Διαφωνώντας...

Αντέχει σε συζήτηση η απόφαση της Volvo για τον περιορισμό της τελικής ταχύτητας όλων των μοντέλων της στα 180 χλμ./ώρα. Όπως πάνω-κάτω ισχύει άλλωστε και με τα ηλεκτρικά της Mercedes και της Audi, για λόγους που δεν είναι σαφείς.

Δικαίωμά τους, αλλά και δικό μας να αναρωτιόμαστε και να εκφράζουμε ενστάσεις ενημερώνοντας. Ο καταναλωτής κρίνει. Γνώμη μας είναι πως αν θέλεις να πετύχεις προγραμματισμένους στόχους ολοκληρώνοντας το πλάνο σου, καταθέτοντας τη φιλοσοφία σου, πρέπει να επενδύσεις στο χειριστή και κυρίως στην ανθρώπινη συμπεριφορά στο δρόμο. Να δουλέψεις στον άνθρωπο, σε οδηγό και επιβάτες που καλούνται να αξιοποιήσουν τα εργαλεία και τις στρατηγικές σου επιλογές, όπως τα 180 χλμ./ώρα τελική ταχύτητα. 

Δεν αναφερόμαστε στην τέχνη της οδήγησης που θέλει το χρόνο της, αλλά στο πώς θα δουλευτεί η σκέψη. Πώς θα αλλάξει νοοτροπία ο ξερόλας και πώς θα οδηγήσει αμυντικά ο τυπικά πολύπειρος που, αφού «έχει χιλιόμετρα», αρνείται να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα, ειδικά σε σχέση με την κυκλοφορία. 

Δεν το διαπραγματευόμαστε: Δεν είναι η τελική ταχύτητα των 120-140-160 ή 180 χλμ./ώρα αυτό που θα προστατεύσει ώστε να μη χάνονται ζωές. Είναι σημαντικό το «πού». Το πώς θα διαχειριστείς το πακέτο που υπό προϋποθέσεις αναβαθμίζει την ασφάλειά σου. Η απλή λογική, λοιπόν, που φαίνεται πως την έχουν ξεπεράσει οι Σουηδοί/Κινέζοι της Volvo, θέτει πολλά ερωτήματα. 

Εξαρτάται λοιπόν...

Από το πώς, το πού, το πότε, αλλά και από το ποιος. Φονιάς και ο Σ.Χ. των 10 τίτλων με 180 χλμ./ώρα στον Καρέα με το XC-60 T5 που λατρεύει - και ανταποκρίνεται σε ρυθμούς GT. Αντίστοιχα, «Άγιος Χριστόφορος» ο καλός μας συνεργάτης κ. Σπύρος Χατήρας (Σ.Χ. και αυτός, αλλά με τη γνώση του μέσου οδηγού). Ασφαλής με 180, αλλά και με 220 χλμ./ώρα στις ευθείες της Κατερίνης. Ο άνθρωπος λοιπόν έχει το γκάζι, κρατάει το πηδάλιο και επιλέγοντας τα 180 ως ένα θεωρητικά ασφαλές όριο -για τις ευθείες στο Ντουμπάι-, δε θα ανατραπούν τα στατιστικά των Σουηδών/Κινέζων αν συνδεθούν με την ανόητη υπερβολή στον κάθε «Περιφερειακό», όπου, στην αλλαγή πορείας, δε θα έστριβε ούτε ο Ιαβέρης στα νιάτα του, ακόμα και με την ταχύτητα υπό περιορισμό. Θα τσακιζόταν και μάλιστα όχι αναίμακτα. 

Γνώμη μας είναι πως πρόκειται για υποκρισία και τα αποτελέσματα δε θα τους δικαιώσουν. Αμφισβητούμε και το στόχο, που μπορεί να θεωρηθεί φτηνό παιχνίδι μάρκετινγκ. 

Διαβάζουμε στο σχετικό δελτίο Τύπου...

«Η Volvo Cars υλοποιεί τις υποσχέσεις της, κάνοντας ακόμη ένα βήμα για την κάλυψη του κενού που απομένει έως το μηδενισμό των απωλειών από οδικά ατυχήματα». Μηδενισμό; Βαριά κουβέντα. Με τελική ταχύτητα 180 χλμ./ώρα λοιπόν, το λύσαμε το πρόβλημα και σώσαμε ζωές; Τη σύνδεση με το μυαλό του οδηγού πώς θα την ελέγξετε; Μέχρι ενός σημείου κατανοητό, αν ίσως αναφέρονταν σε ένα πακέτο με λόγους για τον περιορισμό, όπως είναι η μείωση της κατανάλωσης και των εκπομπών καυσαερίων, και το κυριότερο, αν όλο αυτό συνδυαζόταν με ευαισθησία προς το χρήστη. Δεν απευθύνονται μόνο σε πειθαρχημένους Σουηδούς και Ελβετούς που προσαρμόζονται στα όρια.

Δεδομένη η θέση μας

Ο άνθρωπος κάνει τη διαφορά, όπως διδάσκουν η Mercedes, η Audi και η ΒΜW. Οι πραγματικά premium κατασκευαστές. Οι First Class.

Οι παραπάνω, όπως και άλλοι κατασκευαστές, διδάσκουν και σε επίπεδο επικοινωνίας, ώστε να μπουν με τρόπο στο μυαλό μας. Σημαντικό το από πού ξεκινάει ο καθένας και πόσο έχει ταλαιπωρηθεί στη διαδρομή του. Σήμερα, από το DNA της Volvo των «122» και «144» έχει απομείνει μόνο το γκρι-σιελ χρώμα του XC-40. Σε κάθε περίπτωση, με πίεση και με πολύ κόπο και χρήματα, με επενδύσεις και σε δημόσιες σχέσεις, η Volvo κατάφερε να κατατάσσεται ως premium, όπως άλλωστε και η Mini, η Peugeot, η DS, η Lexus και βέβαια η VW (κακά τα ψέματα, αγαπητοί), αλλά δημιουργείται η εντύπωση ότι αδυνατούν να διαχειριστούν το όνειρο, που ίσως εξελιχθεί σε αστοχία. 

Διακρίνουμε μάλιστα αγωνία ώστε να φανούν διαφορετικοί, πετώντας μαύρο γάντι μιας χρήσης στους θεωρητικά ανταγωνιστές τους -κολοσσούς-, μέσα από ένα ευαίσθητο περιβάλλον όπως είναι η ασφάλεια. 

Πάντως, Σουηδός αποκλείεται να πήρε τέτοια απόφαση, ως επιστέγασμα μιας αμφιλεγόμενης καμπάνιας. Πρόκειται για μαχαιριά στη φιλοσοφία ενός κατασκευαστή που ισορροπούσε υποδειγματικά μεταξύ ενεργητικής και παθητικής ασφάλειας. 

Θα επανέλθουμε, προφανώς κάτι δεν καταλαβαίνουμε._ Σ. Χ.

Ποιό από τα παρακάτω μοντέλα-νικητές του Car Of The Year θα ψηφίζατε ως το καλύτερο αυτοκίνητο της δεκαετίας του '70;

Επιλογές
Ψηφοφορία

Τιμές - Τεχνικά

 

Περισσότερα Άρθρα του Συντάκτη

Κατηγορία άρθρου