Ούτε αμηχανία, ούτε αδιέξοδο, ούτε εγκλωβισμένος - και σε καμία δύσκολη θέση.

Επί προσωπικού, η άβυσσος με το ΔΣ της ΟΜΑΕ παραμένει. Όμως με ξεπερνάει όλο αυτό το... μπίρι-μπίρι με το “πόσα χαλάει” και “με ποια κοιμάται” ο ένας ή ο άλλος, ενώ “τα κάνουν όλα χάλια” όταν θίγουν τα κεκτημένα μας ή “είναι θεοί” όταν μας κάνουν τα χατίρια.

Σχόλιο για την ΟΜΑΕ, η οποία δε μας ενώνει και τον γλεντάνε το διχασμό στο ΟΑΚΑ. Ωστόσο, με αφορμή το Ράλλυ Ακρόπολις που οφείλουμε να μας κρατάει ενωμένους, είναι η ώρα της ηγεσίας, ως τελευταία ευκαιρία και ιερή αφορμή, να συσπειρώσει και να συντονίσει υποδειγματικά. Με την ευκαιρία, είναι δεδομένο πως οργανωτικά η μηχανή ΕΛΠΑ-ΟΜΑΕ, ξεπερνάει οποιονδήποτε σε παγκόσμιο επίπεδο.

 

Επί της ουσίας

Ξεπερνάει τη μίζερη καθημερινότητα όλο αυτό περί ΡΑ που, επιτέλους, φαίνεται να αντιμετωπίζεται με ευαισθησία από τη νέα κυβέρνηση. Το τι έχει κάνει για το ελληνικό motorsort ο κ. Χρίστος Δήμας το ξέρουμε και αν όχι, ας το μάθουμε. Έχει παίξει το ρόλο του γενικώς σε νομοθετικό πλαίσιο, αλλά και ειδικώς στο ΡΑ και όλοι γνωρίζουμε πώς και γιατί χάθηκαν οι 170.000 με την αλλαγή της κυβέρνησης. Το ποιος είναι ο Γιώργης Μαυρωτάς είναι επίσης γνωστό και οι συστάσεις εδώ προσβάλλουν, ενώ μόνο τυχαία δεν επέλεξε ο Πρωθυπουργός, που σέβομαι και παραδέχομαι, τον κ. Λευτέρη Αυγενάκη για τη μάχη με τα δηλητηριασμένα λιοντάρια σε σχέση με το ποδόσφαιρο και όχι μόνο. Εγγύηση για την έντιμη και συνεπή επικοινωνία της προσπάθειας του Υφυπουργού όπως και του Γενικού-κόσμημα, ο Βαγγέλης Μπραουδάκης. Ο υπογράφων, «καψούρης» με τη φωνή του και το σχόλιό του στα ερτζιανά όταν ο Sentra τα κοσμούσε, λάτρης του γραπτού του στη Goal, ενώ όντας ομοιοπαθείς ξέρουμε και τι τράβηξε και πώς αντέδρασε με τα τερτίπια του «Μπομπολέικου». Εμείς, ο χώρος μας, έχουμε αντίστοιχο πολεμιστή τον Νικόλα Μερτέκη και οι αθλητικοί τον δικό τους. Ο «Μπράου» λοιπόν επικοινώνησε τη συνάντηση για το ΡΑ με τη σχετική φωτό και στη συνέχεια υποδειγματικά και με σεβασμό προώθησε η Ομοσπονδία. Άψογη η διαδικασία.

Κρατάμε το τι είδαμε και διαβάσαμε και προσπερνάμε το τι ακούσαμε και τι γνωρίζουμε, πιστοί στο “off the record”, ακόμα και όταν αφορά εχθρούς με ή χωρίς εισαγωγικά. Ξαναδιαβάστε όμως, πριν βγάλετε συμπεράσματα διαβάζοντας όπως βολεύει, χωρίς πίστη και κοντόφθαλμα. Συζητήθηκε πως θα επιστρέψει το ΡΑ στο ημερολόγιο και πως θα συνδυαστεί ο Μηχανοκίνητος Αθλητισμός με την οδική ασφάλεια. Μόνο ο Πρωθυπουργός έλειπε ώστε να σημειώσουμε πως έγινε ιστορική συνάντηση, όπως τότε, επί της Celeritas του Παύλου Αθανασούλα στο Μαξίμου, με τον κ. Αντώνη Σαμαρά.

Τώρα, θα περιμένουμε με εμπιστοσύνη το έργο τους, με δεδομένο πως θα προκύψει κάτι έντιμο και χρήσιμο για τον τόπο μας, μέσα από το χώρο μας. Έργο με σταθερά προσγειωμένα βήματα, με ρεαλιστικό πλάνο, όπου το ERC και το ΙΡΑ θα μας βάλουν σε τροχιά WRC.

 

Σε πρώτο πρόσωπο...

Έγραψα κάποτε ότι ονειρεύομαι μια Panamera με το θείο στο τιμόνι (σε αυτό είναι εξαιρετικός και κρίμα που δεν τη βλέπει ως Panamera τη Laguna που μας παιδεύει) τον Πρωθυπουργό συνοδηγό (είναι και χεράς ο Κ.Μ.) και επιβάτες τους Ρομπέρτο Καραχάνα και Μάριο Ηλιόπουλο.

Αυτή η παρέα πάει Γενεύη βρίσκει τον Ζαν Τοντ, συνδυάζεται με τη Μισέλ Μουτόν και την Ανίτα Πασαλή και το έχουμε.

Ας γίνουν 6 λοιπόν με τον Κρητίκαρο Υπουργό που δε μασάει και τον πολίστα καθηγητή Ολυμπιονίκη και θα το βρούμε το 6θέσιο που θα τους και θα μας απογειώσει.

Ο συνδυασμός της κρατικής μηχανής με την απαραίτητη ιδιωτική προσπάθεια θα μας το φέρουν πίσω και θα το ζήσετε και εσείς που μιζεριάζετε και εμείς που λαχταράμε χωρίς, όμως, να ξεχνάμε την απαξιωτική συμπεριφορά άλλοτε φίλων μας.

Γράψε την ιστορία Δημήτρη, αφαιρώντας τις ωτοασπίδες και τις παρωπίδες. Αρκετά αδίκησες εαυτόν και συνεργάτες και με τις εμμονές σου πλήγωσες ό,τι λάτρεψες.

Με αγωνιστικούς χαιρετισμούς επιπέδου χωμάτινης ε.δ. με το τερέν να εναλλάσσεται απρόβλεπτα ώστε να γοητεύει._ Στρατισίνο

ΥΓ. Μακριά από 'μένα το ευκολάκι “τα εν οίκω μη εν δήμω”. Όμως, ας κάνουμε και την αυτοκριτική μας και την κριτική μας στη ΓΣ της ΟΜΑΕ. Λάθος ως αφορμή για το κυβερνητικό ενδιαφέρον το ΡΑ, ωστόσο εδώ η κατάληξη είναι που έχει σημασία.