. Ο Evans δε δείχνει να διαθέτει τη συνέπεια του Tanak, ενώ ο Teemu Suninen είναι εμφανές ότι υπολείπεται σημαντικά σε εμπειρία.

Βέβαια, μπορεί το άστρο του Ogier να έλαμψε στο Μεξικό, αλλά το ίδιο συνέβη και με αυτό του μεγάλου του αντιπάλου στο παρελθόν και θρύλου του σπορ, Sebastien Loeb. Ο εννέα φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής μάς οδήγησε ακόμα μία φορά να «σκίσουμε τα διπλώματά μας» και να τα κάνουμε κομφετί. Τι και αν είναι 44 χρονών, αν είχε να αγωνιστεί στο χώμα πέντε χρόνια και ουσιαστικά ήταν εκτός του σπορ; Μπήκε στο C3, προσαρμόστηκε με το «καλημέρα» και, μαζί με αυτήν την τεράστια φυσιογνωμία που ονομάζεται Daniel Elena, έφτασαν στο σημείο να τεθούν επικεφαλής του αγώνα και ουσιαστικά να χάσουν τη δυνατότητα να διεκδικήσουν τη νίκη από ένα κλαταρισμένο ελαστικό. Κάποιοι θα αναφέρουν τη σειρά εκκίνησης την πρώτη ημέρα, αλλά και πάλι... Δεν είναι αυτός ο παράγοντας που έκανε τη διαφορά. Και αν δεν είχαν το κλατάρισμα, σίγουρα θα βλέπαμε μια άκρως ενδιαφέρουσα μάχη. Μπορεί να μην κατάφερναν να αντεπεξέλθουν στο ρυθμό των αντιπάλων τους και να έχαναν. Ίσως όμως και να έφταναν να ανέβουν στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου. Ποιος ξέρει; Όλα αυτά είναι εικασίες, και με υποθέσεις δεν καταλήγεις σε ασφαλές συμπέρασμα. Ο «Seb» είναι απλώς ένα φαινόμενο του μηχανοκίνητου αθλητισμού, γράφει ιστορία σε κάθε του εμφάνιση με κάθε είδους κατασκευή, και πολύ δύσκολα θα ξεπεραστεί. Επί προσωπικού, η γνώμη μας είναι ξεκάθαρη. Ο Ogier είναι ο καλύτερος οδηγός της εποχής μας, αλλά ο «Seb» Loeb όλων των εποχών... Και όσοι παρακολουθούμε σήμερα τον «Master» πρέπει να αισθανόμαστε τυχεροί που τον είδαμε από κοντά και ενεργό. Η δήλωση του Ott Tanak κατά τη διάρκεια του αγώνα είναι χαρακτηριστική: «Η ταχύτητα του Loeb με κάνει να λυπάμαι. Αισθάνομαι λες και όλα αυτά τα χρόνια δεν έχουμε εξελιχθεί καθόλου. Είναι απίστευτος και του βγάζω το καπέλο».


Κάτι που θα έπρεπε να κάνει και ο Kris Meeke, που αυτήν τη φορά δεν κρύφτηκε πίσω από το δάχτυλό του. Ο Βρετανός είχε ιδανικές συνθήκες για να κερδίσει, και έφτασε στο σημείο ο ίδιος να θεωρεί την 3η θέση που κατέκτησε ως αποτυχία. Ο Kris δεν αντιμετώπισε πρόβλημα με τη σειρά εκκίνησης, ούτε με το Citroen C3. Κέρδισε πέντε ειδικές, αλλά σε αρκετές περιπτώσεις ήταν πιο αργός από τον Loeb (πάντα ο ομόσταβλός σου είναι σημείο αναφοράς στις επιδόσεις σου), ενώ ο χρόνος που έχασε ήταν αποτέλεσμα δικών του λαθών! Τέσσερα τετ-α-κε, με ένα από αυτά να έχει ως αποτέλεσμα και μία έξοδο που κατέστρεψε μέρος του αεροδυναμικού πακέτου του C3, είναι στοιχεία που αποδεικνύουν ότι ο Βρετανός μπορεί να έχει σε κάποιες περιπτώσεις την ταχύτητα, αλλά δεν έχει την ποιότητα και την ψυχολογία για να κάνει το παραπάνω βήμα. Ίσως να έχει φτάσει το ταβάνι του... Ακόμα και έτσι, όμως, η Citroen του μειωμένου προϋπολογισμού και με τα δύο αυτοκίνητα σε κάθε αγώνα, είναι στο παιχνίδι του τίτλου των Κατασκευαστών. Μέρος της επιτυχίας οφείλουμε να αναγνωρίσουμε τόσο στους Γάλλους τεχνικούς, που έχουν μεταμορφώσει το C3, όσο και στον Pierre Budar. Ο αντικαταστάτης του Yves Matton έχει αλλάξει άρδην το κλίμα στο εσωτερικό της ομάδας, και αυτό είναι ευδιάκριτο.

