Εθελοντές πυροσβέστες...

...και οι ελληνικές κακοδαιμονίες.

Οι λιγοστοί συμπατριώτες μας που ασχολούνται με τον εθελοντισμό, προσφέρουν τον λιγοστό προσωπικό τους για το κοινό καλό, εντούτοις αντιμετωπίζουν και μια σειρά από προβλήματα που κάνουν ακόμα πιο δύσκολη την συνεισφορά τους. Ο Παναγιώτης Νικολάου, εθελοντής δασοπυροσβέστης στην Πολιτική Προστασία τα τελευταία 19 χρόνια, μας μεταφέρει τις προσωπικές του εμπειρίες:

Ενόψει της νέας αντιπυρικής περιόδου θα ήθελα να αναλύσω και να μοιραστώ μαζί σας κάποια θέματα που με απασχολούν. Ένα από αυτά είναι η κατάσταση που επικρατεί στους δρόμους από τους οδηγούς που συνέχεια παραβιάζουν την ΛΕΑ. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το καλοκαίρι του 2018 που με την πυρκαγιά στην περιοχή της Κινέττας όπου πολλά Πυροσβεστικά Οχήματα και οχήματα εθελοντών ήταν εγκλωβισμένα και ακινητοποιημένα στην Εθνική οδό επειδή παρά πολλοί οδηγοί θεώρησαν σωστό να κλείσουν την ΛΕΑ και φυσικά όταν πλησίασαν τα οχήματα δεν υπήρχε δρόμος διαφυγής. Αναρωτιέμαι αν όλοι αυτοί οι οδηγοί πήραν κάποιο μάθημα εκείνη την μέρα. Πιστεύω, δυστυχώς ότι ακόμα και τώρα υπάρχουν πολλοί ακόμα οδηγοί που ακόμα και τώρα θεωρούν έξυπνο να μπουν στην ΛΕΑ για να περάσουν την κίνηση ή να προσπεράσουν άλλα αμάξια. Αλήθεια αναρωτήθηκαν το βράδυ όταν έφτασαν στον προορισμό τους ότι ήταν ‘’συνένοχοι’’ στο έγκλημα της πυρκαγιάς καθυστερώντας πυροσβέστες και εθελοντές να φτάσουν στον τόπο της πυρκαγιάς; Για να σας δώσω ένα παράδειγμα για την σημαντική καθυστέρηση να φτάσουν στην πυρκαγιά τα οχήματα υπήρξε όχημα που ξεκίνησε από Αθήνα για Κινέττα και έφτασε μετά από 3 ώρες. Θα μου πείτε μα ήταν κλειστός ο δρόμος από την τροχαία για αυτό ήταν σταματημένα τα αυτοκίνητα και θα σας πω ναι αλλά όχι η ΛΕΑ. Η ΛΕΑ έπρεπε να ήταν άδεια και όμως δεν ήταν. Οδηγική παιδεία μηδέν στην Ελλάδα. Έχω πολλά παραδείγματα προσωπικά σε αυτό το θέμα αλλά ήθελα να γράψω το πιο πρόσφατο.

Ένα άλλο θέμα που θα ήθελα να επισημάνω είναι η «μόδα» που υπάρχει τα τελευταία 3 χρόνια κάθε καλοκαίρι ο κόσμος να θυμάται τους εθελοντές. Τον υπόλοιπο καιρό γιατί μας ξεχνάτε; Οι εθελοντές κάνουν το χόμπι τους - γιατί χόμπι είναι- χειμώνα καλοκαίρι, με βροχή, με χιόνια, σε φωτιές σε πλημμύρες και πολλές φορές μακριά από τα σπίτια μας. Πάμε για καλοκαιρινή υπηρεσία και δεν ξέρουμε τη ώρα θα γυρίσουμε σπίτια μας γιατί ένα συμβάν δεν ξέρουμε τι ώρα θα ξεκινήσει και τι ώρα θα τελειώσει. Πόσες φορές όταν γυρνάτε από το μπάνιο σας στην θάλασσα πήρατε την πρωτοβουλία να σταματήσετε σε ένα πυροσβεστικό όχημα είτε εθελοντών είτε πυροσβεστικό όχημα να ρωτήσετε αν χρειάζονται ένα μπουκάλι νερό ή ένα καφέ; Το 90% των ανθρώπων δεν το έχει κάνει ποτέ και ούτε θα το κάνει γιατί για κάποιους οι μόνιμοι πυροσβέστες δεν κάνουν τίποτα ή παίζουν τάβλι όλη την ώρα όπως έχω ακούσει κατά καιρούς. Και για τους εθελοντές ότι πληρώνονται για να είναι στο βουνό όποτε τα έχουν όλα. ΟΧΙ δεν τα έχουμε όλα ΟΧΙ δεν πληρωνόμαστε από κάπου. Πληρωμή μας είναι το ευχαριστώ και το μπράβο μέσα από την κάρδια σας.