Το Πρωτάθλημα Κατασκευαστών με τα σημερινά δεδομένα έχει ένα και ακλόνητο φαβορί, και αυτό δεν είναι άλλο από τη Hyundai, αφού η κορεατικο-γερμανική ομάδα έχει σε κάθε αγώνα τρεις οδηγούς ικανούς να πλασαριστούν ψηλά στην κατάταξη. Μπορεί εδώ τα αστέρια της να μην έλαμψαν, αλλά αυτό του Dani Sordo ήταν εκθαμβωτικό! Ο Ισπανός δεν είναι μυστικό ότι πραγματοποίησε μία από τις κορυφαίες του εμφανίσεις στο θεσμό, ίσως αντίστοιχη με αυτήν του 2013, όταν στο Ράλλυ Γερμανίας σημείωσε τη μοναδική του νίκη μέχρι σήμερα στο WRC. Από την πρώτη ε.δ. ήταν ταχύς και αλάνθαστος, όντας και επικεφαλής του αγώνα. Σίγουρα είχε ευνοϊκή σειρά εκκίνησης, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι όποιος ξεκινάει πιο πίσω είναι απαραίτητα ταχύτερος! Ο Dani οδήγησε εξαιρετικά σε όλη τη διάρκεια του αγώνα, ήταν σταθερός ακόμα και όταν αναμετρήθηκε με τους αντιπάλους του επί ίσοις όροις, με το κλατάρισμα στην ίδια ε.δ. με τον Loeb να του κόβει τα φτερά. Αναμφίβολα, όμως, η 2η θέση που κατέκτησε είναι ένα αποτέλεσμα που τον δικαιώνει. Καμία σχέση με τον Hayden Paddon, που δε μετουσιώνει την γκρίνια του σε αποτέλεσμα. Ο Sordo είναι σήμερα ο κορυφαίος δεύτερος οδηγός στο WRC και αυτό που ονομάζουμε «λίρα εκατό».

Από την άλλη, ο Thierry Neuville «μπήκε στη θέση» του Ogier και γνώρισε τι σημαίνει να ανοίγεις το δρόμο σε χωμάτινο αγώνα. Ο Βέλγος ταλαιπωρήθηκε, αλλά περισσότερο εκνευρίστηκε με τα μηχανικά προβλήματα που παρουσίασε το δικό του i20 WRC. Όσα δεν αντιμετώπισαν τα άλλα δύο Hyundai μαζί, εμφάνισε αυτό του Neuville. Στο τέλος, μόνο χαρούμενος μπορεί να είναι από το γεγονός ότι έπεσε 2ος, μόλις 4 βαθμούς πίσω από τον Ogier. Το ίδιο ισχύει και για τον Andreas Mikkelsen, που ήταν ίσως η μεγαλύτερη απογοήτευση του αγώνα. Ο Νορβηγός έμεινε πολύ μακριά από τον καλό του εαυτό, όταν αρκετοί θεωρούσαν ότι με την καλή σειρά εκκίνησης που είχε στη διάθεσή του θα μπορούσε να διεκδικήσει μία θέση στο βάθρο. Ο Andreas δεν μπόρεσε να φέρει το i20 στα μέτρα του, δηλώνοντας ότι η υπερστροφική συμπεριφορά του δεν του ενέπνεε εμπιστοσύνη να πιέσει στο όριο. Τουλάχιστον η τύχη ήταν με το μέρος του και τα προβλήματα των αντιπάλων του, που έπεφταν σαν τις μύγες, τού επέτρεψαν να τερματίσει ανέλπιστα στην 4η θέση.

Και όπου μύγες, σημειώστε την Toyota. Ο Tommi Makinen διαβεβαίωνε τους πάντες με δηλώσεις του πριν από τον αγώνα ότι τα προβλήματα υπερθέρμανσης του Yaris WRC έχουν λυθεί. Από την πρώτη ημέρα, όμως, τα Toyota «έβγαζαν καπνούς»! Είναι χαρακτηριστικό ότι σε αρκετές ειδικές, συγκεκριμένα όσες σε μεγάλο υψόμετρο, οι οδηγοί απενεργοποιούσαν το ALS για να διατηρήσουν χαμηλά τη θερμοκρασία του κινητήρα, χωρίς αυτό και πάλι να έχει αποτέλεσμα. Ο Ott Tanak, όποτε το αυτοκίνητο του το επέτρεψε, ήταν καταιγιστικός, και δεν είναι τυχαίο ότι κέρδισε πέντε ειδικές, όσες και οι Ogier, Meeke. Ο Latvala έχασε την ψυχραιμία του, και μόλις την τελευταία μέρα βρήκε ρυθμό, την ώρα που ο Lappi εκτός από μία έξοδο δεν κατάφερε να κάνει αισθητή την παρουσία του. Στην Toyota πρέπει να λάβουν σοβαρά υπόψη τους το πρόβλημα της υπερθέρμανσης, αφού ακολουθούν αγώνες, όπως η Πορτογαλία και η Σαρδηνία, όπου οι θερμοκρασίες θα είναι υψηλές. Αν δε θέλουν να χάσουν έδαφος στη διεκδίκηση των τίτλων, θα πρέπει να βρουν άμεσα λύσεις. Λύσεις που αναζητά και η FIA.

Όπως και στη Σουηδία, έτσι και στο Μεξικό οδηγοί ακολούθησαν την τακτική της ποινής χρόνου για να έχουν καλή σειρά εκκίνησης στην Power Stage. Ο Ogier άνοιξε τον ασκό του Αιόλου, και αυτήν τη φορά ήταν η σειρά των Tanak, Neuville να εκμεταλλευτούν το παραθυράκι του κανονισμού. Τα «παρακάλια» της FIA νωρίτερα στις ομάδες δεν έπιασαν τόπο, και πλέον εξετάζονται όλα τα ενδεχόμενα. Όπως και αυτό με τη σειρά εκκίνησης. Πλέον έχει γίνει ιδιαίτερα κουραστικό, και το σύστημα πρέπει να αλλάξει για να μην αποτελεί δικαιολογία. Ας επαναφέρουμε λοιπόν τη διαδικασία της Κατατακτήριας Ειδικής, και ας αφήσουμε τους οδηγούς να αποδείξουν ποιος είναι ο καλύτερος. Και η συζήτηση να τελειώσει κάπου εκεί..._ Π. Τ.

Περισσότερες φωτογραφίες:
Ετικέτες: